Difficulties Travelers Face between Kabul and Herat

 Transcribed by AI

راڈیو صدای زندگی شنونده های عزیز سلام شما آواز ما را از راڈیو صدای زندگی می شنوید که هر صبح روی موج کوتای 49 متر بند پخش می گردد رنگ زندگی شنونده های عزیز و گرانقدر برنامه رنگ زندگی درودای مملو اصفا و سمیمیت ما را بپذیرین امیدواریم سلام های پر از مهر ما که اینکاس از محبت خالصانی ماست گرمایی باشه بر لحظه های شما شما بر نوبه خاص سلام های خدا تقدیم شما ازام می کنم شنونده های ارجومند تور که شما می دانین ما در برنامه رنگ زندگی در مورد مسائل خانوادگی و مسائل اجتماعی می پردازیم دوستان ارجومند متاسفانه که اصطحانیان متمادی هست که در کشور ما و شما جنگ روان هست و این جنگ ویرانی های زیاد را به میان آورده نتانا ویرانی ها را به وجود آورده بلکه بی امنتی را هم با خود متاسفانه که به ارمغان آورده و مردم ما نمی تانن که آزادانه از یک طرف کشور به طرف دیگه کشور بیدون ترس و حراس سفر بکنن دوستان ارجومند در این برنامه ما در مورد عدم امنیت در شهرهای کابل حیرات صحبت می کنیم خوب دوستان ارجومند بیاین به مطلب توجه بکنین که در این رابطه تحیه شده توجه کنید سفر زمینی از ولایت حیرات به کابل بر بسیاری ها مثل تیر شدن از هفت خان رستم است این موضوع باعث شده که بازار فروش تکتای شرکت های هوایی به شدت گرم شده و تجارتشان روی مردم اغلب فقیر انجام بتن بسیاری از کسایی که به سفرهای پرخطر زمینی تن می تن توانایی پرداخت تکتای صد دالری حیرات کابل ندارن و مجبور می شند 17 ساعت از طریق رای پرخطر زمینی تیع کنند این مسافر ها مجبور می شند که حد اقل دو هفته پیش از سفر خود آمادگی لازمه بر سفر از حیرات به کابل بگیرند تا شاید از خطرات احتمالی در این مسیر رهائی بیابند سفیولا که باشنده حیرات است تجربه یکی از سفرهای خدا چونین اکایت می کند ریش ماندم لباس وطنی پیدا کدم اتا تا آخرین روز رفتنم به کابل کسی را از سفرم با خبر نساختم نمی خواستم احساس خطر کنم تا کسی بفاما که من کابل میرم اون می گه نزدیک به ساعت دوی صبح عرکت کدم به طرف استگاه بسا که سوار موتر شوم و راهی سفر پرخطر به کابل در نخستین گام وسائل خودا با کمک نگران بس جای بجایی کدم کارای دگی مسافرها هم خلاص شد و وسائلشان جای بجایی شد او ادامه داد و گفت که چوکی های موترهای 404 پر شد و هر مسافر در جای خود شیشت تا آماده عرکت شویم او می گه در تکتایی که گرفته بودیم نوشته شده بود که ساعت حرکت دوی صبح اما موتر تا ساعت چار بامداد از جای خودتکان نخورد و بلاخره چار نیم وجه صبح بعد از دونیم ساعت تخیر موتر عرکت کد وقت موتر عرکت کد نگران با صدای بلند گفت همه دعای خیر کنیم که چراگا خاموش می شود و عرکت می کنیم پس از او که برقای داخل موتر بس 404 خاموش شد یکی از مسافرهای پالویم که پیرمرد بود روی بمکد و از آل و روز خود و وضعیت بد اقتصادی که او را مجبور به سفر از طریق زمین ساخته بود برم توضیح داده گفت پیسه تکت طیاره نسبت به موترهای عبدالی بسیار زیاد است عیف که پیسه طیاره را ندارم وگرنی با طیاره می رفتم تا