شفا در اعتراف و توبه جاری می‌شود

  ۲۹ دقیقه

  ۵ ژانوِیه ۲۰۲۶

اعتراف و توبه یکی از کلیدهای مهم شفاست. اعتراف فقط عادت مذهبی نیست؛ منظور آن صرفا بیان کردن خطایای ما نیست. بلکه در درون ما ذخیره شده که وجدان ما را آزار می‌دهد و باید آنرا با کسی که مورد اعتماد است در میان گذاشت. هر که نافرمانیهای خود را بپوشاند؛ کامیاب نخواهد شد اما هر که آنها را اعتراف و از آن توبه کند رحمت خواهد یافت. ما انسان‌ها در این روزها احتیاج داریم. اعتراف طریقی برای شفا و تسلی که بسیاری از افراد زخمی آزاد نمی شوند چون درد خود را مخفی می‌کنند. خداوند دل توبه کار را خوار نخواهد شمرد. توبه در واقع پذیرش خطا و عذرخواهی است برای دریافت شفا. دزد روی صلیب خطاهایش را پذیرفت. چه بسیارند افرادی که فقط دیگران را مقصر دانسته و انگشت اتهام را به سوی کسانی که انها را رنجانده اند نشانه می‌گیرند؛ ولی هیچگاه گناه خود را نمی بینند. مانند مردی که پیام شفا و را شنید راه طولانی را رفت تا توبه کند وبا طلب بخشش از بار و زخمی که سالیان سال داشت آزاد شود. من و شما چه!؟.

نجیب س

شکریه