۲۹ دقیقه
۵ ژانوِیه ۲۰۱۹
از روز جهانی مبارزه با کار کودکان در ممالک پیشرفته در حالی تجلیل به عمل میآورند که کودکان شان در فضای صلح و آرمانش مصروف فراگیری علم و دانش استند، ولی در کشور ما از روز جهانی مبارزه با کار کودکان در حالی تجلیل میشود که کوچهها و پسکوچهها، جادهها و بازارهای شهر کابل و سایر شهرها و ولایان ما پُر است از کودکان کارگر. کودکانی که به دستفروشی و اسپند دود کدن تا کارهای شاقهای مانند انتقال وسایل با کراچی، آهنگری، مستریگری، خیاطی و حتا جستجوی اشیای فروختنی در میان زبالههای انباشته شده، مشغول اند و تعداد قابل توجهی از آنها هم دست به گدایی میزنند.
رونویسی توسط هوش مصنوعی
راڈیو صدای زندگی شنونده های عزیز سلام شما آواز ما را از راڈیو صدای زندگی می شنوید که هر صبح روی موج کوتای 49 متر بند پخش می گردد رنگ زندگی سلام شنونده های عزیز و گرانقدر برنامه رنگ زندگی امیدوارم که با شادی تمام آماده شنیدن برنامه این حوبت ما باشین آرزو می بریم تمانیات پر از مهر ما را بپذیرین و از گزند روزگار در امان باشین دوست های عزیز امیدوارم که سلام های مرا را بپذیرین شنونده های ارجومند تور که شما می دانین ما در برنامه رنگ زندگی در مورد مسائل خانودگی و مسائل اجتماعی می پردازیم دوست های ارجومند زمان که ما و شما به شهر خود به کوچه و به ولایت خود نگاه بکنیم اکثراً می بینیم که اطفال خرد بیوزیزی که مکتب برند و درسهای خود بخوانند متاسفانه که اینا صبح وقت از بستر خود بلند می شند و به خاطر بعد اصاوردن لقمنان راهی جاده ها و سرکای شهر می شند ای اطفال در سر جنگ ها نانور های خانی خودها یعنی والدین خودها از دست دادند و حتی برادرهای خودها از دست دادند و اینا که سنشان خرد هست مجبور هستند که بر باقی خانواده اینا لقمنان را دست پا بکنند خوب دست های گرامی شما را دوت میکنیم به مطلب که دمی مورد تیه شده توجه شما را جرد میکنیم از روز جهانی مبارزه با کار کودکان در ممالک پیش رفته در حال تجلیل به عمل میرن که کودکانشان در فضای سلح و آرامش مسروف فراگیدی علم و دانش هستند ولی در کشور ما از روز جهانی مبارزه با کار کودکان در حال تجلیل میشه که کوچه ها و پس کوچه ها جاده ها و بازار های شهر کابل و سایر شهر ها و ولایات ما پرست از کودکان کارگر کودکان که به دست فروشی و اسپند دود کدن تا کارهای شاقه مانند انتقال وسائل با کراچی، آهنگری، مستریگری، خیاتی و حتی جستجوه اشیای فروختنی در میان زباله های انباشت شده مجغول هستند و تعداد قابل توجه از اونا هم دست به گدایی میزند. وژیا مثل هر روز دیگه در حال که کفشایشا از پا کشیده و یک طرف مانده روی خریطه پلاستیکی نشسته و بره گزران التماس کده میگه، پدرها، مادرها، خوارها، بخاطر خدا پیسه یک نان کمک کنین، خدا دستتانه بگیره، صبحا انوز مردم در خواه می باشند و هوا به خوبی روشن نشده که صدای التماس وژیا بلند میشه، او یازده سال داره و مدت هاست که صبح وقت از خانه بیرون میشه و تا زهر کنار جاده در برچی گدایی می کند. وژیا یازده ساله میگه که پدرش در حادثه ترافیکی کشته شده و او در تلاش از مادر صفاکارشا در امر تأمین معیشیت خانواده و بزرگ کدن دو برادر کوچکش یاری کند. خانواده وژیا در حوالی کمپنی یک اتاق کرایی دارند. قبل زهرها وژیا کار می کند و از زهر وقت او به خانه بر می گرده مادرش بر لباس شوی و صفاکاری بیرون میره. وژیا