از یام خطر دور می بودم هی کاش پیسه می داشتم و هی کاش امنیت می بود که آل خو می شدیم تا کابل از لباس های مرد و مسافرهای دیگر که در موتر بودند کاملا آشکار بود که اونا اگر پیسه کافی می داشتند و قیمت تکت طیاره پایین می بود نیاز نبود تا 17 ساعت در مسیر پر از خطر تحمل کنند در این موتر 404 زنا و کودک ها هم بودند کودک ها اغلبا خو بودند در یک چوکی که گنجایش دو نفر داشت چار نفر که شامل پدر مادر و فرزنده هایشان می شد شیشته بودند بسیاری مسافرین از چوکی های موتر شکایت داشتند چون فاصله بین دو چوکی بیش از حد کم بود و واقعا بسیار سخت و دشوار از که 17 ساعت با فاصله بسیار کم و نزدیکی چوکی ها سپری کد ولی رای دگه نبود باید طاقت می داشتیم تا سفر کنیم این لحاظات بسیار سخت بود برخی از مسافران هر لحاظه به سات خود می دیدن مشخص بود که بیشتر مسافرا بدلیل نگرانی های امنیتی تمایل به خواب نداشتند خواب بر بسیاری ها بیمعنی بود نمی تانستن به خوابن چون هم مشکل امنیتی بود هم مشکل خواب بوردن راننده و تصادف دو ساعت از حرکت تیر نشده بود که نگران موتر با صدای بسیار بلند صدا زد اندیوالا بیدار شوید وقت نماز هست پنج دقیقه وقت دارین که نماز تانه بخوانین اما انوز سی دقیقه بیشتر تیر نشده بود که راننده سوار موتر شد و شروع بسر و صدا و آرن کد از ولایت فرا که گذاشتیم نمی دانم دقیقن کجا بودیم ده یک دشت رسیده بودیم ده امی لحظه بود که سی نفر در آل که اسلاکتی خود داشتند در کنار سرک پیدا شدند راننده موتر سرعت موتر را کم ساخت و دو نفر از ای سی نفر وارده موتر شدند و پالوی راننده استاد شدند ای افراد از اول تا انتهای چوکیه را به دقیقه تمام نگاه کدند پشتو گپ می زدند بعد از او روی به همدیگه کدند و به زبان فارسی گفتند که بریم موتر عرقت کد و زیادتر مسافران در حال چرت زدن بودند بیشتر جاده شهرهای حیرات کابل بدلیلی که از کیفیت خوبه برخوردار نبوده ویرانی در کنار سرعت بالای موتر یکی از مشکل های اصلی مسافران در ای طب مسافراتا عدم توقف موتران بر رفع آجت است معمولا موتر دو بار توقف داده می شد که یک بار از طرف بامداد یا صبح و دگر دست هاته یک بعد از زور است که در هر دو بار زمان توقف قدر کم است که چی بگویم سرکا و جاده ها خراب بود در بسیاری از اوقات زمان که از شهرها می گذشتیم هیچ گناه آبادی و حتی در بیشتر جای از سر از آبادی پیشرفت و ترقی دیده نمی شد نه از برق نه از آب سیهی یا شامیدنی نه از شهرهای آباد و نه هم از تمدن امروز بشری اتا در مراکز ولایتهای مسیر را هم چیز نمی توانیفت به خانه و مردم که خیره شویم به این نتیجه می رسیم که فرهنگ شهرنشینی در افغانستان تنابه چند ولایت خلاصه شده و مردم در بسیاری از شهرهای کشور از درس و تعلیم سهت و سلامتی آرامش و آسایش وغیره بدور ماندن بعد از عبور از چندین ولایت و منطقه کم کم از ولایت غزنی هم عبور می کدیم موتر ما با کاروان از موترهای بزرگ که هر یک در خود دو موتر کوچک نیروهای امنیتی را انتقال می داد مواجه شدیم فاصله موترها ازم به حد بود که وقت از کنار یکی از اونا عبور می کدیم تقریباً پنج