د ۱۴۶ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

بیا ای جان خداوند را به هر آن بخون تسبه همه از روی ایمان خدای خیش را تا زنده هستم کنم هم دشک او را بنده هستم که تا هستم خدا را می سرایم ببخشت روشنی او بر سرایم اگر که جز باشند یا اگر کل مکن تو بر رئیس هرگز توکل که نزد ابن آدم نیست اعانت که نعمت نزد ایشان هست امانت چفردار روحشان گردید بیرون شود افکارشان در خاک متفون خدای خوب یا قوب هست مددگار اگر دارید بر او امید بسیار زمین و آسمان را آفریده که راه راستی را برگذیده همیشه بر گرسنه نان بخشد که نان از بحر جسم و جان بخشد خداوند آدلان را دوست دارد غریبان را نگهبان می گمارد خداوند چشم کوران را کند باز کند افسادگان را هم سرف راز تو ایسه یون خدایت نسل بر نسل تو ایسه یون خدایت نسل بر نسل نموید سلطنات بر فره و بر اسل