شعر زبور ۵۸

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

درانجای که گنگ آمد عدالت سخن گویند از روی جهالت براستی داوری کی آدمی کرد که در آلم شرارت هردمه کرد شریران از رهم در انحرافند ستون ظلم خود را در توافند دروغ گویند همه از بدن مادر مثال مار دارند زهر در سر ببندند گوش خش چون افعی کر نگیرند تا که آواز پسندر خدای خرد کن دندان شیران بیا بشکن تو دندان شریران شبیه آب تا گردند گداخته شود ویران هران چه ظلم ساخته چه صدق زن نبینند آفتابی بمیرند جمله در حال خرابه که دیگ زندگیشان سرنگون باد بسوزد خشک و تر در آتش داد چه بیند انتقام را مرد آدل کند شادی هزاران بار در دل بشوید پای در خون شریران عدالت رو نماید چون بپایان چو افتد بین نیک و بد جدایی چو افتد بین نیک و بد جدایی شود ثابت جهان دارد خدای