د ۹۸ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

خداوند را سرود تازه باید سرود تازه به اندازه باید مرو را کارهای بس عجیب است هران چه می نماید او غریب است بدست راست هم بازوی قدوس مزفر گشته در معقول و محسوس نجات خیش را اعلام کرده بر امت عدل را اتمام کرده بر اقصای زمین و آسمان ها نجاتش را خدا گسترده هر جا تمامی زمین در هر زمانه بخوانندش همه با شادمانی زند بانگ و سراید با ترنم نگرده تا که در راه خدا گم همه با بربت و کرنا و سرنا همه با نغمه اندر دشت دلها بخوانید و نمایید شادمانی همه نزد خدای آسمانی که دریای عدب باید خروشد زمین باید لباس عشق پوشد برای داوری آیت خداوند بدین مجده همه باشید خرسند نمایت داوری در رب مسکون نمایت داوری در رب مسکون نمایت هیچ دل در سینا مهزون