The True God

خدای حقیقی:

پ: سلام دوستای مهربان، به شنیدن رادیو صدای زندگی خوش آمدین. مه پیام هستم که بری تقدیم کدن یک صحبت دیگه از رسالهٔ اول یوحنای رسول ده خدمت شما قرار دارم.

م: مه می‌‌رویس هم به شما عزیزا سلام تقدیم می‌‌کنم. دعا می‌‌کنم که ای سلسله درس‌های تعلیمی از رسالهٔ اول یوحنای رسول ده انجیل مقدس وسیلهٔ برکت بری ما و شما شوه.Eln

پ: ما ده شروع از فصل ۵ آیت ۱۳ تا ۲۱ ره از رسالهٔ اول انجیل یوحنا شنیدیم. ای آخرین قسمت رسالهٔ اول یوحنا رسول بود که ما و شما شنیدیم. یوحنای رسول تا ای جا ده باری بسیار موضوعات به ما تعلیم داده صحبت کد. ده ای قسمت او با نوشتن یک جمله تلاش می‌‌کنه که یک بار دیگه ای رساله ره سر از نو مرور کنیم.

م: پیام صاحب مقصد تان ای جملهٔ آخر است که یوحنای رسول نوشته می‌‌کنه:«ای فزندان من، از بتها دوری کنید.»

پ: بلی می‌‌رویس جان. نمی دانم شما داستان‌های کوتاه ره زیاد خاندین و یا نه خاندین. نویسنده‌های باضی داستان‌ها کوتاه خاننده گان داستان خوده به چالش می‌‌کشن.

م: اوقدر زیاد نی، باضی داستان‌های کوتاه ره خاندیم.

پ: ای داستان نویس‌ها با مهارت تمام داستان ره شروع می‌‌کنن و با هوشیاری خوانندهٔ خوده به یک استقامت که می‌‌خاین به پیش می‌‌برن، اما ده قسمت آخر داستان با یک و یا چند جمله موضوع ره پیش می‌‌کشن که فکر ما ره ده بارهٔ همه او موضوعات که تا او جا خاندیم تغیر می‌‌تن.

م: پیام صاحب، چرا ای نویسنده‌های ای کاره می‌‌کنن؟

پ: نویسنده‌ها با ای کار شان خوانندگان خوده مجبور می‌‌سازن که به تمام طول داستان از یک بُعد دیگه و یا از جهت دیگه فکر کنن. به طور مثال مه یک داستان یک نویسنده ای افغان ما ره خاندم که از شروع فکر می‌‌کدم قهرمان ای داستان یک مرد است، اما فقط ده چند جملهٔ آخر داستان فامیدم که قهرمان داستان یک خانم است. با فامیدن ای موضوع مفهوم تمام داستان بریم تغیر کد، خواستم که ای داستان ره یک دفه دیگه از سر بخانم.

م: ای هم مثل او قصه ای است که یک شخص تمام شو قصهٔ لیلا و مجنون ره بیان کده بود، وقتیکه نزدیکای صبح قصه روبه خلاصی بود یک نفر از قصهٔ گوی سوال کد، «استاد! امی لیلا مرد بود و یا زن؟» (خنده)

پ: (خنده) . . . . می‌‌رویس جان، مه فکر نمی کنم که یوحنای رسول از ای روش نویسندگی کار گرفته باشه. اما ای جملهٔ کوتاه ره که ده آخر ای رسالهٔ خود یوحنای رسول نوشته، ما ره وادار می‌‌کنه که تمام رساله ره یک دفه دیگه از سر مرور کنیم و از او تعلیم جدید بدست بیاریم.

م: وقتیکه یوحنا می‌‌گویه:«ای فرزندان من، از بت‌ها دوری کنید.» (۵: ۲۱) مقصد او از ای گفته چه است؟

پ: ده نظر اول ای قسم مالوم می‌‌شه که یوحنای رسول می‌‌خواهه به ما ده باری بت پرستی کدن اخطار بته. ده زمانیکه یوحنای رسول زندگی می‌‌کد بُت پرستی ده اوج خود بود. بت پرستی ده تمام طول و عرض دنیای قدیم رشد کده بود و ده هر جا معبد‌های خدایان مختلف وجود داشتن.

م: بلی، شما دقیق گفتین ده او وقت ای قدر خدایان مختلف و معبد‌های مختلف اونا زیاد بودن که دور از عقل انسان بود.

پ: برعلاوهٔ ای همه خدایان و معبد‌های اونا، ده دوران یوحنای رسول بری یک خدای جدید یانی امپراطور جولیوس سزار، جانشینان او و خانواده‌های اونا هم معابد ساخته بودن و اونا ره هم به حیث خدایان پرستش می‌‌کدن.

م: ای واضح است که یوحنای رسول از خوانندگان رسالهٔ خود می‌‌خواست که با ای خدایان مختلف و عجیب و غریب هیچ قسم رابطهٔ نداشته باشن.