دقیقه بعد از کنار دگیش می گذشتیم اما جای تحجب ای بود که امنیت ای هم موتر خیلی ندیده گرفته شده بود بعد توره که هیچ گنام موتر نظامی را ندیدیم که امنیت کاروان طولانی را تأمین کند فقط امو پوستهای اردوی ملی بود که اونا هم در فاصله خیلی دور قرار داشتند در این انگام نفر پالو ایم روی به مکد و گفت ببین که تأمین امنیت ای موترها چی قسم هست پولیس اردوی ملی یا یک کسی که امنیت ای موترها را تأمین کند نیست اگر امی آل یک نفر بخواهید که یکی از اینا را دور بده بسیار براحتی با یک اصله اتا یک اصله پلاستیکی که هم باشه میتونه موتر را دور بده کم کم از همه ولایات عبور کردیم و به دروازه کابل رسیدیم سفر کدن در افغانستان بویجه با موتر کار بسیار دشوار و خطرناک است و امکانی ای وجود داره که حتی ای سفر باباهای از دست دادن جان یک فردم تمام شوه نزدیک به 17 ساعت در موتر او هم ار لحظه خطر مرگ وجود داره و نا امنی را میتوان براحتی ایساس کرد مردم با وجود که میفامن عبور کردن از امی مسیر کار خطرناک است ولیان همه دشواری ها و خطر ها را به جان میخرند و راهی ای کاروان میشند واقعا ای جنگ و عدم امنیت مشکلات زیاده را برای مردم ها شما ایجاد کردند میبینیم از یک طرف که مردم با آسانی و سادگی نمیتوانند که از یک ولایت کشور باورات دیگه سفر بکنند بخاطر ازی که در مسیر را باشکال مختلف سختیا و مشکلات ماوجه میشند و دپولی ازی که سفر از طریق زمین برای مردم بخاطر امنیت مشکل شده دپولی ازی کسایی که میخواند که از طریق تیاره پرواز بکنند اینا قیمت تکتار بلند بردند و واقعا قیمتهای را که اینا برای تیاره استفاده میکنند برای تمام مردم افغانستان او قابل دسترست نیست و قابل پرداخت نیست و زیادتر کارمندهای دولت امو قدر ماشی میگیرند که بتانند صرف شکم خود سیر بکنند چی را سبایی که اونا کرای خانه از او بتند یا تداوی اولاد خود بکنند و اصلا برای تفریه اونا هیچ فکر نمیکنند که وقت از ایر دارند که باید امرای فامیل خود برای تفریه جایی برند و میبینیم که مسئولین شرکت های هوایی از این آلت سوی استفاده میکنند و تکتار بلند بردند و امیدوار هستیم که این مسئولین مخترم با شنیدن این برنامه متوجی از این عمر شوند که به حساب ما شما یک متل آمینه داریم که میگه نباید که ما هر پنج انگوشت خود را به دهان خود بکنیم و اینا هم امیدوار هستیم که متوجی مشکل افغان ها شود متوجی مشکلات اقصادی افغان ها شود بخاطر ازی که ما شما میبینیم که در افغانستان شرایط روز بر روز سخت میشد برای جوانا زیادتر کار محیه نیست نتانا برای جوانا بلکه در مجموع برای هیچ کسی تا کسی که پول نداشته باشه ویا کسی که واسطه نداشته باشه و شناخت نداشته باشه برای مردم های عادی کار محیه نیست مثل که در گزشتهای سابق کار برای همه محیه بود بدون ازی که مربوط کدام قوم مربوط کدام حزب یا گپا باشه هر کسی که تحصیل کرده بود میتونستن که در هر شعبات آزادانه کار بکنند بله شاید جان و همطور که داستان را شنیدیم در این داستان میبینیم که سفر که از حیرات با کابل میشه تقریبا 17 سات در بر میگیره که اینا با کابل برسند