شعر زبور ۳۳

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

در خدا ای سالهان شادی کنید از خداوند با سرود یادی کنید هم سرود تازه باید سرود همد با بربت همی باید نمود جمله بنوازید با آهنگ بلند تا کلامش برکشت دلها ببند این جهان را رحمتش پر کرده است آب دریا را پر از در کرده است دوست دارد عدل و هم انصاف را این چونین می پرورد اوصاف را مشورت را در شما باطل کند گر کنید تدبیر بد زاهل کند آنچرا فرموده است قایم شده آنچرا فرموده است قایم شده ای خوشا آن امتی که با خداست این چونین قوم از خداوند کهی جداست زااسمان هردم نظر می افگنم بربنی آدم نظر می افگنم ما که دلها را سرشتیم در گذر در کردیم کارشان را سر به سر کهی رهایی یابد از ما پادشا گرچی دارد قدرت و جاه و سپا خوش به حالش آن که می ترسد زما رحمت ما را بی بیند هر کجا گاف داود ای خدا رحمت نما چون که قد آید در رحمت گشا این دل ما در تو شادی می کند این دل ما در تو شادی می کند هر زمان که از تو یاده می کند