تنها بیمارستان روانی در افغانستان برای بیش از سی می‌لیون جمعیت

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

راڈیو صدای زندگی شنونده های عزیز سلام شما آواز ما را از راڈیو صدای زندگی می شنوید که هر صبح روه موج کوتای سی وی یک میتر بند پهش می گردد رنگ زندگی سلام شنونده های عزیز و گران قدر برنامه رنگ زندگی امیدواریم تمنیات نیک ما را که اینکاس از محبت خالصانی ماست گرمایی باشه بر لحظه های شما دوست های عزیز سلام و اعتراماتها را من هم حدمت شما ازا تقدیم می کنم شنونده های عزیز طور که شما می دانید ما در برنامه رنگ زندگی در مورد مسائل خانودگی و موضوعات اجتماعی می پردازیم دوست های عزیز طور که همه شما می دانید در سر جنگ های چهل ساله مردم افغانستان دو چار تقالیف زیاد شدند و زیادتر مردم مصاب به مرض روانی شدند تقریبا از هر دو هموطن ما یکی از اونا به مرض روانی دو چار شدند و می بینیم که بر تدابی و بخاطر بهبودی و از صحیح از این هموطن های ما که به تقلیف روانی دو چار شدند در کشور ما صرف یک شفاخانه وجود دارد می بینیم که نفوس کشور ما تقریبا اضافه تر از سی و دو میلیون است ولی بر سی و دو میلیون باشنده این کشور صرف یک شفاخانه روانی وجود دارد خب دوست های عزیز بیاین به مطلب که در این زمینه تحیه شده گوشت بتیم و ببینیم که رنگ زندگی در چهری این هموطن های عزیز ما به چی شکل به نماش دار آمده شفاخانه سهت روانی در کابل جای از که روزانه ده ها نفر به دلیل فشار های روانی به اون مراجع میکنند در این شفاخانه نخوص دکتر های معالج مراجعین ماینا و در صورت ضرورت به روانشناس ارجاع و معرفی میکنند برخی هم با توجه به شدت مشکلشان بستری میشند بر اساس آمارا از هر چار نفر در جهان یک نفر دوچار نوعی از مشکل روانی است اما وضعیت در افغانستان بدتر است آمار های سازمان صحیح جهان نشان میده که تقریبا نیمه از جمعیت این کشور به ناراهتی های روانی دوچار استند در این شفاخانه بسیاری آزر به صحبت با ما نبودند اما احسان الله داو طلبانه جلو آمد تا مساحبه بکنه در اولین جملاتش از فقر و بیکاری شکایت کد انتوره که خودش و برادرش گفت چارده سال مترجم امریکایی ها بوده اما مشکل روانگسیختگی مسیر زندگی او را عوض کده احسان الله پدر پنج فرزند است که پنج ماه شده اونا را ندیده او میگه دوست دارم دوباره کار پیدا کنم و لقمنان به خانه ببرم اما او مجبور است دی ای درمانگاه بمانه مریض دیگه که حفیز الله نام داره روی بسترش نشسته با خودش تکرار میکنه که برادرش قربانی مین شده و پدرش هم از دست داده میان جملاتش ناگانی میگه که مادرش هم نمیشناسه افغانستان چل سال از که جنگ تجربه میکنه و خشونت ها یکی از عوامل اصلی مشکل روانی در افغانستان خانده میشه زنای زیاد در افغانستان نیست قربانی فشار های روانی هستند اما در جامعه مردسالار ای کشور به اونا کمتر رسیدگی میشه بدلیل فرهنگ و سنت ها خانواده ها کمتر دخترها و زنای خانواده را به مراکز درمانی میبرند یکی از علطای او برچسب خوردن از سوی دگرها است بنابراین مردم دوست ندارن در مراکز رواندرمانی یا صحت روانی دیده شوند در افغانستان از هر پین نفر دو نفر از اختلالات روانی رنج میبرند با وجود ای تنها یک بیمارستان سلامت روانی در افغانستان فعال است شفاخانه صحت روانی تنها مرکز با ست بستر بر حدود سی و دو میلیون نفر در افغانستان است چل بستر مختص به مردان، سی بستر بر زنان، بیست بستر بر موتادان و ده تخت هم بر کدکان زیر سن عشته سال هر روز حد اقل ست نفر به این مرکز مراجع