Poem Psalm 125

 Transcribed by AI

برخدا هرکس توکل میکند هرچی پیشایت تحمل میکند امچو سهیون او بماند پایدار قیب جنبد از بلای روزگار قوهای عزت از صبح قدیم برکشیده گرد گرد ارشیلیم این خداوند است که گرد قوم خیش ایمینی بخشد ازاران بار بهش همقرار است که اصای هر شریر آدلان را هیچ ننماید اسیر تا مبادا آدلان در یک نگاه دست خود را آورند سوی گناه ای خدا بر صالحان راست دل کن تو احسان در میان آب و گل لیک آنان را که راه کج رووند یا که بر افکار کج مایل شوند همرای آنان که بدکارند همه امچو خار بین گلزارند همه هر دورا با هم نماید ره بری از بدی ها چون خداوند است بری تندرستی بر شما با تا عبد تندرستی بر شما با تا عبد نی بران کس که براه بد رود