Street Children in Herat

 Transcribed by AI

راڈیو صدای زندگی شنونده های عزیز سلام شما آواز ما را از راڈیو صدای زندگی می شنوید که هر صبح روی موج کوتای 49 متر بند پخش می گردد رنگ زندگی شنونده های عزیز و گرانقدر برنامه رنگ زندگی درودای مملو از صفا و سمیمیت ما را بپذیرین امیدواریم سلام های پر از مهر ما که اینکاس از محبت خالصانی ماست گرمایی باشه بر لحظه های شما امیدوارستم که سلام های ما را بپذیرین شنونده های ارجومند تاوره که شما می دانید ما در برنامه رنگ زندگی در مورد مسائل اجتماعی و مسائل فامیلی می پردازیم در این برنامه مطلب را تیاد دیدیدیم در مورد اطفال که بیوز ازی که برند مکتب درست بخوانند اینا میرند به حساب پلاستیک جمع می کنند تا غذای را برای شهر و روزو خود پیدا بکنند خوب تاوره که ما شما می دانیم جنگ واقعا چی بدبختی های نیست که سر مردم ما و شما و برای وطن ما برمغان آورده و می بینیم که بیسیاری از اطفال بیوز ازی که اینا صبح وقت اونا باید در خواب ناز باشند اونا به استرهاد ضروره دارند ولی متاسفانه بیسیاری از اطفال می بینیم که پیش ازی که آفتاب تلو کنند اینا بخاطر بدساردن لقمنان خانه را ترک می کنند به سر گرم خود را ترک می کنند و میرند تا از سرک پلاستیک و بعضی چیزای دیگه را جمع بکنند تا از فروش از او چند روپی را به دست بیارند تا بر خود و بر فامیلشان سرپناه و خرچ و خوراک را تیع بکنند خوب دوست هرجبند بینیم مثلا به که دمی زمینه تیع شده گوش بدین سبگاهان پیش از سلوه آفتاب اگر از خانه سر و بیرون بزنند و روانی کوچه و سرکای نیمه تاریک شدند متوجه اطفال می شند که خریده های پلاستیکی به دست و به صوب کوچه ها و پس کوچه ها روانستند بری این اطفال فصل معنای نداره بهار، تابستان، خزان، فزمستان برشان بی تفاوت هست آنچه که بری این کودکان مهم است جمعوری پلاستیک از داخل سرک و خیابان ها است تا از طریق فروش و لقمه نانه به دست بیارند و چار زندگی شانه بکنند توریالای یکی از این اطفال هست که استلاحاً به وئی اطفال خیابانی میگن او سرگزشت زندگیش رو ایطور بیان می کند و از بیپدری و نهایت فقرش میگه دوازده سال هستم وقت به دنیا آمدم، پدرم رو ندیدم مادرم میگه پدرت تالبا کشتند من نه برادر دارم و نه خوهره تکو تناستم، امرای مادرم زندگی می کنم مادرم من با هزار و یک مشکل تا اینجا رسانده من وقت خردتر بودم، او لباس شوی مردم رو می کند تا من گرس ننمانم و کلان شوم توریالای در ادامه گفتش میگه که در ابتدا مکتبه دوست داشته ولی مشکلات زندگی منی مکتب رفتنش شده من وقت شش ساله بودم بسیار دوست داشتم که مکتب بخانم امیشه کسایی رو که می دیدم به مکتب میرن خوشحال می شدم و این موضوع من رو بسیار خوشحال میکد که شاید ما روزگاره بتانم به مکتب بروم و بتانم درس بخانم اما نشد و مشکلات و فقر باعث شد که من نتانم درس بخانم او از ناومدیه هایش بخاطره نرفتن به مکتب بما میگه که من وقت می دیدم که امسایه های ما به مکتب میرن و من باید می رفتم پلاستیک جمع وری کنم بسیار ناومد شدم بعض وقت ها گریه میکدم و می گفتم که ای کاش من پدر می داشتم تا به مکتب بروم و درس بخانم و بواسط درس پول پیدا کنم و مادره که من خوشحال