میکنند و دست کم پین نفر شانس بستر شدن میابند تعداد مراجعان به مراتب بیشتر از ظرفیتی شفاخانه است به امی دلیل محسولان مجبورن گاه اتا قبل استکمیل شدن یک دوری درمانی کامل بیمارای بستری شده را مرخص میکنند روح الله رزوانی رواندرمانی که خودش یک مرکز مشاوره در کابل داره میگه حجم مراجع کنندگان زیاد و نیرو تخصیصی در شفاخانه سهت روان کم است به گفتی او جز شفاخانه سهت روان، علیاباد و چند مرکز تداوی موتادان دیگر مرکز بری ای مراجع کنندگان در افغانستان وجود نداره و مردم از ولایات دیگه هم به شفاخانه سهت روان در کابل میاین او میگه جنگ، نبود امکانات رفایی، اقتصاد ضعیف و ناامنی های اجتماعی باعث شده که میانگین بیماری های روانی در افغانستان به مراتب بیشتر از جوامی دیگر باشه اما آن چه موضوع را باغرنجتر میکنه، نبود آگاهی کافی مردم از بیماری های روانی و قبول او است در افغانستان بیماری های روانی بسیار جدی گرفته نمیشه نه به مراجع به مراکز درمانی دلبستگی دارن و سرمایگزاری در این بخش به اندازه کافی وجود نداره در سیستم آموزیشی افغانستان هم رشته روانشناسی بالینی جای نداره به گفته او بیماری های روانی آدم نمیکشه و چون فرد خودشا با خطر مرگ مواجه نمیبینه علایم ملموسه چون بیماری های جسمی را تجربه نمیکنه و از طرف هم از قبول بیماری روانی احساس شرم میکنند بنابرای تایی که علایم شدت نیابه و شدیدن زندگی روزمره را متعصر نکنه براوانشناس مراجعه نمیکنند خب جاو جان ما شما خواهی مطلب شنیدیم بله وقتی که ما شما دقت بکنیم واقعا ببینیم که جنگ چقدر جامعه ما شما را ویران و خراب ساخته بله جامعه ما را نه تنها به طرف فقر و بدبختی ساخته بوده بلکه افراد جامعه ما شما را هموطن عزیز ما را در سر جنگ ها سهت خود را زدن به طرف روانی شدن روانستند بخاطر از که از یک طرف جنگ از یک طرف انتحاری از یک طرف راکت و از طرف دیگه مشکلات قیمتی بله و نبود کار کل از این فشار هاییست که سر جامعه و سر مردم تاثیر بسیار منفی گذاشته و قسمی که آمار جهان نشان میتد در دیگه کشور ها مثلا در فیصد چار یا پنج نفر اگر تکلیف روانی داشته باشه متاسفانه در سر جنگ ها در افغانستان نصف جامعه ما شما یا نصف افراد کشور ما شما را اشخاص تشکیل میتند که تاثیرات جنگ بالای زنها بسیار امیق بوده به تکلیف روانی به تکلیف افصردگی و دیگه تکلیف های روانی اونا در چار شدند شای جان فیلن ما در باری افغانستان گفت میزنیم در باری کشور گفت میزنیم که تقریبا چل سال است که جنگ تجربه می کنیم و هر کشور که جنگ گذاشتنده شای جان نتانا امو نسل که در جنگ بودند مشکلات روانی و احتلالات روانی داشتند بلکه نسل های بعدی شان هم بایی که مثلا جنگ ختم شده پنی سال، چار سال جنگ بوده و بعد از او جنگ حلا شده در او کشور نسلای بعدی چندی نسل امو احتلالات روانی یا مشکلات داشتند شما فیلن در باری کسایی گفت میزنیم که خودشان جنگ روز تجربه می کنند مشکلات و سختی های را که در جامعه ما است هر کدامشان روز تجربه می کنند اتا در بازار وقتی که میری امروی یک دکاندار وقتی گفت میزنی تا که قیمت در باریش گفت میزنی چقدر اسبونی میشن بسیاری ها و خودش نشان میده که مردم مشکل روانی دارند و ای که من روپوره دیدم که نیمه مردم میگه که مشکلات روانی دارند من فکر می کنم که شاید به مراتب بیشتر باشه نه تنه پینجا فیصد من فکر می کنم که تقریبا شاید شست فیصد یا افتاد فیصد مردم مشکلات روانی داشته باشند و شاید هم بیشتر باید یک سل نسبی رو دیدیم شاه جان چندین ساله و پیشرفت های بسیار زیاده رو