Poem Psalm 57

 Transcribed by AI

خداوندا تو برما رحم فرما چماییم در بلایا رحم فرما که جانم سایه است از آیه تو پناه آوردم بر سایه تو و آواز بلند خانم خدا را همه چیز داده است زیراک ما را رهاننده فرستد زاسمنها ملامت تا نگردند جسم و جانها فرستد راستی و رحمتش را کند اتمام برما نعمتش را زبان دشمنانم همچو شمشیر بود دندانهاشان نیزو و تیز خدا در عشر خود گنج نهان است جلالش بر تمامی جهان است برای پای من دام نهادند و پیش روی من چاه گشادند ولیکن خود درفتادند بر چاه اگرچه پایشان بود بر سر ما مراعی اود و بربت باش بیدار دل مستحکم است دنبال دیدار خداوندا ترا رحمت عظیم است که بر افلاک فیز تو قدیم است ترا در بین قوم تسبیل گویم ترا با دیده بیدار جویم