بسازم توریاله وقتی این جمله ها تا بیان کد کیسه مملو از پلاستیکشه به دوش کشید و زار زار گریه کد خواستم آرامش کنم و گفتم تو مانند پسرم استی او بما گفت نه خدا نکنه که پسرت آل روز من بدبخت داشته باشه او این عرفایشه با عشق و گریه ادامه داد و گفت که خدا سرنوشت ایچ کسه به سرنوشت ما دوچار نکنه من فقیر و بیچاره و بدبخت استم او از من میپرسه که چرا میخوایی داستان غمانگیزه من رو بشنویی و بدگره بازگو بکنی چرا میخوایی بدبختی من رو بدگره نشان بدی او این جمله ها تا با عشق و گریه شدید تور بیان میکد که دل سنگدل ترین آدم های دنیا رو نیز آب میکد من در پاسخ برش گفتم که میخواییم داستان زندگی تا بفهمم بچه تو بره من قهرمان استی قهرمان تر از همه کدک ها که تا حال دیدیم تو خودت بره خود پول پیدا میکنی و پسر بسیار با حمه هستی یقین بدان که خیلی از بچه های دیگه بمانند تو نمیتونن پول به دست بیارن پس تو یک قهرمان استی قهرمان واقعی وقت از او در مورد از زمان روی آوردنش با کار در خیابان میپرسم میگه که من از زمان که دست چپ و راست ما شناختم کار میکنم نمیفمم پنج یا شش ساله بودم که مادرم مره روان میکد تا پلاستیک جمع کنم و ما هم در این کوچه و پس کوچه های نزدیک خانه میرفتم و پلاستیک جمع میکدم امورم مفروختم و شهب خانه میامدم و امرای مادرم پیسای ما را یک جای میکدیم تا بتانیم پیسه کرایی خانه را تا آخر ما جمع کنیم او گفت ما از او زمان تا آل پلاستیک جمع میکنم و ما فروشم و مادرم هم پیش کالا شویی میکد ولی آل مریض است نمیتانه کالا شویی کنه و به خانه است و ما فقط نان و شبروز مادرم نیمه و نصفه پیدا میکنم توریالای در مورد وضعیت صحیه مادرش چونین میگه مادرم چندین سال میشه که مریض است از یک دست فلت شده و در پالوی شام فشار خونه بلند داره او در مورد آید روزانش اطور میگه از سحری که بیرون میشم بعد از شام به خانه میایم و چندین نقطه شهر را میگردم تا بتانم پلاستیک پیدا کنم تنها نیستم عفیز و نادر دوتای دیگه از اطفال رفیقایم استن که کته ما میرن برای پلاستیک جمع کدن سر نوشابا و کارتنا را جمع میکنیم و میبریم بعد از اون مفروشیم بعض روزا پینجه افغانی بعض روزا هم صد افغانی و برخی از روزا که اوا گرم باشه تا پانزه افغانی نیست کار میکنیم او از کرای خانهش و برخورد صاحب خانهشان چونین میگه صاحب خانه ما یک آدم بسیار خوب است ما را میشناسه که غریب و بی کس استیم از ما هر ماه صرف یک ازار افغانی کرایه میگیره اما مقام های ریاست کار و امور اجتماعی در شهر حرات وزیعت بد اطفال خیابانی در این ولایت میپذیرند و بیان میکنند که در حال حاضر کدام برنامه خاصه بر حمایت ملی این اطفال خیابانی وجود ندارند عبدالقیوم افغان رئیس کار و امور اجتماعی ولایت حرات میگه که این اداره تلاش میکنه تا بزودترین فرصت تمامی اطفال خیابانی را جمع نموده و بر اونا کمکهای مالی و سرپناه داده شوه رئیس اداره کار و امور اجتماعی ولایت حرات میگه که در حال حاضر زیادترین اطفال خیابانی را کسای تشکیل میتن که بی سرپرست استند و از سایر ولایت کشور به حرات آمدند در همین حال شمار از شهروندان حرات نیز وزیاد اطفال خیابانی در حرات وخیم میدانند و از دولت و سایر