شعر زبور ۶۳

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

ای خدا خانم ترا در هر سهر تا که بین مایی شبه بر من نظر تشنه است جانم برای جان تو جسم من باشد همیشه آن تو شب برای تو تفکر می کنم خالیم خود راز تو پر می کنم رحمت تو بهتر آمد از حیات ای خداوند از تو خواهم التفات جان من بر جان تو چسبیده است چون که از باغ تو میوه چیده است دشمنان من شوند آخر حلاک تا که هستم با تو از دشمن چباک می کند تسبیح تو لبهای من آفتابی چون تو در شبهای من یاد آرم چون تو را در بسترم باز می گردد مرا بال و پرم خدهان ارد و گو را ببند چون تو داری همکمان و همکمند پادشاهان در خدا شادی کنند پادشاهان در خدا شادی کنند چون گداگر از خدا یادی کنند