دیدیم در جامعه جوان ها تانستن که مکتب برند جوان ها تانستن که پانتون برند درس بخوانند کار نسبتاً بیتر بود آبادی بسیار زیاد شد ولی بازم اون نسبی بود یک سل بسیار نسبی رو ما دیدیم ولی تنها در شهرهای بزرگ یا شهرهای کلانی مسئله رو زیادتر شما متوجه شدیم و دیدیم ولی قریه ها انوز هم اون مشکلات دارند انوز هم اون جنجاله دارند و فکر می کنم که این جنگ چل ساله ما رو و کشور ما رو در حالت رسانده که واقعا بسیار مردم روانی شدند کاملا بله و قسمت که ما شما شنیدیم می گند که در سراسر افغانستان بر تقریبا سی و سی دو میلیون نفوز بر افغانستان صرف یک شفخانه روانی وجود دارد که واقعا بسیار کم هست کاش می بود که در هر شهر ما شما یک شفخانه باید می بود ولی متاسفانه که کشور ما اوقدر تانومندی از این ندارد که در هر شهر اونا یک شفخانه روانی داشته باشد ولی لعقل در هر ولایت باید یک شفخانه روانی گاملا ضروری هست میبینیم که چقدر کمک ها آمد چقدر تمام واسات خیریه آمدند کمک کردند چقدر خوب بود که مسئولین محترم وزارت صحبت آمد در این زمین اینا پلانگزاری می کردند و امیر با مسئولین گفتند کسای که کمک می کردند امروز انا پلان می سنجیدند نظر بشارت فیلی افغانستان در هر ولایت لعقل یک شفخانه برای کسای که تقلیف روانی دارد باید ساخته شده بسیاری دفعه او اطفال پت می کنند اتا وقتی که میمان می آیا او تفله پت می کنند و نمی مونند که او اطفال در جامعه باشند و مسئولی روانی هم مشکلات روانی دارند ولی این مسئولی سرش گفت نمی زنه و شرم پنداشته می شه فکر می کنند که اگر من بگویم که اطفال در جامعه باشند بسیاری دفعه او اطفال پت می کنند فکر می کند که اگر من بگویم که من مشکل روانی دارم مردم می گند دیوانه است و قبلنا ما شما این مسئولات را زیاد داشتیم اگر یک کسی مشکل روانی داشت چی می کند تفله سنگ می گرفتند و می دواندندش امروی سنگ می زدند امو کسی که مشکل روانی داشت به نام دیوانه گفته واقعا او را دیوانه می ساختند بجای ازی که دلسوزی باشه دلسوزی که کمک شوند متاسفانه جامعه برای مردمی که مشکل روانی دارند یا برای اشخاصی که مشکلات روانی دارند به نظر بسیار بد می بینند بنان کسایی که مشکل روانی دارند امکانش است که حانوادهی ها در دست بتند ازیزهای ها در دست بتند تمام حانواده و ازیزهایشان اونا را ترد کنند به اون حاطر بیتر فکر می کنند مردم درست کار نکنند یا فشار های عصبی در تمام کشور ها اتا کشور های بسیار پیش رفته بسیار مردم هستند که مشکلات روانی دارند و وقتی که می بینید بسیاری کسایی در راه می ره امرای خود گپ می زنند و این نتانا بازم کشور ما که جنگ تیر کده بازم می گند که پینجا در صد مردم مشکلات روانی دارند ولی این را فکر می کنم در کشور هایی که کاملا سل و آرامش هستند کشور هایی که بسیار پیش رفته هستند مردم بسیار مشکل روانی دارند و بسیاری دوایی که فروحت می شه ای از کلان ترین تجارت هایی که فیلن در دنیا هست امی فروش دوایی هست که به حساب مشکلات روانی را تسکین می تند پس این چیز نیست که باید بشرمیم این مشکلات روانی هست که هر انسان می تند به اون دوچار شده و مشکل دیگه در این زمین هایی هست که در افغانستان همینطور که شما گفتید این را منعیسی اک مرض به اون را نگاه می کنند در حال که در دیگه کشور ها این را منعیسی اک مرض نیست بلکه این را تقلیف روانی یک مشکل فکر می کنند و اینا از طریق روانشناسی این را نگاه می کند و این را تدایی می کند ولی متاسفانه در افغانستان براز دواء می دهد امتنان برای کسی که تبرکلوس دارد