نهادهای کمک رسان میخواهند که به این اطفال بی سرپناه کمک کنند احمد شاف روطن یکی از شهروندان حرات است او چشمدید خدا در مورد این اطفال چونین میگه من یک روز زمستانی به خاطر گرفتن پاسپورت سهر باید میرفتم تا نوبت به من برسه دو یا سه تن از اطفال دیدم که با داشتن کیسه ها در همون سهر پلاستیک جمع میکدند واقعا دلم سخت به حالشان از این دولت بیکفایت میخواهم که به اینا سرپناه فراهم کنه نان و او برشان بتن تا امیال عبدالسبور یکی دیگه از شهروندان حرات به این بابر است که در قسمت اطفال خیابانی کشورای خارجی کومک های زیاده به دولت افغانستان انجام میتند ولی دولت این کومک ها را هیفا ميل میکنند و به اطفال خیابانی توجه خاصه نمیکنند با این حال شمار از کارشناس های اجتماعی در حرات رای حل این موضوع را نقش اساسی دولت در قسمت حل مشکلات و چالش های این اطفال میدانند بصیر احمد یارمل کارشناس اجتماعی در حرات به این باور است که در قدم نخست باید یک سروی همجانبه در شهر و ولسوالی های حرات انجام شوه تا تعداد دقیق اطفال خیابانی مشخص شوه به باور آقای یارمل در مرحله بعدی باید تشخیص شوه که چند فیصد از این اطفال از حرات، چند فیصد از ولسوالی ها و چند فیصد دیگر از دیگر ولایات آمدند این کارشناس اجتماعی در حرات میگه بعد از سروی دقیق و همجانبه باید برای اونا مکان مشخص در نظر گرفته شوه تا بتانن در اونجا زندگی کنن و بعد از این مرحله برای اونا ورکشاپ های آموزیشی از قبیل آموزش موبایل سازی، خیاتی و سایر ورکشاپ ها را برگزار بکنن تا بعد از 6 الا 8 ماه شغل را اونا فرا بگیرن خوب فریبا جان، ما شما موضوع را که همکار ما تقدیم کردن شنیدیم، واقعا بسیار دردوار است زیادتر اطفال ما شما در افغانستان واقعا زحمت زیاد میبینند، مشکلات زندگی را از خورترکی اونا تجربه میکنند اطفال در این سن سال که اونا با استراحات ضروردارند، اونا با ناز و نیامت ضروردارند، اونا با پدر مادر نیاز دارند تا از اونا موضوع بکنند ولی متاسفانه که تمام مشکلات زندگی سر شانه های از اونا بار شده، حتی شانه های از اونا آماده از این نیست که این مشکلات ناشی از جنگ است شانه های از اونا بردارد ولی با نمی بینیم که این تفله بچاره که البته نمائندگی از تمام از آرات تفله دیگه که به می شکل مسئولیت خانواده به دوشانست نمائندگی میکنند شاید جان واقعا وقتی که این برنامه را یا داستان هایی که برما روان میکنند، میشنویم واقعا قلب آدم را درب مگیره که یک تفله که 6 ساله، 7 ساله، 5 ساله از خورترکی سردوچار چی مشکلات میشند که واقعا طاقت فرصاس و واقعا وقتی که میبینیم که اینایی که در این سن کودکی چقدر آرزو و چقدر خواهش هایی دارد نه تنها که به اونا نمیرسد بلکه خودشان قربانی میکنند بر دست آردن پول یا سیر کردن شکم خودشان ولی باز هم آفرین به شهامت این تفل که خودش 12 سال دارد ولی میتوند که هم خود را به حساب عباده بکنه و هم از مادر مریض خود ورسی بکنه خودش این قسمت که خواهد انشان کرده که میگن 6 ساله بودم که میخواستم که مکتب بروم و زمان که دیگه وشتگاه را در اون زمان که من 6 ساله بودم میدیدم بسیار خوش میشدم ولی این تفل بیچاره که نامش ترالای هست پیش از اینکه تولد شد