Never Ending Wars and Violence

 Transcribed by AI

به برنامه این راز زندگی خوش آمدید، این برنامه در روشنایی انجیل مقدس شما را کمک میکند تا در زندگی خود تغییرات اصاسی به وجود بیاورید. به نام خداوند سلح و آرامش به برنامه راز زندگی خوش آمدید. سلام های من را بپذیرین، امیدوار استم که همه شما، هر کدام تان جور، سیعتمند و سریحال باشین. ما امروز باز هم دانیال جان با خود داریم، سلام دانیال جان خوش آمدید. سلام برادر شاید و عزیز، تشکر از شما و محبتتان و همینطور سلام میکنم من به همه عزیزانی که از این طریق به استوديو وز شدن و ما میتونیم مهمان خانه های از اونا باشیم و باز هم موضوعاتی از کلام خدا را مطرح کنیم که باعث تشفیق و برکت ما باشه. بسیار خوش استیم که شما را داریم امروز در برنامه دوستای عزیز در هفته گذاشتک با ما تماس گرفتین از طریق واتساب، فیسبوک یا پیام گذاشتین از طریق تلفون. یک جهان سپاس گذار استیم ما همیشه خوش میشیم از شما بشنویم و کارکناه برنامه راست زندگی به اصره وقت به زودی با شما درتماس میشن و همچنان دوستای عزیز شما میتونین بعد از برنامه هم با ما درتماس شوید، زنگ بزنید و اگر خواهش دعا داشته باشید ما در اینجا بنامی ایسایی مسیح دعا میکنیم که شما را خداوند کمک کنند. در آغاز میخواییم دانیال جان در مورد همین وضعیت فعیلی کشور ما و همین کشور های امسایه و دنیا که چقدر جنگ است در همین روزها با وجود که مثلا نسبتا افغانستان از وقتی که طالب ها گرفتن از چند ساله باید یک ذره سلح آمده نسبتا خوب است ولی انوز هم انفجار ها هست، انوز هم کشتن ها هست، انوز هم جنگ ها وجود دارد. در مورد افغانستان همچنان ما میدانیم چند ساله از جنگ اوکراین هست بین روسیا و اوکراین و در این ماهای اخیر جنگ که بین اسرائیل و هماس هست بین اسرائیل هست و همچنان با ایران این تنشهایی که هست یکی دیگر از این وقتی این سوال که چی وقتی جنگ ها ختم میشه؟ اگر ما این سوال از شما کنم دانیل جان چی وقتی جنگ ها ختم خواهد شد؟ این واقعا سوال مشکلی هست ولی خب اگر از تجربه خود صحبت کنیم و سرزمین خود مردم خود و خود ما خاطرات دوران مهاجرت و یایی که چرا پدر ما از افغانستان مهاجرت کرد کشت کرد و رفت به یک سرزمین دیگر و او سختی مهاجرت شد و او شرایط سخت پذیرفت و سالهای سال شاهد جنگ در افغانستان بود بین گروه های مختلف نفهم اقوام مختلف مذاهب مختلف با هم در جنگ بودن در تزاد بودن هر کدامشان به دنبال سهم خواهی و یا ادالت بودن و هر کدامشان به دنبال یک انصافی بودن که میخواستن که او را رعایت شوه در حقشان و یا ادالتی که در حقشان رعایت شوه خب ما میدونیم که در یک دنیا زندگی می کنیم که این دنیا پر از خواسته های نفسانی و یا خواسته های دنیایی و یا شرارت هایی هستش که زندگی ها را دربار گرفته نه تنها زندگی ها در بخشای کچک بلکه در قدرت ها و سیاست ها را این شرارت دربار گرفته این خواسته ها دربار گرفته و وقتی به موضوع ادالت می رسیم این که چراکم این ادالت قرار عملی شده در اونجا متاسفانه ما میبینیم که قدرت ها و سیاست ها و مذاهب حتی تلاش می کنن ادالت را با جنگ بیارن تلاش می کنن نمی فهم با حذف کردن با عذبین بردن و یا نمی فهم با خون ریزی یک ادالتی را برقرار کنن نمی فهم واقعا خدا دوست داره جنگ را و یا وقتی خدا میخواه مارا هدایت کنه برای از این که ما یک جای را اصلاح کنیم به ما میگن برید جنگ کنید برای اصلاح و دیگرها را از بین ببرید کسای را که من خلق کردم و اونا را دوست دارم میدونی دیگر همیشه یک تضاد هست یعنی قیامت هنوز نشده وقتی که جنگ ها را ما میبینیم به این معنی نیست که قیامت شده بسیاری فکر میکنند که اگر جنگ بین استرالیا یا ایران شده دیگر این قیامت هست یا بین روسیا و امریکا اگر شده این قیامت هست ولی هنوز قیامت نشده پس ترسان نشوید زیرا چونین وقعی باید رختد اما پایان کار هنوز نرسده است قومی با قوم دیگر و حکومتی با حکومتی دیگر جنگ خواهد کرد و قهطی و زرزله در همه جا پدید خواهد آمد این ها همه مانند آغاز درد زایمن هست در آن وقت شما را برای شکنجه و کشتن تصمیم خواهند نمود واقعا ما میبینیم چقدر مسیحی ها امروز شکنجه میبینند حتی کشتن میشند و تمام ملت ها بخاطر ایمانی که با مندارید از شما نفرت خواهند داشت پس بسیاری ایمان خود را از دست خواهند داد یک دیگر را تصمیم دشمن خواهند کرد و از همدیگر نفرت خواهند داشت پیانبران دروغین زیاد خواهند آمد و