The Superiority of Christ’s Sacrifice

مصلوب شدن عیسای مسیح بر روی صلیب یک رویداد معمولی تاریخی نیست، بلکه نقطهٔ اوج طرح نجات خدا برای تمام انسان‌ها به شمار می‌‌رود. این قربانی با هر قربانی دیگری در تاریخ ادیان تفاوت اساسی دارد و از نظر اهمیت، جایگاهی یگانه و بی‌نظیر دارد.

مهم‌ ترین دلیل این برتری به شخصیت عیسای مسیح برمی‌ گردد. او تنها یک پیامبر یا انسان درستکار نیست، بلکه «کلمهٔ خدا که جسم گرفت» و «پسر یگانهٔ خدا» است.

یعنی خود خدا در قالب انسان ظاهر شده است به همین دلیل، قربانی شدن یک انسان عادی اگر بسیار پاک و بزرگ هم باشد، نمی ‌تواند کفارهٔ کامل گناهان انسان‌ها باشد. اما چون قربانی ‌کننده خودِ خدا در قالب انسان است، ارزش این قربانی نا محدود و برای همهٔ زمان ‌ها کافی دانسته می‌‌شود.

عهد جدید کتاب مقدس به روشنی تعلیم می‌‌دهد که:

با خون گرانبهای مسیح که مانند برۀ بی عیب بود، خریده و آزاد گردیده اید.
اول پترس ۱: ۱۹

او هرگز گناهی نکرد و هیچ فریبی در دهانش یافت نشد. این بی‌گناهی مطلق، قربانی او را از تمام قربانی‌های دیگر که توسط انسان‌های گناهکار ارائه می‌‌شد، متمایز می‌‌سازد. قربانی تنها زمانی می‌‌تواند کفارهٔ گناه دیگران باشد که خود قربانی به هیچ گناهی آلوده نباشد و این شرط فقط در مسیح تحقق یافت.

بر خلاف قربانی‌های پیشین که باید بارها و بارها تکرار می‌ شدند، قربانی مسیح ماهیتی نهایی و یکباره دارد. کتاب مقدس در عبرانیان ۱۰:۱۰ اعلام می‌ کند:

به این‌گونه ما به ارادۀ خدا و با قربانی بدن عیسای‌مسیح، یکبار و برای همیشه، از گناهان خود پاک گشتیم.
عبرانیان ۱۰: ۱۰

این بدان معناست که هیچ قربانی دیگری پس از مسیح لازم نیست، زیرا کار نجات به طور کامل انجام شده است. خود مسیح بر روی صلیب فریاد زد: «انجام شد!» (یوحنا ۱۹:۳۰)

یکی از شگفتی‌های قربانی مسیح این است که او نه تنها قربانی، بلکه کاهن اعظمی بود که خود را تقدیم کرد. در نظام کهن، کاهن قربانی را جدا از خود تقدیم می‌‌کرد. اما مسیح، با ذات خدایی خود، هم ارائه‌ دهنده و هم ارائه‌ شونده است. این یگانگی، قربانی او را به عملی کامل از محبت و اطاعت تبدیل می‌‌کند که هیچ انسانی قادر به انجام آن نیست

از نظر گستردگی و همه شمول نیز، قربانی مسیح جایگاهی برتر دارد. در حالی که قربانی‌های دیگر، حتی در سنت یهودی، معمولاً برای گناهان مشخص یا برای قوم خاصی انجام می‌‌شد، در عهد جدید گفته می‌‌شود که خون مسیح «برای آمرزش گناهان بسیاری ریخته شد» (متی ۲۶:۲۸)

یعنی این قربانی محدود به یک قوم یا یک گروه خاص نیست، بلکه برای همهٔ انسان‌ها در نظر گرفته شده است؛ بدون توجه به ملیت یا قومیت.

قربانی مسیح برای تمام گناهان، چه گذشته، چه حال و چه آینده کافی دانسته می‌‌شود و شامل همهٔ زمان‌ها و همهٔ ملت‌ها می‌‌گردد.

برتری نهایی قربانی مسیح در این است که به مرگ ختم نشد. روز سوم، مسیح از مردگان برخاست. رستاخیز نشان داد که قربانی او مورد قبول خدای پدر واقع شده و قدرت گناه و مرگ یکسره شکسته شده است. قربانی بدون رستاخیز، ناقص و غمناک خواهد بود. اما قربانی مسیح به پیروزی بر مرگ انجامید و به ایمانداران وعدهٔ زندگی جاودان داد

قربانی عیسی مسیح نه یکی از قربانی‌ها، بلکه قربانی نهایی و مطلق است. برتری آن در شخصیت قربانی (پسر خدا)، در بی‌گناهی کامل او، در یگانگی و نهایی بودن آن، در شمول جهانی‌اش، و در پیروزی بر مرگ از طریق رستاخیز خلاصه می‌‌شود. این قربانی، نیاز بشر به نجات را یکبار و برای همیشه برآورده ساخت و هیچ قربانی دیگری  در هیچ سنت دینی نمی‌تواند جای آن را بگیرد.

هموطنان عزیزتنها با اتکا به این قربانی می‌‌توانید با خدای قدوس آشتی کنید و از حیات ابدی برخوردار شوید.