تالباه پدرش را به قتل میرسند و زمان که به دنیا میاد البته که پدرش کشته شده میباشد و یکانه کسی که از این موازبت میکنه مادرش بود و مادرش همیشه میرفت به خانه مردم کالا شوی میکرد خانه شان پاک میکرد بخاطر لقمه نان و بخاطر پیسه که تا بتانه هم کرای خانه خود را بتا و هم بسابق نان بخور نمیره برای خود و برای بچه هاک خود پیدا بکنه ولی او هم نظر به کبرسن و نظر به مشکلات ماوجی هستند او هم بشاره مریض میشه و امو توانه را که داشت او را هم از دست میده و تمام مسئولیت خانه و تمام مشکلات خانه به دوش این توریاله 12 ساله قرار میگره واقعا شاید جان وقتی که میبینیم که ای بچه هایی که واقعا در زندگی میخواند که درس بخوانند و به او عدف نمیرسند چقدر خود را بدبخت حساب میکنند و همینطور که توریاله خودش میگه شما داستان ما را چی کار دارین وقتی که میخواستند داستان شنوشتکنند امی ارفت زد یا امی سوال کرد که ما اینقدر بدبخت هستم که داستان ما به چی درد شما میخورد در حاله که امکار ما برش میگه که تو قهر تو قهرمان هستی که نه تنها نمونی خوب برای مردم هستی تو کسی هستی که امو احترام مادر پیر خود را نگاه داشتی یا امو از مادر خود را معذبت میکنی درست هست که امروز توریاله به مکتب نرفته ولی امو شامت را داره و در تجربه 12 سال زندگی خود چقدر درد و رنج را دیده چقدر خم و پیچ زندگی را دیده و من دعا میکنم که خدا من واقعا رحم کنه خدا من واقعا کمکش کنه تا اولادهایی که در افغانستان هست بتانن واقعا درست بخوانن یا واقعا دعا میکنم که یک سلح و آرامش بیاید که مردم ما از این بدبختی نجات پیدا کنند و یکی از شهراندهای حیرات و چشمدید خود بازگوه میکنه که میگه من یکی از روزا صبح بسیار وقت پیش از اینکه هفته و تولو بکنه من به خاطر گرفتن پاسپورت به طرف دفتر پاسپورت روان بودم اتا دمو وقت گفت من دیدم که امی تیپ اطفال در سرکا روان بودن و پلاستیک جم میکدن و دیگه مواد که قابل فروش داره جم میکدن و میبینیم که این وقت است که دیگه اطفال کسایی که پدر مادر دارن و مسئولیت ندارن اونا در خواه میباشن و این وقت صبح واقعا سر اطفال بسیار خواب شیرین و گرنگ بایساب میکنند که انا نمیتونند اتا سر خود از بالین بلند بکنند ولی مشکلات زندگی و جنگ باعث ازید شده که امی خوشی را امی آرامی را از اطفال کشور ما و شما بگیره و بیوز ازید که اینا برن خواب بکنند و خواب ناز خود ادامه بکنند متاسفانه امو خواب ترک میکنند و بر میخیدند و میرند تا لخمانان بر خود و بر فامیل خود تحییب بکنند در سابقه واقعا در افغانستان باز محاصلات بودند که اینا اطفال جمع میکردند از اونا بایساب وارسی میکردند مثلا پرورشگاه وطن بود یا سرمیاش بود که اطفال اونا جمع میکردند و از اونا موازبت میکردند شرائط تحصیل برشان آماده میساخت سرپناه برشان میداد و سی وقت نان برشان میداد ولی متاسفانه میبینیم که امروز امی سازمان ها دیگه وجود ندارد و میبینیم اشخاص هستند که واقعا هر کنوم از اونا میلونها دالر بخاطر این جنگ اینا پیدا کردند امیدوار هستم که امی تیب اشخاص بتانند امی احساس مسئولیت بکنند از ای تیب اطفال از ای تیب اشخاص اینا موازبت بکند نامیتانند که بایساب باز محاصلات اینا خودشان