بسیاری مردم را فریب خواهند داد پس شرارت بقدر زیاد خواهد شد که محبت آدمیان نسبت به همدیگر کم خواهد کرد واقعا یک مشکل که جنگ داره، افغان ها بیشتر از همه جنگ را تجربه کردن ما و شما و یک مشکل که جنگ وقتی شما برای سالها، دها سال یا یک نسل، دو نسل جنگ را تجربه میکنید ای جنگ آدم خوندان خونسرت میسازد یعنی بهتفاوت میسازد در اینجا واقعا اینجا کیسای مسیح میگه میگه محبت آدمیان نسبت به همدیگر کم خواهد کردید ای جنگ ما را خونسرت میسازد دیگر پروان نمی کنیم مثلا حتی در کابل دوستان بسیار میگفتند در وقتی که انتحاری ها بیشتر بود یا میگفتند در این خیابان، در این کوچه یک انتحاری میشد یا یک بم انفجار میکرد در کوچه دیگر هنوز هم صدای خوشی و صدای موسیقی و صدای همه چیز بود یعنی انسان ها بهتفاوت میشند و این مشکل بسیار بزرگه هست که چگونه انسان ها محبتشان کم میشند اما هر کس تا آخر پایدار بماند نجات خواهد یافت و این خبر خوش در باره پاتشای خدا در سراسر عالم پخش خواهد شد تا برای همه ملات ها شهادت باشد آنگاه پایان کار فرا خواهد رسید وقتی مسیحی ها در طول دو هزار سال گذشته همیشه طرف دار سلح بودند همیشه طرف دار سلح بودند چون مسیح خودش ما میخانیم سرور سر سلامتی هست اما باید این گره اقرار هم کنیم که مسیح ها همیتر نیست که مسیح ها هیچوقت جنگ نکردند مسیح ها هم مثلا جنگ های سلیبی را اگر یاد کنیم افتخارات مسیحی نیست جنگ های سلیبی جنگ های سلیبی یعنی در اقت اونا خلاف کتاب مقدس خلاف درس های کتاب مقدس عمل کردند خوبی که علت های سیاسی داشته و موضوع جداغانه هست اما مسیح ها همیشه بخاطر سلح کوشش میکنند و سوال من هم از شما این است که چگونه ما میتانیم در امی لحظه بخصوص مسیح های ایرانی مسیح های ایرانی اینا هم در یک حالت تشویش قرار دارند که اگر جنگ بین ایران و اسرائیل شده اینسان ها از بین میرند و این متابقه کلام مسیح کار خوبه نیست که از بین مسیح های ایران هم امروز در تشویش هستند ما دعا میکنیم بر مسیح های ایران همشون بر مسیح های اسرائیل مسیح هایی که در اسرائیل هستند اونا هم میخواین که سلح شده نظر شما در این مورد چیه هست؟ بله برادر شاید جان شما به موارد اشاره میکنید که کلام خدا یا روح خدا به هر صورت ما رو هدایت میکنه برای پیدا کردن پاسخ و من خیلی دوست دارم اول بروم در کلام و اشاره بکنم به رفتار مسیح که مسیح چطور رفتار میکنه و داستان هایی هست از طرز برخورد مسیح و یا ای که چطور مسیح شاگردارو تشفیق میکنه مثلا بارها و بارها شنیدیم که مسیح در رابطه با این موضوع صحبت میکنه که دشمن خود رو محبت کنید و برای از او دعای برکت به طلبید یعنی او رو لعنت نکنید بلکه برای از او دعای برکت به طلبید و یا جایی دیگر میگرد که اگر کسی سیلی کوبید به گونه چپید گونه راست تا بگردان ای به این مفهوم نیستش که ما ادالت رو زیر پا بگذاریم منظوری هستش که در پی سلح باشیم نه در پی تشدید جنگ یا زیاد کردن جنگ یا جایی دیگر میگرد که اگر کسی عبای تو را خواست از تو بگیرد تو قبای تا بده و یا اگر از تو خواست که بار تو بار او را رومیانی کار را با بند اسرائیل میکردند اگر از تو خواست که بار تو را بار از او را تو یک میکرد
یعنی در پهی صلوح باش، در پهی تشدید جنگ نباش نهی که ادالت رو در نظر نگیر خب مسیحی ها هم امروز در افغانستان، در ایران و یا حتی در اسرائیل، چون اسرائیل هم یک جمعیت مسیحی داره بله، بله مسیحی ها هم باید در پهی صلوح باشن و ادالت قرار با صلوح بیاید، نه با جنگ و این ها هم باید در اون شرایط دعا کنند برای از اینکه حاکمان سرزمینشان ذهن و افکار و اعمالشان در دستان خدا قرار بگیره و محبت خدا بیای از صلوح جاری شده من یک خاطره میخوندم در جنگ جهانی دوم وقتی که داشت انگلیس یا شهر لندن داشت بمباران میشد مسیحی ها جمع میشدن و با نور شم میششدن و دعا میکردن و مزمور 23 را میخوندن که خداوند اونها را از اون شرایط و از اون تاریکی ها نجات بده از اون تاریکی جنگ از اون ناعدالتی و نابرابری که وقتی وارد میشه اون خشونت رحم نمیکنه خرد و کلان از بین میبره به تمام قسمت های جامعه چه انسانی، چه مادی چه زیرساخت هایی که وجود داره برای رشت و پیشتفتش به تمام اونها حمله میشه و بعد وقتی خیلی جالب از شخصی که حمله میکنه و آسیب میزنه افتخار میکنه و این برای از اون یک افتخار است که ما مثلا در جنگ اوکراین ای قدر تلفات داشتیم از دشمن و یا او برعکس میگه ما ای قدر تلفات