شکرگزاری از پسر خدا، عیسای مسیح برای نجات بشر

شکرگزاری یکی از زیباترین و عمیق ‌ترین نشانه‌های ایمان در زندگی یک مسیحی است. وقتی انسان به کار عظیم خداوند در زندگی خود نگاه می‌‌‌کند، درمی‌یابد که هیچ نعمتی بالاتر از نجات و رهایی نیست. نجاتی که نه به دلیل شایستگی ما، بلکه تنها به سبب محبت بی ‌کران خدای پدر و فداکاری پسرش، عیسای مسیح، به ما عطا شده است. به همین دلیل، قلب ما سرشار از سپاس و ستایش می‌‌‌شود و زبان ما پیوسته شکرگزار نام مقدس اوست.

خدای پدر، با محبت بی ‌پایان خود، ما را در تاریکی رها نکرد. او انسان را آن ‌قدر دوست داشت که راه نجات را برایش فراهم کرد. محبت او محدود به زمان و شرایط نیست، بلکه محبتی ابدی است که حتی در سخت‌ ترین روزهای زندگی نیز ما را در آغوش خود نگاه می‌‌‌دارد. ما برای هر آنچه او به ما بخشیده، شکرگزار هستیم؛ برای زندگی، سلامتی، حفاظت، محبت، و مهم‌ تر از همه برای امیدی که در دل ما قرار داده است. اگر امروز ما هنوز ایستاده‌ایم، اگر هنوز نفس می‌‌‌کشیم و اگر هنوز امید داریم، همه به سبب لطف و فیض پدر آسمانی است.

اما اوج محبت خدا در جایی آشکار شد که پسر یگانه ‌اش، عیسای مسیح، را برای نجات ما فرستاد. عیسای مسیح با خون پاک خود بر صلیب، بهای گناهان ما را پرداخت و راه آشتی ما با خدا را باز کرد. نجاتی که او فراهم ساخت، تنها یک کمک موقت یا یک آرامش زودگذر نبود، بلکه رهایی کامل و زندگی جاودان را برای ما به همراه آورد. ما برای خون عیسای مسیح سپاسگزاریم، زیرا آن خون ما را پاک کرد، ما را آزاد ساخت و آینده‌ای تازه برای ما به وجود آورد. در واقع، هرچه داریم و هر امیدی که در دل ما زنده است، از همان قربانی عظیم سرچشمه می‌‌‌گیرد

از سوی دیگر، زندگی ایماندار تنها در شکرگزاری خلاصه نمی‌شود، بلکه در اعتماد کامل به خداوند نیز معنا پیدا می‌‌‌کند. در زندگی بسیاری از ما لحظاتی وجود دارد که نیازمند هدایت و راهی تازه هستیم؛ گاهی برای آینده و تصمیم‌‌های مهم، گاهی برای مهاجرت و تغییر مسیر زندگی، و گاهی برای عبور از نگرانی‌ها و ترس ‌هایی که بر روح ما سنگینی می‌‌‌کنند. در چنین لحظاتی، ایمان ما به خدایی است که درهای بسته را می‌‌‌گشاید. عیسای مسیح خدای «درهای گشوده» است و می‌‌‌تواند برای هر دل منتظر، نشانه‌ای روشن و راهی تازه عطا کند.

در جمع‌های دعا و پرستش، ما نه تنها شکرگزار گذشته و حال هستیم، بلکه برای آینده نیز به خداوند اعتماد می‌‌‌کنیم. ما از او می‌‌‌خواهیم که افکار ما را آرام سازد و قدم‌های ما را در نور خود هدایت کند. زیرا ما باور داریم خداوند بهتر از ما می‌‌‌داند چه چیزی برای زندگی ما مناسب است. بنابراین درخواست ما این است که نه طبق خواسته‌های خود، بلکه طبق اراده کامل و نیکوی او حرکت کنیم. اراده‌ای که همیشه برای ما سلامتی، رشد، برکت و آینده‌ای روشن به همراه دارد

کتاب مقدس نیز ما را به این اعتماد دعوت می‌‌‌کند، آنجا که می‌‌‌فرماید:

از دل و جان بر خداوند توکل کن و بر عقل خود تکیه مکن. در تمام کارهایت خداوند را به خاطر داشته  باش و او راه ترا راست می گرداند.
امثال ۳: ۵-۶

و نیز وعده می‌‌‌دهد: « :« من أراده خود را در باره شما می‌‌‌دانم. نقشه فقط برای سلامتی شما  نه برای بدبختی تان، من می‌‌خواهم شما آینده‌ای امیدبخشی داشته باشید »(ارمیا ۲۹:۱۱ )

این آیات نشان می‌‌‌دهند که خداوند نه تنها نجات‌دهنده ماست، بلکه هدایت‌ گر و محافظ ما نیز هست. او خدای معجزه‌ هاست و می‌ تواند برای کسانی که زیر بار نگرانی خم شده‌اند آرامش بیاورد و برای کسانی که در انتظار یک معجزه هستند پاسخ آسمانی فراهم سازد.

در پایان، شکرگزاری ما محدود به یک دعا یا یک لحظه نیست، بلکه باید به سبک زندگی ما تبدیل شود. ما تا ابد شکرگزار خدای پدر هستیم که سرچشمه محبت است و تا ابد شکرگزار عیسای مسیح هستیم که با فداکاری خود، ما را نجات داد. ایمان داریم که همان خدایی که دیروز ما را نجات داد، امروز ما را هدایت می‌ کند و فردا نیز راه‌های تازه برای ما خواهد گشود

پس با تمام قلب می‌‌‌گوییم:

پدر آسمانی، برای هر آنچه به ما بخشیدی سپاسگزاریم

برای محبت بی‌کرانت سپاسگزاریم

برای خون عیسای مسیح سپاسگزاریم

و برای نجات و امیدی که در او داریم، تا ابد شکرگزار خواهیم بود

در نام پرجلال خداوند عیسای مسیح، آمین