۳ دقیقې ۱۴ ثانیې
۲۶ اګست ۲۰۱۹
ابرانیان فصل سوام ایسانیز بیش از موسا شایسته احترام است. هر خانه به دست کسی ساخته میشود، اما خدا سازنده همه چیز است. موسا در تمام خانه خدا ماننده یک خادم باوفا خدمت میکرد تا در باره پیامه که بعدها میباید اعلام شود شادت دهد. اما مسیح و عنوان فرزند و صاحب خانه وفادار است. و ما آن خانه هستیم به شرط که آن اعتماد و اطمینانی را که امید با ما میبخشد تا با آخر محکم نگاه داریم. زیرا چنانکه روح القدس میفرمانند. امروز اگر صدای خدا را بشتوید مانند ایام که در بیابان سرکشی میکردن بغاوت نکنید. در آن زمان پدران شما در بیابان مرا عزمودند. آره پدران شما با وجود آن که آنچه در چهل سال کرده بودم دیدند باز مرا امتحان کردند و عزمودند. به این سبب به آن قوم خشمگین شدم و گفتم افکار آنها منحرف است و هرگز راهای مرا نیام اختند و در خشم خود سوگند یاد کردم که آنها با آرامی من نخواهند رسید. ای برادران من متوجه باشید در میان شما کسی نباشد که قلب آنقدر شریع و بی ایمان داشته باشد که از خدای زنده روی گردان شود. تر ایوز برای آنکه هیچی از شما فریه به گناه را نخورد و سرکش نشود باید همیشه تا زمان که کلمه امروز را بکار میبریم یک دیگر را تشویق نمائید زیرا اگر ما اعتماد اولیه خود را تا با آخر نگاه داریم شریکان مسیح هستیم یا چنان که گفتم میشود. امروز اگر صدای او را بشنوید مانند ایام که سرکشی کردن بغاوت نکنید. چکسانه صدای خدا را شنیدند و سرکشی کردند؟ آیا همانکسانه نبودند که با ادایت موسا از مصر بیرون آمدند؟ و خدا نصفت با چکسانه مدت چل سال خشمگین بود؟ آیا نصفت با همانکسانه نبود که گناه ورزیدند و در نتیجه اجسادشان در بیابانها افتاد؟ و خدا برای چکسانه سوگند یاد کرد که با آرامی او نخواهند رسید؟ مگر برای کسانه نبود که به هیچ وجه آذر نشدند به او توکل نمایند؟ پس میبینیم که به ایمانی مانیه رسیدن آنها و آرامی موعود شد.