میگه چهار سال از که پدرش کشته شده. او فقط سنف اوله خانده و بعد از او پایش به دروازه مکتب نخورده. مادرش به وژیا قول داده که اگر کار با دست مزد خوب پیدا کنه او را به مکتب می فرسته. به نظر می رسه که فقر و بیکاری مردم در کشور روی میزان درامد وژیا که چهار سال از گدائی می کند تأثیر زیاده داشته. او میگه زمانه که کوچکتر بود روزانه تا چهار ست افغانی هم پیدا میکد. اما هر روز که میگذره درامد او از گدائی کمتر میشه و ای اواخر اتا نمیتانه ست افغانی به خانه ببره. وارست در کوته سنگی دستمال مرتوب می فروشه و مسیر هر را گذره به ویژه خانوما را میگیره. میگه خاله دستمال تر نخی دارم میخری؟ ارزان هست. خوشبوی هست. کلانه شبتم یا خرده شد. ببین اگه خوبش نبود نگیر. وارست ده ساله و دانش آموز سنف چهارم در یکی از مکتبای دولتی هست. چون در آمد پدرش که ده همو اولی دستفروش هست بر مخارج زندگی اونا کافی نیست. او هم نصف روز دستفروشی می کنه و روزانه بین 250 تا 400 افغانی فروش داره. به گفته وارست او از آید دستمالاش سود کم می بره چون مجبور است قیمت اصلی را دوباره از یک سوپر مارکیت دستمال کاغذی مرتوب بخره. وارست از زمان که نصف روز دستفروشی می کنه نمی تانه به درس و کارخانگیش به خوبی رسیدگی کنه. اما به دلیلی که پدرش به تنهایی نمی تانه کرایه خانه و مخارج هفت نفر را پوره بکنه مجبور از کار کنه. اکثر کدکان که کار می کنن و به کار مشغولن فکر می کنن که اونا مسئولیت دارن تا بر طمین میشیت خود و خانوادهشان کار کنن و حتی دزه نشانم خطور نمی کنه که نهاد به نام وزارت کار و امور اجتماعی یا هر نهاد دیگی مسئولیت اجرای برنامه های مشخص را در خصوص کار اونا کنن. بدلیل ناغاهی کدکان از حقوقشان وارس خواست مشخص از حکومت نداره و تنها عارضویشی است که وز کار پدرش خوب شوه تا او دگه بابت کار خانگی انجام نشدهش در مکتب تنبیه نشه. اما وجه که تنها عارضویش رفتن به مکتب است از مسئولان میخوایه به اونا توجه کنن. ای در حال از که کمیسیون مستقل حقوق بشر وزیعت کدکان کارگر را نگران کننده انوان میکنه. بر اساس آخرین گزارش که ای کمیسیون از وزیعت کدکان تحیه کده، پینجا و شش درصد کدکان بدلیل کار شاقه از آموزش بازماندن. بر بنیاد گزارش کمیسیون حقوق بشر، از مجموع کدکان که مشغول کار شاقه هند، شست و یک درصدشان در محیط آلوده کار میکنند و از این جمله سی و دو درصد از آلودگی متضرر شدند. دو بر چار فیصد دیگه در جریان کار یک اوزو بدنشان قطع شده که پینجا و افت فیصد اونا با پول شخصی خودا معالجه میکنند. وزارت کار و امور اجتماعی، شهاده و معلولین تعداد کدکان که مشغول کار شاقه هند را یک بر دو میلیون میخانند. اما مشخص نیست که چی تعدادی کدکان در کنار آموزش مشغول کار شاقه هستند و چی تعداد از رفتن به مکتب محروم شدند. عبدالفتا احمد زی، سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی، شهاده و معلولین بر اوزنامی اشتصاب گفت که ای وزارت برنامه هایی روی دست داره که بزودی در مورد کدکان مشغول به کار شاقه اجرا خواد شد. او در مورد جوزیات ای برنامه ها چیز نگفت. ای در حال از که سازمان بینلملی کار از سال دو هزار دو بر گستری جهانی کار کدک و اقدامات و تلاشهای مورد نیاز بر محوه او تمرکز کد. روز دوازده جون از همان سال به عنوان روز جهانی مقابل با کار کدک ایلان شد که مستلزم همکاری دولتها، کارفرمایان و