یا کدام تقلیف میکروبی در براش دواء می دهد در کسی که تقلیف روانی دارد در برای این هم دواء می دهد در حال که اینا در دواء ضرورت نیست اینا به دکترهای ضرورت مورد دارد که بشند و براش گفت را تنهایی نیست که باید اطمان دواء بگیره به حساب تمامش چیزهایی که می خورند دواءیی که می خورند یا یک چیزه خوب می کند ده چیز دگره خراب می تانه کند در بدن انسان و ما شما به حساب در مو جامعه ما وقتی که می بینیم در تمام حانواده ها ما شما می بینیم که دواغ خوردن یک چیز عادی است یک کسی که مثلا تا کم مریض می شه دکتر برش انتی بیوتیک می تانه در حاله که انتی بیوتیک اصلا هر درست نیست نباید بخورد تا وقتی که خود بدن باید بجنگه ولی این انتی بیوتیک مثل نقل است یا کسایی که مثلا یک ذره سنشان بالا است به شوق دواء می خورند مثلا یک کسی که ششته اونجا دواء سردردی می خواهد بخورد کسی دگام که در پالیوش است میگه پر تو یک دو سه تا برمون دواء یک چیز آدی بر مردم تبدیل شده و دکتران به طور بسیار ساده بر مردم دواء می تن تجویز می کنند فقط دواحان هم مفروشند در حاله که اصلا خوردن خود دواء درست نیست بله خب اگر ما شما تخط بکنیم در پانتون کابل ما شما در قسمت تپ صرف امراض ساری بسیار یا امراض میکروبی زیادتر مصری می خواهند که درست بخوانند تحصیل بکنند چون باید صاحب میکنند که عایده بسیار خوب دارد و کل اگه میخواهند اگر متوجه شده باشند امراض داخله در حال که داخله یک موضوع بسیار حلال است و باید زیاد تحصیل شده ولی چون یک چیز موضوع سربسته است هر کس مثل چرایی وارد باید صاحب یک دکتر نسخه میتند کار کد خوب نیک نکد در حال که اگر در حالیی موضوع روانی روانی افسردگی و بکشایی درد دل شخصی که مشکل روانی درد دل شخص شروع دارند او سربسته است و کمکش کنند اصلا شخص که افسردگی باید بیرون بیارد دوا میشوند واقعا دوا موضوع روانی افسردگی باید بیرون در دل شخص شروع دارند اصلا شخص که افسردگی درد دل شروع دارند اصلا موضوع درد دل شروع دارند اصلا موضوع موضوع دارند موضوع درد دل شروع دارند درد دل شروع موضوع بدون عشق موضوع درد دل شروع بسیار به پایین درد دل شروع موضوع موضوع موضوع موضوع نلدن شروع ندرست ندرست ندرست ندرست ندرست موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موزوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع کردی مدید موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع موضوع تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا تنسینا ترستان ترستان ترستان ترستان ترستان ترستان ترستان ترستان ترستان ترستان هدف شعر یاد وای جویام در پای شادی می گردم اما اندواید سویم ایسا بخشت نجات با خونه پربحا شفا و آزادی زهر درد و جفا نزدشت رو با ایمان دور زشک و اسیان اوتار را پذیرد بخشت رو و توان اوتار را پذیرد بخشت رو و توان بکی پناه برام چون در گناه افتام بکی پناه برام چون رو هم زشت کشم عدل و بخشش از کی جویام پاکی و نور در وجودام قیده گناه که بک سلط تا آرامش پدید شوا ایسا بخشت نجات با خونه پاربها شفا و آزادی زهر درد و جفا نزداشت را با ایمان دور زشک و اسیان اوتار را پذیر بخشت رو و توان اوتار را پذیر بخشت رو و توان امیدوارسیم که دوست های شروعنده ای ماه از شوندنی سروت برکت گرفته باشد خوب جاو جان فکر میکنم که ما شما با ختم برنامه نزدیک هستیم دوست های زیز تمام شما از زاره به حداوان می سپاریم و دعا می کنیم که حداوان یک سل و آرامش در کشور ما و شما بیارم تا برنامه آینده خدا نگهداره همه شما