عبرانيان باب 2

ابرانیان فصل دوام به این سبب ما باید ارچی بیشتر به آنچی شنیده ایم توجه کنیم. ما بادا گمراه شیم. سهت کلامی که به وسیله فرشتگان بیان شد چنان به ثبوت رسید که ارخطا و نافرمانی نسبت به آن به جزای درست رو برو می‌شد. پس اگر ما نجات به این بزرگی را نادیده بگیریم چگونه می‌توانیم از جزای آن بگریزیم. سیرا در ابتدا خود خداوان این نجات را اعلام نمود و آنان که سخن او را شنیده بودن حقیقتش را برای ما تصدیر و تقیید کردن. و در این حال خدا با آیات و اجایب و انبای موجزات و اطایات روح القدس مطابق اراده خود واحی آنان را تصدیر فرمود. خدا فرشتگان را فرمان روایان دنیا آینده دنیای که موضوع سخن ماست قرار نداد بلکه در جای گفته شده است. پس اگر خدا همه چیز را تحت فرمان او در آورده معلوم است که دیگر چیز باقی نمانده که در اختیار او نباشد. اما در حال آزر ما انوز نمی بینیم که همه چیز در اختیار او باشد. اما ایسا را می‌بینیم که اندک زمانه از فرشتگان پس ترگردیده و کنون تاج جلال و افتخار بر سر دارد. خیلی او متحمل مرک شد تا با وسیله فیض خدا بخاطر تمام آدمیان تم مرک را بچشد. شایست بود که خدا آفرین غار و نگه داره همه چیز برای این که فرزندان بسیاری را بجلال برساند ایسا را نیست که بدید آورنده نجات آنان است از راه درد و رنج بکمال رساند. آنکه از که مردم را از گناهانشان پاک می‌گرداند و آنان که پاک می‌شوند همگی یک پدر دارند و به این جهت ایسا آر ندارد که آدمیان را برادران خود بخاند. چنان که می‌فرماید نام ترا برادرانم اعلام خواهم کرد و در میان جماعت ترا هم خواهم خاند. و نیست گفته است و او توقل خواهم نمود. باز هم می‌فرماید من با فرزندان که خدا بمن داده است در این جا هستم. بنابراین چون این فرزندان انسانهای دارای جسم و خون استند او نیست جسم و خون به خود گرفت و انسان گردید تا به وسیله مرگ خود شیطان را که بر مرگ قدرت دارد نابود سازد و آن کسانی را که به سبب تحص از مرگ تمام امر دربردگی بسر بردراند آزاد سازد. البته او برای یاری فرشتگان نی آمد بلکه به خاطر فرزندان ابراهیم آمد است. پس کاملا لازم بود که او از هر لحاظ مانند برادران خود شود تا به عنوان کائن اعظم آنان در امور خدا رحیم افقادار باشد تا گناهان مردم را کفارا نماید چون خود او وسوسه و رنج دیده است قادر است آنان را که با وسوسه‌ها روبرو استند یاری فرماید.