Who Is Jesus Christ? Is He the Son of God?

آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید که انسان چگونه می‌‌تواند خدا را بشناسد؟ آیا راهی برای رهایی از گناه، یافتن آرامش حقیقی و رسیدن به زندگی جاودان وجود دارد؟ این پرسش‌ها از آغاز تاریخ ذهن انسان را به خود مشغول کرده‌اند. کتاب مقدس پاسخ این پرسش‌ها را در شخص عیسای مسیح آشکار می‌‌سازد

انجیل یوحنا چنین آغاز می‌‌شود:

در ابتدا کلام بود. کلام با خدا بود و کلام خودِ خدا بود، در ابتدا کلام با خدا بود. همه چیز به وسیلۀ او آفریده شد و هیچ چیز در تمام آفرینش بدون او به وجود نیامد. کلام سرچشمۀ زندگی بود و این زندگی به مردم نور می بخشید. نور در تاریکی می درخشد و تاریکی بر آن پیروز نمی شود.
یوحنا ۱: ۱-۵

این آیات تنها گزارشی تاریخی نیستند، بلکه حقیقتی عمیق را آشکار می‌‌کنند: عیسای مسیح همان «کلام خدا» است که از ازل با خدا بوده و ذات خدا را دارد. او خالق جهان، سرچشمهٔ حیات و نور حقیقی انسان است

چرا عیسای مسیح «پسر خدا» خوانده می‌‌شود؟

وقتی کتاب مقدس، عیسای مسیح را «پسر خدا» می‌‌نامد، منظور تولد جسمانی یا رابطه‌ای همانند روابط انسانی نیست. این عنوان بیانگر جایگاه الهی، یگانگی کامل او با پدر آسمانی و مشارکت او در ذات خداست. عیسی بارها نشان داد که اقتداری دارد که تنها از آنِ خداست؛ او گناهان را می‌‌بخشید، بر طبیعت فرمان می‌‌راند، بیماران را شفا می‌‌داد، مردگان را زنده می‌‌کرد و دربارهٔ زندگی جاودان با اقتدار سخن می‌‌گفت.

به همین دلیل خدا برای نجات انسان در شخص عیسای مسیح خود را آشکار ساخت تا انسان بتواند خدا را بشناسد و به او نزدیک شود.

در طول تاریخ، انسان همواره در جست‌وجوی حقیقت، محبت، امنیت، آرامش و امید بوده است. عیسای مسیح خود را تنها یک معلم اخلاق یا پیامبر معرفی نکرد، بلکه اعلام کرد که راه نجات است. او فرمود:

• نان حیات است؛ کسی که به او ایمان آورد، گرسنگی روحانی نخواهد داشت.
• آب حیات است؛ عطشی را که هیچ چیز دنیوی قادر به رفع آن نیست، فرو می‌‌نشاند.
• دروازهٔ نجات است؛ راه ورود به امنیت و آشتی با خدا.
• شبان نیکو است؛ شبانی که جان خود را برای گوسفندانش می‌‌دهد.
• نور جهان است؛ نوری که تاریکی گناه، ترس و ناامیدی را از میان برمی‌دارد.
• راه، راستی و حیات است؛ تنها راه شناخت خدا و رسیدن به زندگی جاودان.
• تاک حقیقی است؛ سرچشمهٔ حیاتی که انسان را بارور و ثمربخش می‌‌سازد.

آیا انسان در این دنیا و حتی در جهان آینده، نیازی فراتر از این دارد؟

قدرتی که با محبت همراه بود

زندگی زمینی عیسای مسیح تنها مجموعه‌ای از سخنان حکیمانه نبود؛ او حقیقت سخنان خود را با اعمالش نیز آشکار ساخت.

او:

• نابینایان را بینا کرد.
• ناشنوایان را شنوا ساخت.
• بیماران را شفا داد.
• جذامیان را پاک گردانید.
• اسیران رنج، ترس و ناامیدی را آزاد کرد.
• مردگان را زنده نمود.

معجزات او نمایش قدرت نبود؛ بلکه نشانه‌ای از محبت خدا نسبت به انسان بود. هر معجزه پیامی داشت: خدا انسان را فراموش نکرده است.

حضوری که امید می‌‌آفرید

عیسای مسیح محدود به مکان خاصی نبود. او در معبد تعلیم می‌‌داد، بر فراز کوه مردم را برکت می‌‌داد، کنار دریا دعوت به ایمان می‌‌کرد، در کشتی طوفان را آرام می‌‌ساخت و در خانه‌های مردم محبت و بخشش را به ارمغان می‌‌آورد.

نخستین معجزهٔ او در جشن عروسی قانای جلیل رخ داد؛ جایی که آب را به شراب تبدیل کرد و کمبود را به فراوانی و شادی مبدل ساخت. در جای دیگر، کنار قبر ایستاد و مرده‌ای را دوباره به زندگی بازگرداند.

هر جا که او قدم می‌‌گذاشت، امید جای ناامیدی را می‌‌گرفت، نور بر تاریکی می‌‌تابید و زندگی بر مرگ غلبه می‌‌کرد.

بزرگ‌ترین نشانهٔ محبت خدا

اوج مأموریت عیسای مسیح در صلیب و قیام او آشکار شد. او داوطلبانه جان خود را فدا کرد تا انسان بتواند آمرزش گناهان و آشتی با خدا را تجربه کند. اما داستان با صلیب پایان نیافت؛ او در روز سوم از مردگان برخاست و پیروزی خود را بر گناه، مرگ و قدرت تاریکی آشکار ساخت.

به همین دلیل، ایمان مسیحی بر یک شخصیت تاریخیِ درگذشته بنا نشده است، بلکه بر نجات‌دهنده‌ای زنده استوار است که امروز نیز انسان‌ها را به سوی خود دعوت می‌‌کند.

دعوتی که هنوز ادامه دارد

دعوت عیسای مسیح محدود به زمان یا قوم خاصی نیست. او امروز نیز همهٔ انسان‌ها را فرا می‌‌خواند تا به سوی او بیایند و آرامش واقعی را بیابند.

او فرمود:

پس اول پادشاهی خدا و عدالت او را بطلبید، آنگاه همۀ این چیزها به شما داده خواهد شد.
متی ۶: ۳۳

او همچنان شبان نیکویی است که صدای خود را به گوش انسان‌ها می‌‌رساند و هر کس با ایمان پاسخ او را بدهد، هدایت، آرامش و امیدی تازه خواهد یافت.

آیا شما نیز می‌‌خواهید او را بشناسید؟

شناخت عیسای مسیح تنها مطالعهٔ یک شخصیت تاریخی نیست؛ بلکه آغاز رابطه‌ای زنده با خدایی است که انسان را دوست دارد و او را به زندگی جاودان دعوت می‌‌کند.

اگر با قلبی جوینده به انجیل نزدیک شوید، خواهید دید که پیام عیسای مسیح تنها برای گذشته نیست، بلکه برای امروز نیز زنده، کارآمد و امیدبخش است.

همان خدایی که نور را بر تاریکی تاباند، امروز نیز می‌‌تواند زندگی انسان را با نور، محبت و حقیقت خود دگرگون سازد.

در برابر عظمت شخصیت و محبت عیسای مسیح، زبان انسان ناتوان می‌‌شود و سخن سعدی یادآور این حقیقت است:

کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست

که تر کنی سرانگشت و صفحه بشماری