راه اندازی بکندند مثل که در دیگه کشورا بسیاری اشخاص خیرخوا همین کار را کردند مثلا در کشور پاکستان همین کار امیدوار هستم که در کشور ما و شما هم امیدوار هستم که هم دولت احساس مسئولیت بکند و باید دولت این کار را بکند چون مسئولیت داره در خبال ادبای افغانستان و به می شکل کسایی که واقعا طوان مالی بلند دارند در افغانستان اینا بتانند از ای تیب اطفال اینا دسگیری بکند و شرایط برشان تورو معایی ها بسازند که هم اینا بتانند درس بخانند هم در پالش بتانند کار بکند واقعا شاید جان اگر شاید جان با عوضای افغانستان نگاه کنیم و می بینیم که ایچ امید فیلن به افغانستان وجود نداره می بینیم که روز بر روز بدتر می شه روز بر روز اگر این مشکلات ای قدر زیاد شده ما فکر کنیم در آینده بیشتر از ای اطفال روی سرکا خواد دیدیم و ما دعا می کنیم که کسایی که در حص دولت هستند دعا می کنیم کسایی که قدرت دارند و می تانند یک ت پوره هست دعا می کنم که اونا آواز ما رو بشنوان آواز امی اولادای وطن امی بچه ها و دخترهایی که تمام زندگی شان رو به خاطر پیدا کردن یک لقمنان مگذرانند توجهونشان بتند و بشنوان صدای ما را تا بتانند یک رای عهل مضبط پیدا کنند که نه از ای اولادا سویستفاده نشد از ای اولادا عمرشان ببینیم در ای آلت که مردم بسیار فخر بسر می برند و اطفال که خودشان بسیار مسئولیت از ای را بدوشد دارند که هم بر خود نان پیدا بکنند و هم بر والدین خود ببینیم که متاسفانه مسئولین دولتی همشان مسروف زد و بندهای خود هستند مثلا می بینیم که رئیس جمهور با والی ها به حساب از نگاه قدرت برخواهی دیگر می کشانند بیوزیزی که اینا قدرت نمائی بر ایک دیگر بکنند چقدر خوب هست چقدر آلی هست و چقدر انسانی هست که امی توان قدرت خودها اینا بخاطر آبادانی وطن بکار ببرند اینا بتانند واقعا از امی توانه که دارند امی توانمندی مالی را که دارند بتانند امی کسایی که در سر جنگه آسیب زیاده را دیدند و خودصورت اطفال که اینا آینده افغانستان هستند اگر آینده افغانستان ما به امی شکل در مقابلشان بیتفاوت باشیم ما نباید که از ایگه افغانستان آرام و پیشرفته توقع داشته باشیم بخاطر که زیادتر اطفال امروز که ما میبینیم بیوازی است که بران درس بخوانند بران مکتب بران تحصیل بکنند همشان مصروف از ایستند که چطور بتانند یک لقمنان برخود پیدا بکنند و امیدوار استم که امی مقامات احساس مسئولیت بکنند و از امی اطفال دستگیری بکنند و براز اونا شرائط معیاب سازند بله امیدوار شاید جان میبینیم که در کلام خدا در مورد اطفال عیسای مسیح چی میگه بله در انجیل لقا اگه ای را بخانیم من فکر کنم بسیار خوب است که شنواندهای ما هم بشنوان بله در انجیل لقا فصل 18 از آی پانزه میخانم اینجا در مورد کودک هایی که توسط عیسای مسیح برکت داده میشه در مورد از او نشته شده کلام خدا میگه مردم اتا کودکان را به وضور عیسا میاوردند تا برانها دست بگذارد اما شاگردان وقت این را دیدن آنها را سرزنش کردن اما عیسا کودکان را پیش خود خواست و فرمود بگذارید کودکان پیش من بیاین و مانع آنها نشوید چون پادشای خدا به چونین کسان تعلق دارد بیاقین بدانید اگر کسی پادشای خدا را مانند یک کودک نپذیرت ایچ وقت وارد