الگو گرفتن کودکان از یک دیگر
۳۰ دقیقه
۲۴ ژوئن ۲۰۲۵
الگو گرفتن کودکان از یکدیگر و اطرافیان (بهویژه والدین و همسالان) یک فرآیند طبیعی، ناخودآگاه و آموزشی است که از طریق مشاهده و تقلید، رفتارها، ارزشها و مهارتهای اجتماعی را در آنها درونی میکند. این رفتار که ناشی از فعال شدن نورونهای آینهای است، در دوران کودکی با تقلید از خانواده و در نوجوانی با تاثیرپذیری شدید از همسالان شکل میگیرد. اولین و مهمترین الگوها، والدین هستند. رفتارهایی مانند محبت، ادب، صبوری و تعاملات روزمره شما بهطور مستقیم توسط کودک مشاهده و تقلید میشود. با ورود به مکتب و سنین بالاتر، دوستان به الگوهای اصلی تبدیل میشوند و تاثیرپذیری از آنها برای سازگاری اجتماعی افزایش مییابد.