پ: اما باز هم ایطور به نظر می‌‌رسه که یوحنای رسول برعلاوهٔ ای موضوعات بت پرستی چیز‌های نا محسوس دیگه ره هم ده ای باره ده ذهن خود داشت که ده باری اونا ده تمام رسالهٔ خود صحبت کده.

م: یکی از موضوعاتی که یوحنای رسول ده تمام رسالهٔ خود روی او صحبت کده محبت و اهمیت محبت کدن به یکدگه است.

پ: بالاتر از ای موضوع یوحنای رسول به تکرار ده باری ظهور عیسی مسیح ده جسم انسانی هم صحبت کده. ای موضوع نه تنها یک حقیقت ضروری ده بین تمام حقایق است که لازم است همیشه روی او تاکید شوه، بلکه جز از ساختار ایمان مسیحی ره هم تشکیل می‌‌ته. ای ساختار و یا ای ایمان و اعتقاد نشانهٔ است که ما پیروان عیسی مسیح، پرستندگان واقعی خدای حقیقی هستیم نه عبادت کننده‌های بت‌ها که از سنگ و چوب به دست انسان ساخته شده اند.

م: بتی که از سنگ و یا چوب بت پرستا پرستش می‌‌کنن، ما نمی تانیم اونا ره صرف یک سنگ و چوب حکاکی شده که ده طاق یک معبد مانده شده بدانیم. بلکه ای بت هر او چیزی است که او ره به غیر خدای حقیقی بنام «خدا» پرستش می‌‌کنن.

پ: با تاسف باید بگوییم که باضی ای قسم چیزا و یا مشابه اونا توسط کسایی هم پرستش می‌‌شون که اونا خوده «مسیحی» می‌‌دانن. ده حقیقت هر او چیزی که چه به شکل مجسمه باشه، پول باشه، نام و نشان باشه، اصول و مقررات باشه به اونا که زیاد تر از خدا اهمیت بتیم ای بت پرستی است. ای قسم «خدایی» که اونا پرستش می‌‌کنن، می‌‌تانه هر «خدایی» باشه بغیر از «خدای حقیقی» که ما توسط عیسی مسیح می‌‌شناسیم.

م: به نظر یوحنای رسول خدای حقیقی خدایی است که فرزند یگانه ای خوده ده جسم انسانی به زمین فرستاد و به روی صلیب مرگ حقیقی انسانی ره تجربه کد. انکار کدن از ای خدای حقیقی صرف به انکار کدن عیسی مسیح مربوط نمی شوه، بلکه با ای انکار یک شخص از همه چیز در مورد خدای حقیقی انکار می‌‌کنه.

پ: ای خدایی که ده جسم عیسی ده میان ما ظاهر شد، «خدای حقیقی» است. زندگی که ما پیروامون عیسی مسیح ده او داریم، ده حقیقت نه تنها زندگی عصر جدید خدا، بلکه «زندگی عصر آیندهٔ» خدا هم ده او پوشیده است. ده حقیقت خالق جهان اهداف آیندهٔ خوده ده زمان حال ده میان ما آورده.

م: وقتیکه ده باری قربانی پسر یگانهٔ خدا صحبت می‌‌شوه اکثراً سر و صدا و غوغا ده دنیا بالا میشه. وقتیکه حقیقت ده باری عیسی مسیح بیان می‌‌شه بر خورد تیز و تند و مخالفت شدید بین کسانیکه از ای حقیقت و از ای زندگی جدید نمایندگی می‌‌کنن و کسانیکه تلاش دارن که شراب تازه ره ده مشک‌های کهنه باندازن و بگویین که ده اصل هیچ چیز اوقدر بصورت اساسی فرق نکده شروع می‌‌شه. (لوقا ۵: ۳۷ و تفسیر آن مراجعه شود.)srod

پ: پس کساییکه ده بین عصر نو و کهنه و ای دو واقعات غیر عادی و بی سابقه گرفتار هستن، آیا اونا خوده ده چه حالت می‌‌بینن؟

م: یوحنای رسول ده ای قسمت رسالهٔ خود از آیت ۱۳ تا ۱۵ رسالهٔ خود ده ای باره نوشته می‌‌کنه.

«این رساله را نوشتم تا شما که به نام پسر خدا ایمان دارید، یقین داشته باشید که زندگی ابدی دارید. اطمینان ما در حضور خدا این است که اگر از او چیزی بخواهیم که مطابق ارادهٔ او باشد، به ما گوش می‌‌دهد. ما می‌‌دانیم که هرچه بخواهیم او به ما گوش می‌‌دهد. پس این را هم باید بدانیم که آنچه از او بطلبیم به ما عطا می‌‌فرماید.»

پ: پیشتر از ای یوحنای رسول ده فصل ۳ ای رساله ده آیت ۲۲ با انعکاس از فرموده‌های عیسی مسیح ده انجیل یوحنا فصل ۱۴ آیت ۱۳ و فصل ۱۵ آیت ۷ وعده‌های عیسی مسیح ره ذکر کده. یوحنای رسول می‌‌گویه: کساییکه به عیسی مسیح ایمان دارن، اونا ده مشارکت با خدا

قرار دارن. ایمان داران می‌‌تانن با اعتماد و اطمینان جدید و با صراحت کامل درخواست‌های شانه به خدا ده دعا بیان کنن.