سازمانهای کار، جامعه مدنی و میلیونها انسان از سر و سر جهان از تا اقدام معصر در جهت کمک به کارگران کدک صورت بگیره. علاوه بر افغانستان، در دگه نقاط جهان نیست تعداد زیادی از کدکان در مشاغل خانگی بیدون مزد یا با مزد در خانه فرد سالس یا کارفرما مشغول استن. موسیقی خوب فرواد جان، ما شما خود متله بشنیدیم. واقعا جالب است که میبینیم در سائر کشورها زمانه که از روز جهانی کدک یا از روز کدک تجلیل به امر میرند. واقعا اطفال از اونا در فضای بسیار خوب، در فضای بسیار آرام که شایسته یک تفل و کدک است زندگی آرام را اونا در پیش دارند. ولی متاسفانه ما شما ببینیم که زمانه که گفت از روز کدک یا روز اطفال در افغانستان صحبت میکنیم، کاملا موضوع برعکس میشه. اطفال که باید در فضای آرام، در فضای صلحامه باید زندگی بکنند متاسفانه که هر تفل افغانه جنگ، انتحاری و مسائل خشن و زشت است که هر روز آنها را تهدید میکنند. و بیوزیزی که این اطفال که آیندسازان افغانستان استند برند به مکتب درست بخوانند و مزدر خدمت بر مردم و جامعه خود چون متاسفانه که در سر بیتوجویی دولت در این زمینه اونا میرند کارهای شاخر انجام میدهند. مثلا دسفروشی میکنند یا میرند دکان مسترگری یا خیاتی یا مثلا دیقانی میکنند. بله، بسیاری از اطفال شاید جان میبینیم که اسپند دود میکنند پیش دوکانا یا پیش طالرای یا جایی که عروسی است یا جشنا برگذار میشه، اونجا میرند اسپند دود میکنند یا بسیاری اشان کراچیای خرد دارند که سگرت و چیزای دگه مفروشند واقعا متاسف کننده است که در افغانستان جوان های بسیار زیاد هستند اطفال بسیار زیاد هستند در این کشور جنگ زده که سال ها از آرامش و سل خبر نیست بلکه روز بر روز بتر میشه و میبینیم که این اطفال ها این نوجوان های ما که گفته شما آینده ساز های کشور هستند اینا به این قسم بزرگ میشند و تورو نمونه در اینجا از دو مثال در اینجا خواد نشان کرده که زندگی واجیه را بر ما شما برنامهش گذاشته و زندگی وارسه خوب میبینیم زمان که به زندگی اطفال نگاه میکنیم به حساب طفل باید صوبکی وقت نباید کنه وقت بخیزند برزی که وقت است که طفل بسیار به حساب ما شما میگه خوبه در خواب شیرین میباشند ولی متاسفانه میبینیم که واجیه به خاطر ازی که پدرش در سر آدسه ترافیکی کشته شده و کدوم کسی دیگه ای نیست که اینا را کمک و رهنمایی بکنند یا دستشان را بگیرد از نگاه اقصادی به خاطر ازی که مادر خود را کمک کرده باشه صوب وقت پیش ازی که افتاق برای ای به حساب میرد بیرو و دست به گدائی میزند و دست خود را برای مردم دراز میکند و زمان که تازه گدائی را شروع کرده بود در وقت وز اقصادی مردم بیتر بود مثلا واجیه روزانه در اوده چهار ست افغانی امرای خود خانه میعورد و همه تا واجیه اینا گفتند و مردم شاید دلشان بیشتر برش میسوخت ولی در ای آواخر اتا نمیتانه که به حساب ست افغانی را در اگروز امرای خود خانه بیار وز اقصادی در مجموع روبه خرابی است که نشان میده که سر درامد واجیه هم تأثیر گذاشت و ای تفلک به وز از که برای مکتب درست بخوانه متاسفانه که دست بگدائی میزند و حتی مادرش برش وعده کرده که اگر من کدوم کار خوب پیدا کنم بخادر از که مادرشم کدوم چون صعود نداره نمیتانه که در ای جای برخود کار درست پیدا بکنه فقط میره خانه های مردم ها پاک میکنه و کالا شوی میکنه و بمون خاطر زمان که واجیه برای گدائی مبرایه مادرش باید پیش دو تفله