د ۱۰۰ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

با آنهای که در روی زمینند که قوم تا قیامت نازنینند پیام من چونین است تا که هستید خدای را که در دل می پرستید بخوانیدش با شوق و شادمانی با آوازی که باشد جا دانی همه با شوق بنمایید عبادت نه با اندوه نکه از روی عادت نشیند با ترنم در حضورش فرا گیرد شما را تا که نورش خدای ما که ما را آفریده برای خیش ما را برگزیده همه استیم تا قوم خداوند نداریم در تمام دهر مانند روید با همد بر دروازه و بچینید میوه های تازه و روید بر سحنه اش با همد و تسبیح خدا نیکوست بنمایید تسریح بود نام خدای ما مبارک مبادا آورید بر رحمت شک امانتهای و دایم بماند بزیر نام و قایم بماند امانتهای و دایم بماند بزیر نام و قایم بماند