د ۱۲۲ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

شادمان می شدم چون می گفتند می رویم خانه خدا یک چند دلگر خانه خداوند است گربه بندش کشند خرسند است پای ایمان ما بود قایم چون که فیض خدا بود دایم ما به دروازه تو ارشیلیم به تو گردیدیم همه تسلیم در از تو نمی شود بستا امچو شهر که هست پیوستا که ببالا روند همه اثبات همه با عزت و سرود و نشات که شهادت بود بر اسرائیل یهوه تاشود دران تجلیل چون که کرسی داوری آنجا می شود بهر مردمان برپا کرسی خاندان داوود است حالیا بینگرید که موجود است ارشیلیم تا عبد سلامت باش همه آسوده از ملامت باش دوستانت خجستهال شوند فارغ از مهنت و ملال شوند همه خوشبختی ترا خواهیم توی شهر خدا که آگاهیم