و در طول را چقدر خطرات اینا روبرو میشند و سردوچار چقدر چیزایی میشند همه تو که چند وقت پیش شنیدیم شاید جان در موردش صحبت هم کردیم که در وقت مسافرات اتا اختطاف میشه مردم بله و واقعا بسیار بسیار سخت است و مردم مجبور استن کسی به دیدن فامیل میایا کسی به خاطر مریضی یا کسی هم به خاطر کار مجبور استن که از ولایات به مرکز یا به کابل برسند بله و در بین را چقدر اینا مشکلات رو میبینند و همه تو که در این داستان خاندیم سفیولا که باشنده ای ایرات است و از تجربای خود قصه میکنه میگه که تقریبا دو هفته پیش باید آماده سفر شوید و به بسیار مشکل و 17 ساعت در موتر تیر کنید و هم که چقدر بسایی که طرف کابل میرد چقدر جایش خرد است بله و همین چوکی ها چقدر نزدیک به همدیگر استن که 17 ساعت فامیلا با اطفال خود با پیرزن ها و پیرمرد هایی که میرند اونجا با چقدر مشکلات 17 ساعت رو تیر میکنند واقعا ببینید در جامعه حق بمانده واقعا همه چیزش حق بمانده میباشه از یک سو جنگ هست از یک طرف مسئولین زیاد احساس مسئولیت در مقابل ملت افغانستان نمی کنند و از طرف دیگر هر کس در هر جایی که صلاحیت دارند و دستشان میرسند به شکل از اشکال اینا میخواند که همه زیادترین استفاده خود بکنند مثال زندهش همین موترهایی که اینا ذکر کردند که موترهایی 404 لینی که اینا رفت آمد دارند اینا هم بیوز از ازی که زیادتر سوهولیت برای مسافرین بوجود برند اینا هم استفاده میکنند و این قطار چوکی ها را یکی به دیگر نزدیک میسازند تا بتانه یک چوکی دیگر را زیادتر بانند تا مسافر زیادتر بگیرند اینا باید در مورد مسافرین باید فکر بکنند که کسایی که از طریق از این موترهایی اینا مسافرات میکنند اینا سنگ و چوب نیستند اینا کالا نیستند اینا انسان استند و تقریبا در این 17-18 ساته که اینا مسافرات میکنند آقازی را دارند که به حساب شعور بخورند راحت به این طرف بیشینند یا به این طرف بیشینند و امیدوار هستم که کسایی که موترهای لینی دارند از یک ولایت به ولایت دیگر میرند امیدوار هستم که امی را ما در نظر بگیرند هر قدر که ما پول پیدا بکنیم بمو اندازه بازم خصیصتر شده میریم بمو اندازه زیاد رغبت ما بر پول زیاد شده میره در پولی از که شما در مورد پول و در مورد سرمایه تان فکر میکنین لاقل برابر ده فیصد از او در مورد مردم تان هم فکر بکنیم ولی شاید جان امتحان اگر مردم ما واقعا خدا ترسی را پیش کنند که بهترین چیز است کلام خدا میگه که خدا ترسی شروع اکمت است و وقتی که ما از خدا ترسیم و به فکر دیگر ها باشیم با دیگر ها با محبت رفتار کنیم خداوند امو پول جیب ما را اگر هم کم باشه خداوند برکت میده ولی اگر ما ارچی قدر بخواییم به دیگر ها ظلم کنیم و بخواییم فقط پیسه جمع کنیم امتحان دوباره کلام خدا میگه میگه انگار که این پیسه را در جیب سراخ شده گذاشتین و از اونجا میگذارین و دیگر نمیبینین چی میشه بموخواتر ارس میخورین بموخواتر تما میکنین و دنبال پول میگردین پس اگر ما یاد بگیریم که واقعا مخلوق خدا را اموطن های خود ما را، خوارمادر ما را، پدر، برادر ما را کسایی که مسافرات میکنه بگانه نیستن شاید