Poem Psalm 146

 Transcribed by AI

بیا ای جان خداوند را به هر آن بخون تسبه همه از روی ایمان خدای خیش را تا زنده هستم کنم هم دشک او را بنده هستم که تا هستم خدا را می سرایم ببخشت روشنی او بر سرایم اگر که جز باشند یا اگر کل مکن تو بر رئیس هرگز توکل که نزد ابن آدم نیست اعانت که نعمت نزد ایشان هست امانت چفردار روحشان گردید بیرون شود افکارشان در خاک متفون خدای خوب یا قوب هست مددگار اگر دارید بر او امید بسیار زمین و آسمان را آفریده که راه راستی را برگذیده همیشه بر گرسنه نان بخشد که نان از بحر جسم و جان بخشد خداوند آدلان را دوست دارد غریبان را نگهبان می گمارد خداوند چشم کوران را کند باز کند افسادگان را هم سرف راز تو ایسه یون خدایت نسل بر نسل تو ایسه یون خدایت نسل بر نسل نموید سلطنات بر فره و بر اسل