داشتیم از روسیه و یا امیالی در این رجسخانی که در بین دو تا کشورات میگیره به اون شرایط اصلی و اخلاق اصلی بشریت اشاره نمیکنن به تجهیزات و قدرت دفاعی خود یا قدرت حمله خود اشاره میکنن و اشاره نمیکنن که در این جنگ خیلی ها نابود نشن و مسیحیان واقعا امروز باید دعا کنن و در جنگ در این جنگ ها سهم نگیرن و اگر سهم مگیرن سهمی باشه که ایسای مسیح از او پاخسته که صلح باشه ایسای مسیح در موزی سرکو گفت خوشها به حال صلح کنندگان و واقعا صلحی موضوعی مهم هست ام صلح انفرادی که ما از طریق مسیح پیدا میکنیم ام صلح بر کشور ما بر اجتماع ما و یک آیت رو که مسیح بسیار مشخص میگه در متا فصل 26 ولی ایسا با او گفت وقتی رومیان می آین سربازهای کاهن اعظم می آین که ایسای مسیح رو زندانی کنند در این زمان یکی از دوستای که طرف دارای ایسای مسیح کت شمشیر یا چاقوی خود می زنه گوشه یکی از سربازهای که از طرف کاهن اعظم آمدن او رو می بره و در اینجا ایسای مسیح او رو شفا می ته ولی آیت رو می گه آی پینجاودو فصل 26 ولی ایسا با او گفت شمشیر خود را غلاف کن هر کسی شمشیر بکشت با شمشیر نیز کشته می شد و ما یک شیر از رودکی را خاندم در این مورد که ببینین چگونه بعضی از حقائق در فرهنگ فارسی آمده ولی نه به شکل امو کاملش نه به شکل مطابق کتاب مقدس رودکی شاعر فارسی زبان می گه می گه ایسا بره دید یکی کشته فتاده یکی کشته فتاده حیران شد و بگرف بدندان سر انگشت گفتا که کرا کشتی تا کشته شدی زار تا باز که او را بکشت آنکه تو را کشت خب این قصه در کتاب مقدس نیز اما فکر می کنم این شاید سینه با سینه امی گپ را که ایسای مسیح گفتا هر کسی شمشیر بکشت با شمشیر کشت شد این سینه با سینه انتقال گفتا بره مردم ما بره فارسی زبان ها این موضوع انتقال گفتا واقعا این درس بسیار مهم است که وقت انسان ها زرر می رسانن این زرر را می بینن وقتی می کشن همیشه ما در تاریخ فارسی یا تاریخ ایران و افغانستان که بسیار مشابه هست با همدیگه ما می خوانیم یک پاچا عمله می کنه بچه از او پاچا را می کشه باز او پس عمله می کنه تمام خانواده از او را می کشه کسی که می کشه و ما شما مردم افغانستان این را تجربه کردیم مردم ایران هم تجربه کردن در جنگی که با اراق داشتن و اسرالی ها هم در طول آزارها سال تجربه کردن اما مشکل دیگه از که چرا ای تغییل نمی کنه سوال که ما بازم کنیم چرا این دوران این جنگ ها چرا تغییل نمی کنه مثلا در کشور های اروپایی سلح وجود داره اینا هم جنگ کردن برای سطح ها سال ولی یک ذره اینا درس گرفتن سوال من دیگه چرا ما شرقی ها درس نمی گیریم چرا از گذشته خود چرا از تاریخ خود درس نمی گیریم خیلی سوال عجیبی هست برادر شایب واقعا شاید ما و شما که های اینجا ششتیم و با هم صحبت میکنیم و یا عزیزانی که دارن این برنامه رو میبینن ما میتونیم با اندازه فهم خود یک موضوعی را تحلیل کنیم و به یک جوابی برسیم ولی آیا او قدرت هایی که در پیش شرارت هستن و اونهایی که به دنبال برقراری ادالت از جنس جنگ هستن ما میتونیم روی از اونا تأثیر بمانیم میبینیم که واقعا ما نمیتونیم تأثیر بمانیم چون اونها نمیخواین و بخصوص فرهنگ شرق یا فرهنگ هایی که ریشه مصحبی دارن حالا شاید در قرب این چیز پسندیدهی نباشه که دولت های قربی سکولار هستن ولی در این حال در این حال ما نمیخواییم موضوعات سیاسی یا اجتماعی این طرف رو تحلیل کنیم ولی وقتی برمیگردیم به زندگی سنتی و یا مصحبی مردم خود و یا منطقه خواهر میانه میبینیم که قدرت هایی که شک گرفته من فکر میکنم یک مقدار ریشه مصحبی دارن و مصحب من میخواییم توحید نباشه و این مصحب انگار یک تأثیر مستقیم در جنگ های سلیبی کلیس ها تحت تأثیر سیاست ها قرار گرفت و سیاست ها از کلیس ها سو استفاده کردن و جنگ ها رو به عنوان یک عمل آسمانی ترتیب دادن ولی آیا خدا به دنبال این جنگ هست که از طریق آسمان بخواهی یک جنگی را یا یک جهادی را معرفه کنه ولی در کشورهایی که میبینیم که دولتشان گراهش مصحبی دارن یک توجیه مصحبی هم دارن مثلا میگن از خاطر از این که ما باید از خود دفاع کنیم و یا جهاد هست و از این جهاد ما باید ادالت رو این رخم برقرار کنیم من نمیتونم این موضوع کلی اشاره کنم چون کشورهای اسلامی دیگری هم هستن که جنگ نمیکنن ولی خب ایران و یا تجربه جنگ ایران با عراق که حکم جهاد بود و هر دوی از اونها نام خدا رو میگرفتن و به هم حمله میکردن و یا در سرزمین ما افغانستان گروه های مختلفی شکل گرفته