جان این تمامشان اموطن خود ما هستن اگر ما مهربانی کنیم باور کن شاید جان که خداوند چقدر برکت میده و ببینین امی برادر ما که سرگذاشتو خدا امرای ما دمیان گذاشتن میگن که دمسیر را که زمان که موتر حرکت کرد هشکس راحت نبود در سابقا میگفتن که مردم زمان که سفر میکردن از ایک ولایت با ولایت دیگر وقتا که کالای خودا جا به جا میکردن به حساب دمسیر را بیدون و کدام تشویش اینا خواب میکردن ولی متاسفانه آن امی خوابه شرایط قسم ساخته که به حساب از مردم امورم که حق مسلم شانست از مردم ربوده اوره و اونا نمیتانند بخاطر ازی که دمسیر را امنیت وجود ندارد و میشه که دوست و بعض بانده های که مردم به حساب موتر استاد میکنند مردم ها را پاین میکنند بسیاری کسایشان بچار ها را سر میبرند ویا کالایشان را میگردند و پولشان را میگردند ویا تحدیدشان میکنند در پولی ازی میبینیم که همین مسئولین شرکت های که به حساب در بین ولایت رفت آمد دارند اینا از مردم میخوایند که اینا باید ساعت دوی صبح یا ساعت یک بجه صبح اینا باید برای مسافرات بیند به سرویز بالا شود در حال که اینا میگند که ما را خواسته بودند ساعت دو بجه صبح ولی موتر دا ساعت چاریم اصلا از جای خود میگه تکان نخورد چکه خوب است که صادق باشیم امو وقت را که شما حرکت میکنین امو را صادقانه دا تکت بر مردم نشته بکنین و از مردم بخوایند در اون ساعت بیند، چی ضرورت است که اون ها دو ساعت بیند و اون ها چند بجه باید از خواب بخیزند تا دو بجه به صحب داووجه برسد و هموجود که برای خود احترام داریم، برای دیگر هم احترام داشته باشیم امو چیز را که برای خود میخواییم کشید بکنیم، یاد بگیریم که همون چیز را بر دیگر هم آرزو بخوایید بله، واقعا میبینیم که فیصدی زیاده، مردم ما غریب استن شاید جان میبینیم که نمیتونن توان اقتصادی ندارن، توان مالی بالا ندارن که بتانن بیسا پرواز کنن اینای که پول دارن خب واقعا برشان ایچ مهم نیست، شاید هفته یک بار هم بتانن از این ولایت به دیگر ولایت پرواز کنن برن یا بازیا شاید اتا تیارای شخصی داشته باشد، ولی مردم بچاری که ایچ چیز ندارن و مجبور استن ما فکر نکنم ایچ کس به دل خوش بخوای از یک ولایت به دیگر ولایت بیاید، خب یا دنبال کار استن یا دنبال یک چیزا استن پس واقعا باید مهربانی کنیم و امی مهربانی را نشان بدین، من به کسایی که واقعا موترهای لعینی دارن یا بازیا وزارت ترانسپورت اتا کسایی که در رأس دولت استن، واقعا خواهیش میکنیم و میخواییم که امی موضوع را تحت نظر بگیرن، کنترول کنن و بتونن یک سهولت بر مردم رنج دیده ما که همه چیز رنج میبرن، اقلا یک جای بتونن با خاطر راحت بیاید و خصوصا این وزیف وزارت ترانسپورت است، مسئولین ترانسپورت است که این شرکت هایی که در بین ولایات افغانستان رفت آمد دارن، اینا را باید کنترول بکنن، چوکی هایشون را کنترول بکنن موتر شعری نیست که مثلا بگویم بر پنج دقیقا یا دقیقا من بارا میشم، خیلی فرق نمیکنه که استعده شدم یا در چوکی ششتم، پایم درست در چوکی جای نمیشه این رفتن از یک ولایت با ولایت دیگه است، رفتن از یک سمت افغانستان با سمت دیگه از