ټیټس فصل 1

رساله پولوس رسول با تیتوس تیتوس فصل اول این رساله از طرف پولوس بنده خدا و رسول ایسای مسیح است. من وظیفه یافتم که ایمان برگذیدگار خدا را تقویت کنم و حقیقت را که با خداشناسی یکی است بیان نمایم. این حقیقت بر اساس امید به زندگی عبدی است. خدا که هرگز دروغ نمی گوید در ازل وعده آن زندگی را بما داد و در زمان معین آن وعده در پیام که اعلام آن به امر نجات دهنده ما خدا بمن سپرده شد، آشکار شد. بطیت از فرزند حقیقیم که هردوی ما در یک ایمان شریک استم از طرف خدا پدر و مسیح ایسا نجات دهنده ما به تو فیض و سلامتی باد. تو را برای این در جزیره اکریت گذاشتم تا کارهای باقی مانده را سر و سامان دهی و چنانکه شخصاً به تو امر کردم رهبران برای کلیساها در هر شهر تیین کن. رهبران باید اشخاص بی عیب و بی آلائش و صاحب یک زند و دارای اولادی با ایمانی باشند که نتوان آنها را به هرزگی و سرکشی ملامت ساخت. زیرا رهبر کلیسا چون مسئول کار خداست باید بی عیب باشد. نه خودخواه، نه تنخو، نه مستباده، نه جنگجو و نه پولپرست بلکه باید مهمان نواز، لیگ خواه، روشنبین، آدل، پاک و خیشتندار باشد. باید به پیام که قابل اعتماد و با تعالیم صحیح یکی است محکم بچسبد تا بتواند دیگران را با تعالیم درست و صحیح تشویق کرده و مخالفان را جواب دندان شکند بدهد. زیرا مردان سرکش، پرگوی و گمراه کننده بسیارند. این اشخاص مخصوصا در بین نو ایمانان یهود نجات پیدا می‌شوند. لازم است که زبان آنها بسته شوند زیرا به خاطر تحصیل سوت‌های نگاور با تعالیم چیزهای که نباید آنها را تعالیم داد خانواده‌ها را طباخ می‌سازند. یکی از پیامبران کریتی که یک نفر از خود آنهاست گفت احالی کریت همیشه دروگو و حیوانهای پلید، پرخور و تنبل هستند. این درست است. به این دلیل آنها را سخت سرزنش کند تا در ایمان سالم باشند و به افثانه‌های یهود و احکام مردمان که حقیقت را رد کردند گوشت ندهند. برای پاکان همه چیز پاک است اما برای کسانی که آلوده و بی ایمان هستند، هیچ چیز پاک نیست زیرا هم افکارشان و هم وجدانشان آلوده است. ادعا دارن که خدا را می‌شناسند اما اعمالشان این ادعا را رد می‌کند. آنها نفرتنگیز و نافرمانند و برای انجام کار نیک کاملا بیفایده هستند.