خورد است پیش از وا باید باشه و زمان که مادرش میره برای کالا شوی و برای پاکاری خانه های مردم باید واجیه در خانه باشه تا از او دو تفل وارسی بکنه و امیدوار استم که دولت در ای زمینه توجه بکنن بخواد از از که اطفال اونا خورد است و نمیفمن و چون میبینن که پدر مادرشان نمیتانند که درست از اونا موزبت بکنند انا غیر مستقیم به حساب احساس مسئولیت میکنند درست است که این کار بسیار خوب است که انا احساس مسئولیت میکنند اما احساس مسئولیت ی زادتور باشه که با عیندی خودش بدرد بخوره ولی زمانش نیست شاید جان وقتی که طفل خورد است زمانش نیست که انا بتانند نانوار خانواده باشند شان بله شان صحبت ما امی است این خوب است که انا احساس مسئولیت میکنند که احساس مسئولیت میکنند اما وزیفه خود بسیار درست دارند و چه خوب است این احساس مسئولیت در قسمت درست مکاندد در عزیز دست بکنند در حال ما اصلا که اجتماع مکاندد احساس مسئولیت بکنند به حساب تأمین مسئولیت فامیل به دوش از انا نیست هم از نگاه سینه اینا خورد استند هم توانائیشا ندارند و هم امکاناتشا ندارند بله پس چکه خوب است که در این زمین دولت اگر امکانش باشه سازمان را یا مستر یا کدام ریاست را ایجاد بکنند که واقعا امی اطفال که نمیتانند یا اطفال که پدر مادرش نمیتانند که از انا واردسی بکنند بله ضروری نیست که اینا را ببرند در یک جای به حساب بانند و برشان همونانشان را بتند یا در یتیم خانه بانند که تأثیر منفی سرشان میگذارد بله چکه خوب است که اینا تشخیص شود و مطابق حقیقت نهی که بز وقتا دیده شده که مثلا کمک صورت میگرد ولی بر نفر مستحق نمیرسند بله واقعا امید واردسیم که دولت در این زمین توجه بکنند و افراد اطفال که واقعا مستحق استند و نیاز اساسی دارند دولت در این زمین توجه بکنند و نیازهای اونا را برارده بسازند بله همه تو شاید جان اگر بخواهم اینا امرای مردم در میان بگذاریم که اگر کسایی که میتانند یا توانایی از ایر دارند که میتانند یک یا دو تفله اینا سرپرستی کنند یا امو پول مستارف روزانی امو را برای فامیلشان محایال کنند که بتانند امی تفله با مکتب برند بخاطره که وقتی نگاه میکنیم مملکت ما یا کشور ما پر از بدبختی است اگر یک سر را میگرند سر دگه از پیششان میره اگر موضوع خانمان باشد اگر اطفال سالمردان ما شما در وی برنامه در مورد بزرگ سال های ما صحبت کردیم که اونا چقدر پریشانی و قسمت که ما شما میبینیم که کمیسیون حق بشر در زمین کودکا اینا گزارش تیار کردن که در اون دوده 56 فیصد از کودکا بخاطره کارای شاخه از درس و تحصیل اینا پس ماندن نمیتونند که برند اینا درس بخانند و باساس امی گزارش تقریبا 61 فیصد از ای کودکا در محیط کار میکنند که بسیار آلوده است در سهت از اونا بسیار نقص میکنند و به این شکل تقریبا 32 فیصد از آلودگی هوا اینا را متزرزر میسازند شاید جان نه تنها که کار کردن در جایی که واقعا آلوده است اینا را سهتشان خراب میکنند بلکه بر زندگی شان هم نقص دارند اینا روزانه با کیا سرکار ندارند شاید جان میبینیم که چقدر مردم معتاد است چقدر مردم از سویستفاده میشند در افغانستان بدبختی زیاد است و امید تفلا را در دست کسای میمانیم بشه کسای اجازه میتیم که برند که اونا خودشان سالم نیستند و به امید قسم ما در سهت بسیار بزرگ مردم واقعا فاسد میسازیم اگر به این خوب فکر کنیم میتانیم که اینا را کمک کنیم امید اطفال را کمک کنیم