بود که همه اشان شعارهای اسلامی را به زبان میعوردن و به همدیگه حمله میکردن و همدیگه را از بین میبردن شاید بخشیش مربوط به موضوعات مصحبی هست و بخشیش همونطور که شما گفتید رشت نکردن هست مردم ما باید از نظر فرهنگی و یا تعاملات اجتماعی و یا سیاستهایی که در کشورهای ما تبعین کننده هستن اونها باید بیشتر رشت بکنن و در پهی مصالحه باشن واقعا یکی از کتاب ها خوانده بودم یک نویسنده میگه میگه که اگر شما تصامیم را تصامیم را که ما میگیریم امیشه نتیجه که هست اگر تصامیم همگونه باشن یک شکل باشن نتیجهش هم امو شکل هست یعنی به این منانه نیست که ما این تصامیم را برای هزارها سال میگیریم به یک نتیجه دیگه برسیم این صلحه برای هزارها سال به این شکل که ما دوام کردیم جنگ کردیم بین کشورهایی که در خواور میانه هست یا این که بین اسرائیل یا دیگه کشورها این هیچوقت صلحه را ناوردن مطابق کتاب مقدس میتونه آورده شوه مردم درس بگیرن درس بگیرن و تصمیم دیگه بگیرن تصمیم بخاطر صلحه بگیرن و ای که اینا که هر روز تبل جنگ را چی میکنن این را ما مفهوم مسائل اقتصادی هم هست امروز وقتی که در دنیا جنگ هست مفاد های کشورهای بزرگ مفاد زیاد دارن مفاد میبرن از این جنگ ها خداوان اینا را حکمت بتر که بیشتر به طرف صلحه برن بیشتر به طرف صلحه برن و جنگ در شرق ایمیان رخ نتا هیچ کسی چی ایرانی چی عرب و چی اسرائیلی یا یهودی و چی افغان هیچ کسی کشتنشن با امی امید و دعا میریم یک سرودی
رو با هم میبینیم میشنامیم دوباره بر میگردیم بودم از دوجدان با فردی عزیمان دادی قلبم شفان سریا من بکنم سروده پیروزی چون مسیحا بمان بخشیدی آباگی سریا من بکنم سروده پیروزی چون مسیحا بمان بخشیدی آباگی ای مسیحا بیا برکن قلبی مرا ای فرزند خدا توی منجیه ما ای خدا من توی عزیمان با فردی عزیمان دادی روح شدی ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا من توی عزیمان برکن قلبی مرا ای خدا شرم شرم شرم شرم برخورد بچه مه در برابر دیگران وقتی گریان کرد یک زنگ خطر بود در ذهن من که چرا ای قدر شرمید مگر ما با او چطور برخورد کردیم و اونی در این طریقه می شوند؟ نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه نه کوتاه ای و می توانیم بگیم که شرم طرز برخوردی هست که در برابر دنیای پیرامون و یا شخصیت درونی خود ما پیدا می کنیم برای آشکار کردن و یا پنهان کردن شرایط شخصیتی یا دنیای پیرامون خود پس شرم یک همچین موقعیتی هست واقعا ما کسایی که در شرق تولد شدن و بزرگ شدن ما با فرهنگ این شرم و احترام بزرگ شدیم این بسیار در خون ما هست در دینه ما هست شرم و احترام اتا ما اگر مسیحی هم شدیم یا به مسیح ایمان آوردیم ولی این به این معنی نیست که ما کاملا از امو فرهنگ شرم و احترام جدا شدیم نه ما در ایقت مسیح را در امو فرهنگ میاریم تعلیمات مسیح را میاریم که ما چی میتونیم از مسیح یاد بگیریم از زندگیش که بتانیم امی کار را امی زندگی ما تغییر کنه در فرهنگ که زندگی کردیم یا بزرگ کنیم شرم و احترام شما گفتین که موضوعی یعنی در ایقت شرم وقتی ما احترام ما زرمه میبینه ما چی میکنیم ما شرمگین میشیم احساس شرم میکنیم وقتی یعنی یک چیزی که فکر میکنیم خود را ما یک چیزی هستیم مثلا فرض میکنیم امی
پسر شما او بسیار جاد درس خونده بود یا ای که امو آیت را تکرار کرده بود ولی یک بارگی وقت در اونجا ای شرم آمد یعنی در ای خطم احترام از او از بین رفت و ای آلت احساسی که سرش آمد خود از او نمی تانست ای را کنترول کنه در او سن سال خب بزرگها می تانن کنترول کنن ولی بچه هایی که هشت نو سال هستن اینا نمی تانن کنترول کنن او را نشان داد ولی بزرگها باز کاری که می کنن اینا می خواین از طریقهای مختلف دگه احترام را به دست بیارن وقت احترام از بین میره یا شرمگین می شن در این مورد شما یک کم بیشتر بر ما برادر شاید جان واقعا شرم یک احساسی هست که باید شنیده شوه یا یکی از تجربیاتی هست که باید به اون رجوع شوه دلیل از او شرم چی هست؟ از کجا شروع شده؟ چرا شروع شده؟ و چه معنایی به ما میتونه؟ میدونید وقتی که من به موضوع شرم بیشتر فکر کردم که با همسر خود صحبت میکردیم چون قرار بود که من این موضوع را برای یک تعلیمی آماده کنم و تلاش میکردیم سرچ کنیم در فرهنگ خود در سرزمین خود همونطور که گفتی ما یک فرهنگ قالب داریم در سرزمین خود به نام فرهنگ شرم و دیدید که مثلا چیزهای خوبی هم هست میبینیم که وقتی پدر کلان ما ششته یا پدر ما ششته ما پای خود را دراز نمی کنیم و یا نحوه ششتن ما در حضور بزرگا با احترام هست صدای خود را بالا نمی کنیم و اجازه میدیم اون ها اول وارد شووند و اجازه میدیم اول اون ها به نان خوردن و یا هر چیزی دیگه این خیلی پسندیده است و یک شرمی هست که کمک میکنه به احترام ولی اگر در این موضوع زیاد روی شده و این شرم تبدیل شده به یک توبیخ یا یک بی احترامی یا حس تخصیر و یا از این شرم استفاده شده برای تربیت کردن و یا تغییر دادن این جای خطرناک برخورد با شرم است مثلا در سرزمین ما مثلا میگم یک بچه اگر مکتب بره و نمره بد بیاره در خانه بیاره و پدرش خبر شده که این نمره بد گرفته او را چراقمی تلاش میکنه که به او کمک کنه آیا دعو میزنه آیا او را لط میکنه آیا او را تحقیر میکنه نسبت به دیگر شاگرده یا فامیل و یا او را تشفیق میکنه و تلاش میکنه که او را کمک بکنه که درسش بهتر شوه یا راهی را بسنجه بر ازی که ای رشت بکنه نهی که از ای موضوع شرم استفاده کنه او را مقایصه بکنه با بچه همسایه یا بچه کاکایش یا هرکسی دیگه ای خانواده خودم باور کنین هر اشتباهی که از ما سر میزد بچه ها یا به حساب در مکتب نمره خوب نمی برده ایم یا یک شوخی می کرده ایم یا کسی را آزار می دادیم همیشه پدر ما میگفت میگفت که تو چرا این کار را کردی تو بهتر از دگر آستی یعنی او ما را نمیگفت که کار تو غلط است نمیگفت که تو شرم آوردی ولی این امی را با شکل ما را میگفت تو در اینقدر مر شرمگین ساختی بخاطر که تو از این نفر دیگه کده از این که در کوچه از دیگه کده بهتر استی تو مرا شرمگین سدی چرا این کار را کردی و این سرنوشت بسیاری از ما هست وانا کمی گناه بزرگ شدیم دقیقا ما وقتی که رجوع میکنیم به فرهنگ خود یا سرزمین خود میبینیم که فرهنگ شرم خیلی ریشه دوانده و ما بچه های خود را با این فرهنگ کلان میکنیم ما روابط خود را با این فرهنگ تعریف میکنیم مثلا اگر من بارها بارها دیدم شخصی که همسر خودم میشرمانه و او را چراقمی میشرمانه تلاش میکنه او را مقایسه کنه با دیگران و به او حتی حرفای توحینامیز میزنه او را تحقیر میکنه و بعد ما شاهد مادری هستیم که در شرمش پر از خشم است در شرمش پر از حس تخصیر است و او مادر میخوای میخوای خانه را مدیریت کنه و او مادری که شرمگین است و دیگران او را مقایسه میکنن خب او مادر نمیتونه وظیفه خود را درست انجام بکنه ولی وقتی پدر خانواده که به عنوان سرپرست و خانواده است تلاش کنه همسر خود را تشمیخ کنه همراهی کنه در کنارش قرار بگیره او را تحقیر نکنه و یا او را شرمگین نسازه آیا نمیتونه با او کمک کنه که او رشت بکنه؟ و یا خودش بعضی وقتا ما با پدرانی روبرور استیم که کارهای خطایی در قبال فرزندانشان میکنن ولی اصلا به خود جازه نمیدن که مذارت خواهی کنن چرا؟ چون شرم است و موضوع شرم اینجا هست که تبدیل به یک نابه هنجاری و یا خطا میشه در جامعه ما یا در فرهنگ ما و بعد میبینیم که حتی موضوع مذهبی مثلا ما شاهد بودم پدران و مادران که بچهشان نماز نمیخوندن اونها شرمگین بودن چون بچه ما نماز نمیخونند حتی شرم مذهبی بود که مثلا نمیخواییم نام بگیرون ولی از یکی از اقوام نزدیک منستش که سن خیلی بالایی داره و این روزه میگیره. چرا؟ چون شرم میشه که نگیره. و به یک شرایطی میفته که نمیتونه حرکت کنه ولی روزه خودم میگیره یک شرم مذهبی حتی شکل میگیره که ما یک دیگر به جایی که تشریخ کنیم همایت کنیم همراهی کنیم میشرمانیم خب ما همیشه درسهاییم مطابق کتاب مقدس است و چگونه به حساب کتاب مقدس در این مورد چی میگه برما یعنی ما فکر نمیکنم که کتاب مقدس ای رو بگویید که ما باید کاملا از تمام ارزش های شرم و اترام دوری کنیم و دیگر ما آزاد استیم به حساب این چیزی که اکثریت مسلمان ها اونا فکر میکنند که گویید وقتی که تو کسی مسیحی شوه به این مناسب دیگر آزاد است هر کار که دلش شد منند کشورهای غربی میتونه شراب بخوره میتونه چرس بکشه میتونه میتونه دختران ساتری کنه میتونه یعنی هر کار که از دلش بخواهی میتونه ولی کسی هم او رو نمیگه ولی ما میدانیم که اتر نیست مسیحیت هم از خود شرایط داره در این مورد بر ما چی کنید؟ بله خب ما یک شیوه زندگی داریم وقتی ما فرهنگ افغانستان یا فرهنگ خود در گزشته دنبال میکنیم اشاره به موضوعاتی میکنیم که آشکار است شیوه زندگی آشکار است و در احکام شاید آشکار نباشه احکام چیزی ازش که مردم به اون میپردازن در ذهنشان در محافل روحانی یا مذهبیشان ولی در زندگیشان آشکار میشه پس در شیوه زندگی مسیحی هم به همی صورت است در احترامشان در رفتار متقابلشان در برخوردشان با فرزندشان با همسرشان و دنیا پیرامونشان ایسای مسیح بزرگترین حکم رو کلام خدا در کتاب تصنیح به او اشاره میکنه و ایسای مسیح در انجیل مطاب آب 22 اشاره میکنه میگه خداوند خدای خودت رو با تمامی دل قوت و جان محبت کن و همسایه خودت رو همطور که خدا رو محبت میکنی محبت کن یعنی در واقع داره یک حکمی رو اعلان میکنه که در اون حکم شما نمیتونی نسبت به همسایه خودت گناه بکنی پس وقتی موضوع گناه به وجود میاید یعنی که ما نمیتونیم نسبت به همسایه خودت بیشرم و بیهایا باشیم نسبت به فامیل و فرزند و همسر خودت بیشرم و بیهایا باشیم و یا کلام خدا اشاره میکنه میگه که اگر بدانی چه کاری درست است و او رو انجام ندی گناه کردی پس اینجا باز ما میتونیم تشخیص بدیم که مسیحیان در گناه زندگی نمی کنن شرمی که حاصل از گناه باشه و گناهی که شرمی رو به وجود بیاره در طرز برخورد یسای مسیحم با دیگران ما ایرا میبینیم وقتی که یسای مسیح در رابطه با زن زناکار دیگران میارن که زن زناکار رو بر اساس مصحب قضاوت کنن و یا او رو بشرمانن یسای مسیح سنگسارش کنن و یسای مسیح چه برخوردی می کنن؟ می گه هر کس قناح نکردن اولی Sana و بعد از ایک، اونها پشیمان می شن می رن، یسای مسیح به او برو و دیگر گناه نکن یسای مسیح رو در گناهش نمی شرمونه ولی اشاره می کنن тها گناه نکن تا برو و دیگر گناه نکن یعنی مسیحیت با گناه سازش نداره یسای مسیح با گناه سازش نداره اتفاقا که یک کسی رو به حدی بشرمونه که او رو از بیند ببره و یا در داستانی که زنی باز هم داستان یک زن از که به حضور یسای مسیح می آیه و یک اطری رو روی سر یسای مسیح می ریزه و به پای یسا می شنه و عشق می ریزه به نوعی داره پشیمانی خود ابراز می کنه و یسای مسیح او رو به عنوان زنی نام می بره که تا زمانی که انجیل معذمشه از این زن هم معذمشه یا گفتمشه چرا این رو میگه به خاطر از این که او زن می دانست گناه کرده و این گناهی که کرده بود رو به حضور خدا آورد و اون شرمی که از گناه بود رو به حضور خدا آورد و این طرز برخورد محبت آمیز خداوند رو دریافت کرد و بخشیده شد پس شرم می تانه تبدیل به این گناه شده ولی گناهی که بخشیده می شه اگر به حضور خدا برده بشه پس مسیحیت هم همینطور هست مسیحیت هم با گناه سازش نداره
و یا شرمی که حاصل از گناه هست به حضور خدا بردنمشه و خدا با محبت برخورد میکنه و او شرم رو از بین میبره بله، یعنی شما میگین که او شرمی که گناه را به وجود نبیره یا باعث گناه نبوده باشه او کدام چیز نقص نداره دقیقا یعنی مثلا ما یکی دیگر احترام میکنیم وقتی یک کلان میاییم وقتی استاد میشیم ای کدام گناه نیست دقیقا یا مثلا وقتی یک کسی اول نان میخوره یک کلان اول نان میخوره یا احترامشو میکنیم یا امتون اگر به حساب در خانواده باشه مثلا اگر مرد خانواده احترام میشه یا خانوم خانواده احترام میشه بعض وقت برخلاف مثلا اگر کسی یک مرده یا شوهره اگر زیاد خانوم خود رو احترام کنه اون رو میگن اوی مرد خوب نیست یک استلاء با کار میبرن یک استلاء با کار میبرن اون رو میگن اوی مرد خوب نیست یعنی به این منحس که این کار بد نیست اگر ما احترام کنیم خانوم خودایی یا خانوم شوهره احترام کنیم یا اردوشون اولاده رو احترام کنیم مقصد شما داریه است که او شرمه که در نتیجه گناه و باعث گناه نشد او کدام چیز بدیه در ایمان مسیحی نداره و از طرف دیگه هم مسیح همونطور در کلام خدا در یوهنا میخانیم سی عبده که میگه مسیح نامد که این جهان رو محکوم کنه یعنی مسیح نامد که ما را تمام شرمهای ما را برخوای ما بکشه که تو این کار کردی تو این کار کردی تو این کار کردی بلکه مسیح آمد تا ما را نجات بده و واقعا چیزی که در زندگی هر افغان مسیحی و هر شرقی چی افغان چی ایرانی یا تاجکی یا دگران انجام میده ایه است که مسیح شرم ما را به افتخار تبدیل بکنه و این واقعا ایک چیزی است که در هیچ مذهب دیگه نیست شما در مذاهب دیگه چی یهودیت باشد چی اسلام باشد چی بودایی باشد راه برای شرم ندارن راه برون رفت از شرم شما نمی بینین در دیگه مذاهب در هیچ مذهب راه برون رفت از شرم موجود ندارن دقیقا همینطور است چیزی که شما اشاره میکنید من در محفظ قبلی اگر به صحبت های شما اشاره کنم ای استش که واقعا شرمی که حاصل از او یا شرمی که حاصل گناه هست ای شرم به حضور خدا برده میشه و خدا با محبت خودش برخورد می کنه ولی شرمی هست که جامعه به ما می بخشه شاید صحبت ما یک مقدار پیرامون جامعه بود جامعه تلاش میکنه ما رو بشرمانه و ما اینجا است که باید در برابر شرم استاد شویم و یک راهی را بسنجیم مثلا جامعه داره به ما تلقین می کنه که تو زیبا نیستی و باید برای زیبایی خودت امل زیبایی انجام بدی و یا جامعه اندام من رو مقایسه میکنه و یا خانواده خود من من رو با دیگر بچه ها مقایسه میکنه و اینجا هستش که یک شرمی به من میدن که این شرم یک شرم بازدارنده است و احساسات اواطف من رو به سمت منفی میورن نه به سمت مصفت که من روشت بکنم و باعث میشه که من پنهانکاری بکنم و یا باعث میشه که من یک خشمی پنهان در درون داشته باشم که هر طوری بتانم او رو در آینده یا در شرایط مختلف آشکار بسازم و یا حتی باعث میشه به خودکشی کسی که میشرمه حتی از خود میشرمه چرا؟ چون از کودکی او رو شرماندن از کودکی او رو تحت تحصیر صحبتهای شرمنگیز قرار دادن و یا موضوعاتی از این قبل شاید بحث ما یک مقدار هم مربوط به گناه میشه شرمی که حاصل از گناه هست و هم مربوط به شرمی میشه که حاصل ترز برخورد خانواده و یا دنیا پیرامون و دیگه هیچ راه را نمیبینن یعنی خودش شرمگین احساس میکنن هیچ راه برون رفت نمیبینن راه را برشون معلوم نمیشه امید ندارن و اونا دست به خودکشی میزنن که واقعا ای بسیار تحصیفاور و غمنگیز است خب دوستای عزیز بیاین بریم یک سرود را با هم ببینیم بشنویم دوباره برمیگردیم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم شناب ای دوست که او راهی نجات است نلامش در حقیقت با صبات است بیاد جان و دلو را فرستیم که نامی او سرچشمه ی حیات است بیاد جان و دلو را فرستیم که نامی او سرچشمه ی حیات است عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم موسیقی دل منزین همه دنیا بریدم وجود عشق عیسا را چشیدم سه سی ماه و دلم خوشی و باید است امیدی نو برای من رسیدم سه سی ماه و دلم خوشی و باید است امیدی نو برای من رسیدم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم عیسا بود یارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم حرفش نگهدارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم روحش مدد دارم شما دانیال جان در مورد راه های کار بردی از این روحش مدد دارم؟ شما دانیال جان در مورد راه های کار بردی از این روحش مدد دارم؟
و خیلی جالب است که در یک تحبیری میگن کسی که میشرمه خود زندانه میکنه و خودش زندانبان خود است و به خود اجازه نمیده یعنی پس کسی که میشرمه نیاز هست که شرمش آشکار شوه یعنی او رو بیان کنه، به نوعی او رو ریشیابی کنه و اگر کسی رو میشناسه از عزیزان، نزدیکان، دوستان کسانی که قابل اعتماد هستن باید بره و این موضوع رو مطرح کنه برای از این که شاید تنهایی نتانه ریشیابی کنه و در اعتراف و ریشیابی در آشکار کردن همیشه شفاه هست پس اولین قدم میتونه ریشیابی باشه و در این ریشیابی اگر کسی احساس تنهایی میکنه میتونه از کمک یک شخص دیگه استفاده بکنه بعضی وقتا در این ریشیابی ما متوجه میشیم که شرم ما حاصل گناه هست پس این گناه رو باید ببنیم به حضور خدا با اعتراف و طوبه ببنیم به حضور خدا تا قوت خدا بیاید بخشش خدا بیاید و در اون شرایط ما احساس آزادی بکنیم از این شرمی که حاصل گناه هست و در خیلی از موارد هم شرم حاصل طرز برخورد اجتماع خانواده اجتماع خانواده و دنیای پیرامون ما هست اگر کسی شما رو شرمانده و باید شده که در شرم خود زندانی باشید پس باید ایرو آشکار کنید رشیابی کنید به دنبال برطرف کردنش بگردید و از مشورت کسان که بالختر هستن استفاده کنید و بعد موضوع دیگری که میتونیم به اون به پردازیم در رابطه با برطرف کردن شرم هر کدام از ما خدا به ما یک توانمندی داده یک استعدادی داده و یا ما میتونیم به دنبال آموزش هایی بریم که اقتصابی هستن ما میتونیم خیلی چیزها رو یاد بگیریم بر ازی که در جامعه ارزشمند باشیم اگر دنیا پیرامون ما را بیرزش میکنه و میخوای ما را بشرمانه ما باید در جهت روبرو شدن با شرم قدم برداریم یک مسلکی را انتخاب کنیم یک هنری را انتخاب کنیم یک هرفهی را پیدا بکنیم و در اون هرفه تلاش بکنیم تا مهارت کست بکنیم به همون اندازه که ما مهارت کست بکنیم به همون اندازه عزت نفس پیدا میکنیم و عزت نفس خیلی میتونه در روبرو شرم استادگی کنه و شخصی که در شرم خودش زندانی شده او را بیرون بکشه و به او اجازه بده که در جامعه در دنیا پیرامون سهم بگیره نخشی را افا کنه و عملی را انجام بده شما اشاره کردید به دختران ما در افغانستان که اینها محدود شدن و اینها در یک شرایطی قرار گرفتن که نمیتونن از او به راحتی عبور کنن من تشمیخشان میکنم که در هر جایی که استن یک هنری را پیدا کنن یک حرفه، مسلک یک هنری که میتونه به اونها عزت نفس ببخشه و در او تلاش بکنن، اونها عرضشمند استن برای خداوند تلاش بکنن و اجازه ندن که جامعه اونها را بشرمانه و اونها را دوچار انزوا کنه دوچار تنهایی بکنه واقعا خب دانشمند ها باید اکثرا میگن که انسانها به دو گروه تقسیم میشن که یک گروه درونگراه و بیرونگراه است اکثرا کسایی که احساس شرم میکنن اکثرا کسایی استن که گروه درونگراه استن درونگراه استن به نابع گذشته یا خانواده یا هر چیزی که بوده اینا میخوایید ایره در درون خود نگاه کنن با امو شرم زندگی کنن و ای مشکل بزرگ است که شما هم به ای اشاره کردین که اگر نراهش دهیست که با دگرها صحبت کنن و اگر ای نتیجه گناه هست یا در گناه وجود داره اعتراف شد با گناه و گناهشان را خداوند میبخشه خداوند نمیخوایی که ما را شرمگین بسازم و از طرف دیگه هم موضوع دیگه ای است که ما بجای از ای که دگرها را شرمگین میسازیم یا از شرم از انا خوش میشیم خوب است که ما اونا را تشویق کنیم چی خانومی ما باشه چی اولادهای ما باشه چی خانوادهی ما باشه چی در جای کار باشه واقعا چیزی که ما کمتر در خانواده یا در اجتماع دریافت میکنیم او تشویق هست او تشویق هست واقعا تشویق میتونه بسیار مشکلات را که انسان ها در شرم زندگی میکنن او را کمک شد یا امی موضوعی که شما ازت نفس گفتید ازت نفس یعنی در ایقات معنایش اگر ازت نفس کنیم معنایش اتمینان داشتن به خود اتمینان خب ما مسیحا به خداون اتمینان داریم ولی خداون ما را قدرت از ای را میتونه که ما ازت نفس داشته باشیم یعنی به این مناسد که اتمینان که به خود داریم از طریق خداوند هست ما مثلا چیزایی را که خداوند گفتن نکنین یا نگوین ما نمی کنیم نمی گیم ای ازت نفس هست مثلا یک نفر یک جای برای بیست دالر پیدا کنه ببینه ببینه که یک کس پیش بیست دالر افتاده ازت نفسی را میگن که اون امور نگیره دا جیب خود نمانه بلکه به اون نفر بدن یعنی این ازت نفس هست و این باعث تشویق شویم ما بر کسایی که اونا در اون گراه هستن یا احساس شرم میکنن بچه های ما بخصوص نسل دیگه یعنی یکانه چیزی که ما میتونیم امی حلقه دورانی شرم بی جای را قطع کنیم ای از که ما بچه های خود را تشویق کنیم و شما در این مورد چی میگن؟ دقیقاً من از صحبتهای شما استفاده میکنیم میکنم و در رابطه با این میخوایم بپردازم که ما این فرهنگ شرم رو در نسل خود از یک جایی باید قطع کنیم منظور من شرم درست نیست شرم پسندیدن نیست شرمی که کمک میکنه ویا احیا میکنه منظور من شرم قلط است که توبیخ میکنه تحقیر میکنه مقایسه میکنه ویا یک شخص رو به انزوا دوت میکنه منظور من این شرم است پس ما تلاش بکنیم که دیگران رو با شرماندن ترویت نکنیم ویا همسر خود رو با شرماندن تحت تحصیل مصبت قرار ندیم چون اگر قرار ما کس به کسی آگاهی ببخشیم باید بر از او وقت بگذاریم باید به او وقت بدیم او رو محمد کنیم و به دنبال آگاهی باشیم نه به دنبال شرماندن و تشفیخ کردن با شرماندن و موضوع دیگر که من در پایان اشاره کنم برای شرمتان دعا کنید به حضور خدا برید و شرمتان رو به حضور خدا ببرید حتی اگر از دنیا پیرامونی شرم دریافت کردید به حضور خدا ببرید و یک چیزی که میتونه باز هم راه کار باشه شک گذاری کنید برای هران چیزی که خدا به شما بخشیده شک گذاری کنید شک گذاری شرم رو تکثیر شدن شرم رو کم می کند شک گذاری باعث می شد که شما از خود و از شرایط و از خدای خود احساس رضایت داشته باشید و این احساس رضایت کمک می کند که قدم های مصبت بردارید ولی اگر احساس رضایت نداشته باشید همیشه در شرم خود اسیر می مانید پس برای هران چیزی که خدا بخشیده شک گذار باشید و برای شرم تانه هم دعا کنید واقعا این مشوری خوب است دوستهای عزیز ریشه یابی کنین شرم تانه هر گناه وجود داره اعتراف کنین و به سوی خدا برین به ایسای مسیح هم ایمان برین چرا او شرم ما را گناه ما را در سلیب گرفت بر جان خود و در قبر گذاشته شد در روز صبح او دوباره زنده شد و او می خواهد شرم ما را و افتخار تبدیل کنه به امی امید و به امی دعا برنامه امروز ختم می کنیم و شما را به دستهای مبارک خداوند می سپاریم یارو یاور تان باشه خداوند