عبرانيان فصل 6

ابرانیان فصل ششام پس دروس افتدایی مسیحیت را پشت سر بگذاریم و به سوی بلوغ پیش برویم. ما نباید همان مقدمات اولیه مانند توبه از عمال بفایده ایمان به خدا تعلیم درباره تعمیدهای مختلف و دستگذاری و قیامت مردگان و جزای عبدی را تکرار کنیم. آره به امید خدا قیش خواهیم رفت. زیرا آنانی که از نور خدا روشن شده اند و تعمیعت یه آسمانی را چشیده اند و در روح القدس نصیب دارند و نیکوی کلام خدا را در وجود خود درک کرده اند و نیروهای دنیا آینده را احساس نمودند، اگر بعد از این همه برکات باز از ایمان دور شوند، محال است که بار دیگر آنان را به توبه کشونید. زیرا با دستهای خود به سر خدا را بار دیگر و سلیب می‌خکوب می‌کنند و او را در برابر همه رسوا می‌سازند. اگر زمین باران را که بران می‌بارد جزب کند و محصول مفیده برای کارندگان خود ببار آورد، از طرف خدا برکت می‌ابد. اما اگر آن زمین خار و خست و الفهای عرض ببار آورد، زمین بیفایده است و احتمال دارد مورد لعنت خدا قرار گیدید و در آخر محکوم و سوختن خواهد شد. اما ای ازیزان، در مورد شما اتمنان داریم که حال و وضع بهتر دارید و این نشانه نجات شما است. خدا با انصاف است و همه کارهایی را که شما کرده اید و محبتی را که به نام او نشان داده اید فراموش نخواهد کرد. مقصود من آن کمک است که به برادران مسیح خود کرده اید و انوز هم می‌کنید. اما آرزو می‌کنیم که همه شما همان شوقی زیادی را نشانده اید تا آخر امید شما از قوه و فیل داراید. ما نمیخواهیم که شما تنبل باشید بلکه می‌خواهیم از آنان که به وسیل ایمان و سبر وارث وادعا می‌شوند، پیدوی کنید. وقتی خدا به ابراهیم وعده داد، به نام خود سوگند یاد کرد. زیرا کسی بزرگتر نبود که به نام او سوگند یاد کند. وعده خدا این بود. پس از آن که ابراهیم با سبر زیاد انتظار کشید، وعده خدا برای او و انجام رسید. در میان آدمیان رواج است که به چیز بزرگتر از خود سوگند بخورند. و آنچه مباهیسات را خاتمه می‌دهد اومن یک سوگند است. همچنین خدا وقتی می‌خواهی سریعتر و آدیتر به وارثان وعده نشاندهد که مقاصد او غیر قابل تغیید است، آن را با سوگند تعیید فرمود. پس در اینجا دو عمر غیر قابل تغیید یعنی وعده و سوگند خدا وجود دارد که محال است خدا در آنها دروغ بگوید. پس ما که به او پناه بردهیم با دلگرمی بسیار و امید که او در براور ما قرار داده است چنگ بزنیم. آن امید که ما داریم مثل لنگری برای جانهای ماست. آن امید قوی و مطمئن است که از پرده خانه خدا گذشته و به قدس الاقداس وارد می‌شود. جایی که ایسا از جانب ما و پیش از ما داخل شده و در رتبه قهانت ملک صدیق تا به عبد کائن اعظم شده است.