شعر زبور ۶۴

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

گرچیدانی ای خدا راز ای مرا در تزر رو بشن و آواز ای مرا دشمنم را از حیاتم دور کن از شریران جان من مستور کن تیز کردن جمله شمشیر زبان حرف تلخ تیر بود اندر دهان می نمایند مرد کامل را هدف در کمین اند تا کنند اون را تلف بهر کار زشت می گردند قوی دام گستردند به هر جا که روی کار بد را کرده اند تدبیر لیک گفتند که کرده ایم تدبیر نیک اندرون و قلب ایشان شد امیق قی شوند در مشورت ما را رفیق خواهد انداخت تیر برانها خدا نی شوند از قوم ما آنها جدا پس زبان بر خود فرو خواهند برد آنچه دارند در دهان خواهند خورد مردمان خواهند ترسید زن همه در که در آنها بدینند خاتمه در خداوند صالحان شادی کنند سر بلندی و هم آزادی کنند بر خدای خود توکل می کنند بر خدای خود توکل می کنند پرچه پی شاید تهمل می کنند