لومړی کورینټینس باب 8

اول قرنتیان فصل هشتم و اما درباره خوراکای تقدیم شده به بطا البته همونطور که شما می‌گوید همه ایما اشخاص دانای هستیم ولی چونین دانش آدم را مغرور می‌سازد اما محبت به نام می‌کند اگر کسی گمان می‌کند که بر همه چیز واقف است واقعا آن طور که باید و شاید انوز چیز نمی داند اما کسی که خدا را دوست دارد به وسیله خدا شناخته شده است پس درباره خوراکای که به بطا تقدیم شده است ما می‌دانیم که بط واقعیت ندارد و خدای دیگر جز خدا یکتا نیست اتا اگر به قول آنها خدایان در آسمان و زمین وجود داشته باشند یعنی امان طور که نیبینیم آنها به این گناه خدایان و خداوندان عقیده دارند برای ما فقط یک خدا است یعنی خدای پدر که آفریننده ای امه چیز است و ما برای او زندگی می‌کنیم اما همه مردم این را نمی دانند بعضیها چنان به بط‌ها خوگرفتند که تا به امروز خوردن خوراکی‌های را که به بط‌ها تقدیم شده خوردن قربانی بط‌ها می‌دانند و هر وقت از آن بخورند و جنگ بخورند و خانده منده از سه سال و سه سال خدای پدر این جنگ بخورده است و هر وقت از آن بخورند و جدان زعیفشان ناپاک می‌گردد البته خوراک ما را به خدا نزدیک تر نخواهد ساخت نه از خوردن آن غذاها نفی آید ما می‌شود نه از نخوردن آنها زرره اما متوجه باشید مبادر این آزادی عمل شما به نخوه باعث لغزش اشخاص زعیف گردد اگر کسی تو را که شخص دانایی هستی بر سر دسترخوان بط کده نشسته ببیند آیا این عمل تو کسی را که دارای جدان زعیفی است به خوردر قربانی‌های بط تشویق نخواهد کرد؟ پس روشنفکری تو باعث می‌شود برادر زعیفی که مسیح به خاطر او مرد نابود شود و به این ترتیب شما نسبت به برادران خود گناه می‌کنید و جدان زعیفی آنها را جریهدار می‌سازید و از این بعد تر نسبت به خود مسیحم گناه می‌کنید بنابراین اگر خوراکی را که می‌خورم باعث لغزش برادرم شود تا ابت گوشت نخواهم خورد ما با اتاق باعثی لغزش ای او بشایم