او است که همینجا اینا گفتن که اینا از هیراد تا با کابل تقریبا 17-18 ساته اینا سفر زدن و در این 17 ساته اینا با چوکی ضروری داره که بیسه هم اونو پذیرفت شده است در افغانستان بلکه در تمام دنیا یک مسافر حق مسلم از اینو داره که از اون جای رو کرایه میته، از اون مسافر خود باید لذت ببره، از اون جای که او پول میته، اون چوکی برش راحت باشه، نهی که از اون مدت که در اون چوکی هست به حساب زجر بکشه و شکنجه شده است و همچنان شاید جان برای خانما و اطفال چقدر سخت است، اینایی که 17 ساته در راه میان و هر کدامشون نیاز دارند، بچه هایی که میخواند رفعاجت کنند یا کجا یا استاد میشند، امتون که شنیدیم و در این داستان خاندیم شاید جان که اینا فقط دو بار استاد میشند در مسیر راه که یک بار صحب است یک بار هم بده زور است، نبینیم که چقدر اینا مشکلات دارند و او کسایی که واقعا دراست هستند یا میتونند یک کار کنند، واقعا خواهیش میکنیم که اونا یک قدم بگذارند و به فکر از این بچه ها شدند و خصوصا در مسیر راه که قسمت که شما گفتید خصوصا دریور ها اونا میرند در جای استاد میکنند که به حساب امراه امو هوتل یا امراه امو مسافر خانه اینا ارتباط دارند و میرند تمام مسافرین گجا پاهان میکنند و طبیع است که مسئولین هوتل یا امو مسئولین امو مسافر خانه بیترین غذا را اول برای دریور میرند و دریور که شکمش سیر شد فکر میکنند خیلی شکم هم سیر شد بمون خواهد اینا اجلا میکنند بیایی که بریم چون خود از این نان خورده در حال که دیگه مسافرین بچه ها را از سرویس پایان شد و دریور دوباره اجلا میکنند و عرقت میکنند نه نباید که ما این طور فکر بکنیم باید وقتا برای همه ما در نظر بگیریم کوشش بکنیم که تمام مسافرین مشکلشان حل شد تمام مسافرین باید نان خوده بخورند بعد از او دریور ها حرکت بکنند و نه باید که اونا از اجلا کار بگیرند به خاطر ازی که همیشه زمان که از اجلا کار گرفته شده همیشه زیادترین تصادم و زیادترین تکره که صورت گرفته ناشی از این اجلا بوده و امیدوار هستم که دریور های محترم این را مدنظر بگرند مشکلات مسافرین را مدنظر بگرند اون مسیر را را که اینا میرند فاصله را مدنظر بگرند خصوصا اگر در باید سرویز امروشان اطفال میباشد و خانوم ها میباشد باید تمام از این ها را مدنظر بگرند و سفر خود ادامه بتند بله خب فریبا جان بین که همراه با دوستان شنوده ما در این بخش از برنامه باید سرود زیبا گوشت بدیم بسیار خوب خیلی خوب کی سخنه ی نجات خیلی از خدای ما کی از خدا خیلی از خدا کی سخنه ی نجات خیلی از خدای ما کی از خدا خیلی از خدا کی سخنه ی نجات خیلی از خدای ما کی از خدا خیلی از خدا کی سخنه ی نجات خیلی از خدای ما خدا به من خوبت می بخشت بعد در راه هایی که می را و من را حفظ می کند تو برای جنگیدن من را قوت می بخشت تا در روزه فریبا کی از خدا خیلی از خدا کی سخنه ی نجات خیلی از خدای ما کی از خدا خیلی از خدا کی سخنه ی نجات خیلی از خدای ما کی از خدا خیلی از خدا کی سخنه ی نجات خیلی از خدا کی از خدا خیلی از خدا موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی