۲۹ دقیقه
۱۷ نُوامبر ۲۰۲۶
کابل به عنوان پایتخت افغانستان شاید از یکی معدود پایتختهای جهان باشد که سالها با کمبود و مشکلات بی برقی روبرو است. بحران بیبرقی و فرو رفتن شهرها در تاریکی، یکی از مشکلات جدی روزمره در افغانستان است که زندگی اجتماعی، کسبوکارها، و تحصیل را مختل کرده است. وقتی برق میرود، بخشی از زندگی روزمره هم برای لحظاتی از شکل معمول خود خارج میشود؛ اما متوقف نمیشود! تاریکی تنها یک عنصر بصری نیست؛ بخشی از واقعیت زندگی آدمهایی است که با قطعی برق کنار آمدهاند و عادت کرده اند.
دختره هرچند که شبا برق نباشه اما ما پیش هم هستیم و دو وقتی خدا هم باشه و فامیل که نارم هستن هیچ خاموشی نمیتونه دلائی ما رو خاموش کنه و خداوند کتاب مقدس میگه نور در تاریکیها میدرخشه و تاریکی برای پیروز نمیشود و این آیا از هر چراغی روشندتر است.
اطفال زیبا و قند نبات شما با دفعه مادر جان و پدر جانتان خیلی زیاد گوش کنید و اطفال باهوش و با گفت باشید. اطفال خوب و نازنین حالا میریم قسمت بعدی برنامه رو با هم گوش بکنید. سلام و وقت بخورد. امیدوارستم هر جایی که استید خوب و خوش و سلامت و آرام باشین. ما باز هم امروز مهمان خانای زیبایتان استید. مهمان رو خوش دارین دیگه نی؟ سلام به همگی قندلکای مهربان. ما خالیتان استم. امیدوارستم که دیلتان روشند باشد. حتی اگر گروبای خانیتان روشند نیست. ما همگی خوشحال استیم که مهمان دیلای روشند و در جمعی فامیلیتان استیم. سلام به کلگی دوستای نازنین. من به نفشه استم و دعا میکنم جور و سهتمن باشین. ارجا که استین رادیوهایتان رو خوب بلند کنین و کته ما همراه باشین.
امشب قصد داریم در باره چیز گفت بزنیم که کلگی کته از او سرکار دارد. سلام سلام سلام. خوارکا و برادار دوست داشتنین و نازنین من. امید که لبایتان امنت و خندان باشد. اگر صدای من رو میشنوند تا آخر برنامه کته ما باشوند وعدم میتوند چیزای خوبش یاد میگیرین. خب، حالی که کلگی سلام اول پرسی کدیم بیاین ببینیم که امروز در باره چی گفت میزنیم و همراه شنونده شریک کنیم. آه درست است خوار جان. به نظر موضوع باشه که همگی تجربهش کدیم و خرد و کلان هم نداره.
موضوعی که شاید امیالی هم در خانه شما جریان داشته باشه و شاید برقایتان امیال رفته باشه. مریم چطور خوب شب زدی؟ امشب یک جای در باره خاموشی برق گفت میزنیم. ای که وقت گروپا گل میشه ما باید چی کنیم؟ تا که قافل گیر نشویم و در طوری که بتونیم بهترین کارا را انجام بدیم اولادای نازنینم. او برق رفت. دیدی دیدی؟ باز رفت. دوستاکای عزیز اگه شما هم آنه در خانه تان تاریکی شده نترسین. ما هم امیالاتا داریم و مریم جان وقتایی که برق میره باید گفت که لطفاً چرخ دستی را نخوب. او خاطر روشنایی هست نه خاطر دست دندان. دوستا شما مگه در تاریکی پشت شم میگرده حوال نفس عمیق بکشین. باز و پانیدن ادامه بده. ایچ قجله نکنه.
خب اولادای نازنین خاموشه چیز تازهی نیست در کشور ما. و شاید وقتی که برق میره یک دم زنبگی هم استاد شده. اما این استاد شدنها همیشه میتونه فرصت هم باشه. آه درست هست. من یادم از وقتای قدیم اصلاً برق نبود. نه موبایل نه انترنت ولی دیلا روشندتر بود. راستی شیرینکای خاله در آخرین بار که بود که بدون تلفن ششتین و همرای فاملتان گبزدین؟ چه وقت بود؟ دوستا شبایی که ما برف ندارم و شم روشند میکنم بسیار مقبول میشه. خانه ما خانه قصه هاری میشه. دوستای گولم شمام یکان وقت شم روشند کدیم چطور بود؟ خوش داشتید؟ دوستای عزیز مادرچان ما همیشه میگه وقت استفاده شم احتیاط کنید.
دوستای نازنی شم را دور از پرده و دست اشتکا بانید تا یک وقت کدام گب نشوه. سعیست دوستا؟ آفرین. بخاطر این نکتی مهم که اشاره کردی دخترین. خاموشی فقط تاریکی نیست. میتونه خطر هم داشته باشد. اگر دسکای برقی روشن بود، بهتر است که از برق بکشین. این یک نکتی ساده است، اما بسیار مهم است از اززاین. دختران و بچههای قندول، در وقتایی که برقا نیست و کل جای تاریک است، بهترین کار چی بوده میتونه؟ من یاد دارم، من یاد دارم. یک قصه در باره یک دختری که در تاریکی هم خرابکوری میکرد. افمن نامشه مریم بوده.
دیونین دوستایی نزنین، اتا در تاریکی هم میشه خندی. میدونین اولادا، من همیشه به دوستایی و فامیلیم میگم استرس حال آدم را بهتر میسازه و همیشه آدم نارام و دلگیر میشه. وقتی برق میره اگر جگرخون شویم چیزی جور نمیشه، اما اگر آرام باشین سکرمان و ذهنمان روشن میمانه اززا. آه خوارجان، امو قسمه است و آلی یک کپ میگم به کسایی که صدایی ما رو میشنوه. اززان دل، وقتی که برقا نیست میتونین همراهی فامیلتان گره بزنین، دعا کنین یا حتی به چیزایی فکر کنین که شکرگذارش استین و به خاطر تمام نعمتا و فروانهی که خداوند دوستاشتنی به ما داده. من شکرگذارم که آلی کل ما کنار همستم و همراهی دوستای نازهین گرم میزنه و ای که شام و روشنی داره و شکرگذارم که یاد گرفتیم حتی در سختی هم یک جای باشه.
دختران، در ایمان مسیحی نور فقط برق نیست، نور امیده است. در انجیل شریف یهانه فصل هشت آیت دوازده میگه ایسا بار دیگر با فریسیان سخن گفت و فرمود من نور جهان هستم. کسی که از من پیروی کند در تاریکیها قدم نخواهد زد بلکه نور زندگی را خواهد داشت. شنواندوهای عزیز، شاید خانتان تاریک شده باشد اما دلائتان میتون روشن بماند. من یک کتاب قدیمی دارم. همیشه در وقت خاموشیها میخونمش. قندولکای نازنین، شما آخرین بار چه وقت کتاب خواندین؟ بیاین یه ساتری کنیم. قرار بزنین در ذهن من چی است؟ شنواندوها میتونین بازی کنند. ببینین، خاموشی و تاریکی یعنی خلاقیت. وقتی امکانات کمتر باشه، فکر آدم بیشتر کار میکنه.
آفرین بنفشا جان، و یک گرم مهم دیگر. همیشه بسیار متوجه سلامتیتون باشین تا مریض نشبید. و اگر کسی مریض شده دوایشا باید در وقتش استفاده کنه تا زود جور شده. پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. و یادیتون نروه، یک چراغ دیستی سالم همیشه در کنج خانهتون داشته باشین. نیرقم میکی بیتریایش از زمان بسیار قدیم است، حتی از وقت دایناسوراست. خاموشی خلاس میشه؟ آه خوارجان، چی سو، چی دیر خلاس میشه. اما مهم ای از که ما یاد بگیریم در تاریکی متوجه یکدگی خود باشیم و باید دیگر کمک کنیم.
خاموشی برق تمرینیه بره سبر کدن، همکاری و ایمان. دوستای عزیز هر جا که استین در مزار شریف یا هر شهر دیگه ای کشور عزیز ما، یادیتون باشن نور واقعی از درون ما شروع میشن. اولادای نازنین یکم وقتا زندگی ما را متوقف میسازن. نی که در خاموشی برق، بلگه با خاموشی سبر و عوصله. بفهمین دوستا آدم منده میشن، ذهنش پر میشن، فکرش گدوت میشن اما همی لحظههای توقف وقتایی از که انسان میتانه دوباره خودش را پیدا کنه.
امشب اگر همه چیز آرام تر شده، اگر صداها کم تر شده، اگر در فضای خانه سکوت آمده شاید بهترین وقت است خاطر شنیدن گب دل خودتان. دوستای عزیز، ما همیشه در وقتایی که غال مغال بوده، نور و برق بوده دعا کدهیم اما دعا کدنده سکوت هم پیام خاص خوده داره. سکوت بمایی یاد میده که فکر کنیم، گوش کنیم، یاد میده بفهمیم چیزی واقعا مهم است. گاهی آدم باید از بیروبار فاصله کنیم. بگیره تا بفهمه کی هست، چی میخواهد و چی عرضش نگه داشتن داره. خاموشی برق شاید ساده به نظر بیاید، اما خاموشی دل خطرناک هست. و اینجا هست که آدم باید از درون خودش مراقبت کنه.
من فکر میکنم آدم یکان وقتا نیاز داره فقط بیشینه. نی موبایل باشن، نی ساتری باشن، نی سیریالهای تلویسیون باشن و نی اجلا باشن. فقط بیشینه و نفس بکشه. به صدای خانه گوش بده، به قدمهای مادر خود، به نفسهای فامیل، به صدای زندگی. دوستهای خنده، زندگی خود همیشه دویدن نیست. همیشه رفتن نیست. یکان وقتا استادن هم هست. نگاه کردن هم هست. فهمیدن هم هست. فرشتگکهای زیبای ما، انسان قوی کسی نیست که همیشه خوش باشه. به نظر ما، قوی کسی از که یاد داشته باشه، در هر قسم شرایط خودش را خوش نگاه کنه و از هر لحظه زندگی خود لذت ببره.
مثلاً در وقتایی که سختی میآیه. در وقتایی که انتظار چیزی یا کسی را میکشه. ما نمی تانیم کل چیز را کنترول کنیم. اما میتانیم خود را کنترول کنیم. رفتان ما را کنترول کنیم. رفتان ما را کنترول کنیم. گپهای ما نا و در نهایت تصمیمهای ما نا کنترول کنیم. و ای دقیقا همون جز که انسان کلان میشه. زندگی خود همیشه او قسم که ما میخواهیم پیش نمی را. اما همیشه میتانم مطابق عرضشهای ما پیش برا. یعنی در آرامش، احترام، محبت و ایمان.
دوستایی ناظرین، هر کدوم ما یک دنیا خود را دارم. اما وقتی کنارم استیم دنیا کلان در میشه. دل قوی تر میشه. و آدم تنها نمی مانه. من خوش دارم که امشب ما فقط شنونده نیستیم. ما یک فامیل استیم. و همی از پیام برنامه امروز ما. زندگی همیشه روشن نیست. اما انسان میتانه فکر روشن داشته باشه. زندگی همیشه آسان هم نیست. اما ما میتانیم درست کار باشیم. و ای که زندگی همیشه راحت هم نیست. اما آدم میتانه راه درست را انتخاب کنه.
شنوندههای عزیز هر جایی که هستین با هر شرایطی که دارین یادتان باشه. آدم میتانه در هر وضعیتی انسان خوب باقی بمانه. با دل آرام با فکر روشن و با ایمان زنده. اطفال نازنین اطفال نازنین من از این بخش برنامه خیلی شیزا آموختم. شما چطور؟ من مطمئن استم که شما بسیار چیز خوب یاد گرفته. بله اطفال بسیار نازنین و دوست داشتنین. حالا میخواهم از شما پرسوم کنم که شما از این قسمت برنامه چی آموختم و چی برای شما جالب بوده. من و مریم جان خیلی چیزا آموختم. بس شما میخواهم چیزهای رو که آموختم با دوستان شیرین تان هم شریک بسازین.
حالا میریم قسمت بعدی برنامه رو با هم گوش بکنیم. خوب دخترکهای مقبول هم. آلیکه برقان نیست و کل ما گرده هم ششتیم خوش دارم که یک قصه برتون بگویم. از او قصهایی که هم آدمها میخندانه با هم به فکر میبره. ولی خالا جان قصهایی دون زیاد تنانی نباشد. خوب هم نگیره. نه ترس جانم. اگر دیدم که خوب دامد تو با دوست داشتیم. بله خالا جان. نه ترس جانم. اگر دیدم که خوب دامد تو با دوست داشتیم. بله خالا جان. تو ایچ وقت قصه کتا نمیگی. شروع کن. ما گوش میتیم.
قصه من تباره فاملی هست که یک شب زمستانی و سرد برقشان میره. خانشان خورد بود. اما دلاشان کلان بود. وقت تاریکی و سیایی آمد تفله خوردترک ترسید و گریان کرد. ما من که بودم میترسیدم. مادر اون فاملی بدون ای که صدا بلند کنه و یا اجلا داشته باشه شمی روشند کرد و تفله در بخل گرفت و برش گفت تا من هستم چیزی برای ترسیدن نیست جان مادر. امی آرامش مادر در فاملی... پدر فامل که تمام روز کار کده بود مانده و زله روی چوکی شیشت و گفت خاموشی و تاریکی هم رقم کل چیز تیر میشه تشویش نکنین اولادا اما در دیلش نگران بود که طفلا نترسند آدم یکان وقتا خودش آرام نیست اما نمیخوای دیگر را بفهمه آقاندام امی قسم هست کمی که از تاریکی شب تیر شد مادر چای ماند بوی عطر چای تازه در خانه بسیار ملومدار بود یکی از طفلا شروع کرد به قصه گفتن از مکتب که امرای استاد و همسنفیهش چی کرده بود یکی دیگر از آروزهایش گفت و دلش میخوست وقتی کلان شد یک استاد شوه مادر از همسایه نو قصه کرد کم کم تاریکی دیگر سنگین و ترسماک نبود برشان یعنی برق نبود ولی دلشان خوش بود امی رقم از مریم جان من فکر میکدم که تو را خواهی برده باشه قنده ام باستفلو فهمیدن که وقت برقا نیست آدمها مجبور میشن به هم نزدیک تر شوند چرا که نی تلویزیون بود نی موبایل اما صدای باقی و دوست داشتنی شنیده میشه بدون موبایل و تلفون بسیار مشکل میشه خالا جان ساعتا تیر شد و کم کم شم کتا تر شد اما گپا خلاص نشده بود تفلا خندیدن پدر لبخند زد و مادرم شکر کرد وقت همگی خوابیدن هنوز برقا نامده بود ولی خانه آرام بود بعض شبو هم این رقم هست من فکر میکنم برای زیبایی سکوت جور شده باشه صبح که برق آمد تفلا بیدار شدند و یکشان گفت کش امشب هم باز برق بره مادر خنده کرده گفت اگه یود بگیریم هر شب رقم دیشب پالوی هم باشیم و به هم کمک کنیم دیگه فرق نمی کند که برق باشه یا نی خانه جان اصل موضوع قصه رفتن برقا نبود؟ نه جانم اصل قضیه ای بود که تاریکی و سیایی به ما نشان میده که چی شیزای واقعا مهم هستند و چطور ما میتانیم از بودن در تاریکی استفادههای دیگه کنیم دخترهای قنده برق میآید و میرد اما مهربانی و کناره هم بودن اگر رفت دیگه باز پس نمی آید و شاید لازم هست بازی وقتا گروپا و چراگام خاموش شود تا خودم روشند شوید دیدین دخترها؟ قصیم نه اوقدر کوتا بود که چیز نفهمیم نه اوقدر طولانیه که خوابتان ببرد نه خوابم گرفت نه ترسیدم فقط دلم گرم شد خود دخترهای نازنین هم آلی آماده شوید تا استراحت کنیم سبا بسیار کار داریم حالا بین افشا جان امرای خواردت کمک شد تا جایتان رو جور کنیم سریع هست خانه جان موسیقی ادباره نازنین این داستان چقدر زیبا و شیرین و آموزنده بود من خیلی خیلی زیاد چیزهای جدید آموختم و خدا کنم که برای شما هم آموزنده بوده باشن بله ادفال نازنین حالا میریم بخش بعدی برنامه را گوش میکنیم موسیقی دختران شب میخوایم برسان داستان بگویم داستان مرد که کالایش نشان قدرت بود اما دلش پر از مهربانی مادر جان داستان درباری کیست؟ درباره یک زابط رومی او در شهر زندگی میکرد که مردمش رو دوست داشتند نیه بخاطر زور و قدرتش بلکه خاطر مهربانی و دل رحمیش زابط رومی؟ مادر جان مگرم رومیها دشمن مردم نبودن؟ دیشترشون بودن دخترم اما این مرد فرق داشت او به مردم احترام میموند حتی برشان کنیسه جور کده بود کنیسه خواهمای عبادتکاه است دیادستان خب نرفتند خیلی مادر جان یعنی زور داشت، اما دلش نرم بود؟ خب، اما اتو بود دخترم. یک روز خدمتکارش سخت مریض شد و بسیار سیعتش خراب شد. ظابط هر کاری کهت فایده نداشت. حتمان و بسیار ترسیده بود؟ بله جانم، وقتی آدم کسی لطف دوست داره، ترس آهران و دلش میشینه. ظابط شنید که ایسای مسیح از او شهر تیر میشه. باز چند نفر از بزرگای قوم خود روان کد تا از ایسای مسیح خواهش کنه تا ای کارگرشه شفا بته. مادر، او ظابط رومی. خودش نرفت؟ نه جان، مادر خودش نرفت. بخاطری که خودش حایسته نمیدونست. وقتی ایسای مسیح به خانش نزدیک شد، ظابط دوباره پیان روان کد و گفت ای خداون، خودت را زحمت مده. من لایق نیستم که تو را زیر چطه خانه ندیوی. فقط یک کلمه بگو. خادم من شفا پیدا میکنم. این نشان ایمان قوی او ظابط بود. او گفت، من هم زیر امر هستم و اسکرو هم زیر امر من. به کسی بگویم برو، میره. به کسی بگویم بیا، میاید. میدونم تا این فقط با یک امر میتونی شفا بدی. و ایسای مسیح چه گفت مادر جان؟ باشین دخترم که این قسمت از کتاب مقدس، انجیل شریف لقا، فصل هفته و آیه نه هم بخانم براتان. ایسا وقتی این راز شنید، تجوب کرد و به گروه از مردم که به دنبالش میآمدن روی گشتند و گفت برای شما میگویم که من هر کسی چنین ایمانی حتی در اسرائیل ندیدم. یعنی ایمان و افسر رومی از بسیار مردم بیشتر بود. بله دخترم و وقتی فرستادگان به خانه پس آمدن، خادم را سالم و استاده دیدن. یعنی اون مرد شفا پیدا کرد بدونی که ایسای مسیح حتی والد خانه رو شد؟ این رقم از دخترم، ایمان فاصله نمیشناسه، دیوار نمیشناسه، نه تاریکی، نه خاموشی، هیچ کدام پیش ایمان را گرفتن نمیتونه.
مادر جان، یعنی اگر آدم واقعا ایمان داشته باشه، حتی بدون دیدن را میتونه باور کنه؟ آهان جانم، ایمان یعنی اعتماد، حتی وقتی چرا آقا خاموش هستن؟ خیلی این داستان فقط در باری شفایفتن نبود و پیغام دیگه هیم داره بر ما. آهان دخترم، این داستان در باری شکست شدن توازو بود. در باری دل کلانی که از مقامش کلانتر بود. دخترهای نازنینم، این داستان بماییاد داده که ایمان صدای بلند کار نداره. زور ظاهری کار نداره. فقط یک دل مطمئن میخواه بس خلاص. مادر جان، تشکر که این داستان را گفتی. دلم زیار روشن ساخت. شکش میپذشتon بله اطفاء نازنین، این داستان کتاب مقدس خیلی آموزنده بود و من خیلی چیزها را نمی دانستم که فیلن از این داستان زیبا و شیرین آموختم بله مریم جان، من هم خیلی آموختم بله اطفاء نازنین، آل رسیدیم در آخر این برنامه اطفاء شیرین و نازنین، آل شما را به خداوند مزفارم خداحافظه همگی شما شکش میکنم
۱۷ نُوامبر ۲۰۲۶
۳ نُوامبر ۲۰۲۶
۲۷ اُکتُبر ۲۰۲۶
۲۰ اُکتُبر ۲۰۲۶
۱۳ اُکتُبر ۲۰۲۶
۶ اُکتُبر ۲۰۲۶
۲۶ سِپتامبر ۲۰۲۶
۲۲ سِپتامبر ۲۰۲۶