کلام تو را شنیدم و آنها را حفظ کردم تا به جانم شادی بخشد

  ۲۹ دقیقه

  ۱۹ فِورِیه ۲۰۲۶

ما باید دشمنان شخصی خود را یعنی کسانی که شخصاً به ما بدی کرده اند، دوست بداریم. ما در روابط شخصی ما باید بدخواهان خود را ببخشیم. اما این به آن معنا نیست که راههای گناه آلود و ظالمانۀ خدا نشناسان را تأیید کنیم یا در مقابل فساد و گناهان و بی عدالتی‌ها و ظلم‌های آنان، چپ و خاموش باشیم. باید بکوشیم تا عدالت خدا را بر روی زمین پخش کنیم؛ باید همچون نور، تاریکی را عقب ببریم؛ تا با گوش دادن به کلام خدا دل‌های ما منور خوش گردد. شنیدن و گوش دادن و حفظ کردن کلام راستی خداست که ایمان را به وجود می‌اورد. ما از گناه متنفر باشیم، اما گناهکار را دوست بداریم. کلام خدا را نادیده نگیریم و به دقت گوش دهیم و به خاطر بسپاریم و حفظ کنیم. اینجاست که خداوند ما را در زمانی که سختی و درد به سراغ ما می‌اید ما را آرامش و شفا می‌دهد و شادمان می‌سازد. بسیار مهم است که جنگ و دعوا بین رابطه‌های زن و شوهری – خانوادگی و بین برادر و خواهر را با حوصله مندی مطابق کلام خدا حل کنیم. نه مانند دیگران آتش را شعله ورتر بسازیم تا جایی که آنچه بین دو فرد واقع شده آن را پخش و با دیگران نشر کنیم.

نجیب س

شکریه