م: ده حقیقت ایمانداران ده جایی ایستاده هستن که آسمان و زمین با هم وصل شده و با هم ملاقات می‌‌کنن. ایمانداران تشویق شدن که با وصل شدن آسمان و زمین برکات آسمانی ره به زندگی زمینی انتقال بتن. اونا بصورت کامل می‌‌دانن و یقین دارن که تقاضای‌ها و در خواست‌های شان تضمین شده است.

پ: ای موضوع ره هم کلام خدا و هم تجربه زندگی ایماندارن، یعنی هر دو نشان می‌‌ته که پوره شدن ای درخواست‌ها از راه‌های تضمین شده است که هیچ کس پیش از ای فکر اوره هم نمی کد.

م: ای واقعیت گویایی ای است که هر انسان بصورت طبیعی تمایل داره که عملی شدن درخواست‌های او تضمین شده باشه.

پ: اما لازم است که درخواست‌های که ده دعا به حضور خدای حقیقی بیان می‌‌کنه کاملاً مشخص و بدون اگر و مگر باشه. اگه یک شخص به عوض ایکه بصورت مشخص ده دعا از خدا چیزی بخواهه، با کلمات گنگ و اگر و مگر بیان کنه و عملی نشدن او ره هم نباید به اساس ای وعده به گردن خدا پرته. (۴: ۱۰)

م: یکی از موضوعاتی که لازم است بری او همیشه ما دعا کنیم، دعا بری کسایی است که اونا راه گم و سرگردان هستن.

پ: یک موضوع دیگه ره لازم است که یاد آوری کنیم که ما حقیقتاً نمی دانیم ده کجا بین گناهانی که به مرگ می‌‌انجامه و گناهانی که به مرگ نمی انجامه خط بکشیم و اونا ره از هم جدا کنیم. یوحنا شاید او کسانی ره که قبول نداشتن و ندارن که عیسی مسیح ده جسم انسانی ظاهر شد، اوناره غیر قابل نجات یافتن می‌‌دانه. چون اونا ده اصل شاخهٔ جوانی ره که ده حقیقت تازه جوانه زده که وعده‌های نجاته به ثمر می‌‌رساندن قطع کردن.

م: اما یک موضوع آرامش بخش ده باری ای قسمت وجود داره که به ای موضوع تا حدی ده آیت ۱۸ روشنی انداخته شده. ای آیت می‌‌گویه: « ما می‌‌دانیم، آنکه از خدا تولد یافته باشد در گناه زندگی نمی کند، زیرا پسر خدا او را حفظ می‌‌کند و شیطان به او دسترسی ندارد.»

پ: باید متوجه باشیم که یوحنا فکر نمی کد که پیروان عیسی مسیح لازم است هر قسم گناه ره باید ترک کنن و ده زندگی زمینی شان نباید مرتکب هیچ گناهی نشون. ای عادت همیشه گی یوحنای رسول ده زندگیش بود که او همیشه ایمانداران ره به دوری کدن از گناه تشویق می‌‌کد. ده پالویش ای هم بری او واضح بود که امکان داره یگان وقت از اونا گناهی هم سربزنه. وقتیکه یک شخص به ای حالت روبرو می‌‌شه لازم است که به گناه خود به حضور خدا اعتراف کنه و بری بخشیدن شدن او به حضور خدا دعا کنه.

م: اما ای موضوع از گناهان سخت و گناهانی که تولید خطر می‌‌کنن فرق می‌‌کنه. مثلیکه ده رسالهٔ به رومیان پولس رسول نوشته می‌‌کنه: «با وجود اینکه حکم خدا را می‌‌دانند که کنندگان چنین کار‌ها مستوجب مرگند ولی نه فقط خود شان این کار‌ها را می‌‌کنند بلکه دیگران را نیز برای انجام آن‌ها تشویق می‌‌کنند.» (رومیان۱: ۳۲)

پ: اطمینان مرکزی که ده ای آیات وجود داره وعده است که ده قسمت دوم آیت ۱۸ بیان شده. عیسی مسیح از ارتباط نزدیک خود با ایمانداران وعده می‌‌ته. ده حقیقت ایمانداران به عیسی مسیح کسایی هستن که خدای حقیقی توسط عیسی مسیح پدر آسمانی اونا شده. اما عیسی مسیح یکی از برترین هایی است که خدا پدر او است.eln

م: عیسی مسیح کسیست که همه ایمان داران ره زیر یک چتر زیر محافظت خود قرار داده. ده ای حالتی که ما و شما زندگی می‌‌کنیم و شیطان بر دنیا حکمروایی می‌‌کنه، چون ما ده زیر چتر عیسی مسیح قرار داریم نمی تانه به ما صدمه برسانه.