آن نخواهد شد تشکر فریبا جان که از کلام خدا برما خاندین واقعا وقت که ما میبینیم عیسا مسیح برما بزرگترین درز در قبال اطفال برما میتند هر کدام ما شما امتوکی عیسا مسیح دو هزار سال پیش که در بین ما زندگی میکرد او برما یاد داد که باید ما دست محبت دست شفقت بالای اطفال بکشیم امتوکی عیسا مسیح اطفال با آغوش مقدس پاک خود گرفت چکه خوب است که ما شما هم از آخرین مادل موترهای خود پاین شویم از آخرین مادل خانهای خود بیرو برایم و امی اطفال بیچاره که خلتای پلاستیک که از سرک جمع میکنند امینا را در آغوش خود بگیریم در بغل خود بگیریم بر چند لحظه به حساب امحساس پدری را بر ارزونا بدیم تو پدر نداری من پدر تو هستم چقدر خوب است و زمانی این صورت میگرد که ما شما واقعا خدا را در زندگی خود آذر ببینیم امتوکی کلام خداهاد میگه که خدا ترسی شروع اکمت هست اگر ما واقعا از خدا میترسیم و ترس خدا را در قلب خود داریم و محبت خدا را در قلب خود داریم هجگاه ما بیتفاوت از پالو یک یتیم از پالو یک فقیر از پالو یک بیچاره تیر نمیشیم شاید جان کلام خدا بسیار شیرین است و بسیار درس های زیبا برما شما داده همه تو در کلام خدا میبینیم که تمام کسایی که قدرت دارن خدا یک فرصت برشان میده و ای از طرف خدا است و ای همیشه برشان نعیمانه پس چقدر خوب است که از قدرتی که داریم از توانایی که داریم از پولی که داریم بتانیم امی جامعه را امی مردم را کمک کنیم بدادشان برسیم چرا که اگر امروز ما بدادشان نرسیم فردا در عضور خدا جواب خود کاملن خب فریبا جان بین که همراه با دوستهای شنوده ما در این بخش از برنامه باید سرود زیبا گوش بدیم بسیار خوب شاید جان چی کارم میخواهی شدی؟ بیا بگو برای من چی کارم میخواهی شدی؟ بیا بگو برای من من میخوام نجاشاوام مثل این سابقاشاوام تخته مکتبه ساساوام از محبت زشاشاوام تخته مکتبه ساساوام از محبت زشاشاوام موسیقى هی گودک قند وطن عزیزو جان و قلب و تن چی کارم میخواهی شدی؟ بیا بگو برای من چی کارم میخواهی شدی؟ بیا بگو برای من من میخواهم کلان شدم ملم شاکردان شدم از این کلیات شانته هم بارم به دشنگان شدم از این کلیات شانته هم بارم به دشنگان شدم هی گودک قند وطن عزیزو جان و قلب و تن چی کارم میخواهی شدی؟ بیا بگو برای من چی کارم میخواهی شدی؟ بیا بگو برای من من میخواهم طبیب شدم با همه جنس طبیب شدم رنگ چومسی شفاده هم پیز خدا نصیب شود رنگ چومسی شفاده هم پیز خدا نصیب شود هی گودک قند وطن عزیزو جان و قلب و تن هی گودک قند وطن عزیزو جان و قلب و تن خدا به همراه شما این هست همش دعای من خدا به همراه شما این هست همش دعای من خدا به همراه شما این هست همش دعای من خدا به همراه شما این هست همش دعای من امیدوار هستم که دوستای شنونده ما از شنوندنی سروت برکت گرفته باشن سروت بسیار زیبا بود خب فریبا جان فکر میکنم که ما شما داخل برنامه قرار داریم شنونده های عزیز برنامه این حوبت خود با امید ازی که بتانیم از اطفال که بسر پرست هستن از اطفال که اونا پدر مادر خود در جنگ از دست دادن بتانیم از اونا دستگیری بکنیم برنامه این حوبت خود با پایان میبریم ای بود برنامه این حوبت ما که تقدیم شما ازا شد تا برنامه دیگه شاد و مفق باشید