اگر بتانیم کمک کنیم خود از این کمک میشه که امید جوانای ما اطفال ما بتانن اقلا درست بخانن از اون محیط آلودگی از اون جاهای که نباید برند از اونجا جلو گیری میشه اگر ما شما به زندگی کودکا دقت بکنیم اینا واقعا توجه بسیار جدی ضرور دارند بخاطر از اینکه اگر اینا به این شکل ادام پیدا بکنند و ای اطفال که سال به سال وزد اقتصادی خراب شده میره و اطفال سال به سال درست و تعلیم میمانند این آره شما فکر بکنید جامعه که تقریبا 56% اطفال از اون نمیتاند در مکتب بره آینده این جامعه چی خواد بود واقعا تاریک هقب ماندگی غربت فلاکت فقر و فقر بدتر میشه ارش کدر بیسوادی زیاد شد همه کدر بدبختی و فقر و جنگ زیادتر میشه دلیل که زیادتر متاسفانه در سرزمین ما شما تقریبا 40 سال میشه جنگ ادامه داره تأثیرش این همیست که مردم امو دانش که ضرورت هست نداره متاسفانه امی بیسوادی باید سازی شده که مردم به جنگ ادامه بتند فره به مردم بخورند بنامی این و آن اونا باید بجنگد متاسفانه اگر اینا باسواد می بودند اینا اگر بینش می داشتند از فصل دوام از آیت 13 بخوانید آیت شانزره چرا نه دعای کودک نپذیرت ایچ وقت وارد آن نخواهد شد سپس ایسا کودکان را در آغوش گرفت و دست برانها گذاشته برای شان دعای خیر کرد چقدر زیبا در اینجا گفته شده که ایسای مسیح اونا را در آغوش خود گرفت نه تنها اونا را در آغوش خود گرفت بلکه دست خود را به بالای سرشان کشید و برشان دعای خیر کرد و دعای خیر اگر ما شما باید اطفال نوازش بدیم در آغوش خود بگیریم به وزیر که اونا را وادار به کارهای شاقه بسازیم وادار به کارهای بسازیم که آینده از اونا را تاریک می سازد چکر خوب است که اول اونا را محبت بکنیم بعد تشویق شان کنیم که اونا برند درست بخوانند تا در آینده انسان های مفید انسان های خدا ترس انسان های که واقعا ترس خدا را در قلب خود دارند در هر جایی که اونا باز کار بکنند می تانند که یک محیط سالم ها و فضایی را ایجاد بکنند که از کار از اونا همه مستفید شدند واقعا شاید جان ایسای مسیح تمام داستان هایش اگر می خوانیم چقدر زیبا است به فکر تمام مردم است به فکر زنا است به فکر اطفال است به فکر مردم بچاره است مردم غریب دنیا اونا را رد می کرد ولی ایسای مسیح اونا را در آغوش می گرد امروز هم آغوش ایسای مسیح بر شما وطن های عزیز باز است بگذارین اجازه بتین که اطفال تان پیش مسیح بیاید اجازه بتین که بخوانند اگر خودتان ثوات ندارین از اطفال تان خواهش کنین که کلام خدا را بر تان بخوانند و شما می تانید کلام خدا را باسانی در انترنت پیدا کنید بسیار بخوانند بهتر از که بخوانند شما که به مسیح ایمان دارین آیا بهتر نیست که او را بشناسین بین که اجازه بتیم و ایسای مسیح را در زندگی خود قبول کنید چون ایسا یکانه شخص هست که با فکر تان هست ایسای مسیح یکانه شخص هست که دست بیوزان ها را گرفت ایسای مسیح یکانه شخص هست که دست نوازش بسر یتیما و اطفال کشید و همه تا ایسای مسیح میگه من راه راستی وعیات هستم هر کس نزده من بیاید در تاریکی نمیماند ایسای مسیح نور زندگی هست ایسای مسیح میگه هر کس پیش من بیاید من برش آرامش میدم واقعا در مملکت ما که تمام مردم با بدبختی دست و پنجه نرم میکنند واقعا لازم هست که اینا ایسای مسیح را بشناسند آمین مشکلات و سختی ها برا دائم نیست معقدی ها سپری میشه چکه خوب هست که این مشکلات را قبول بکنیم ولی فرزنده های خود راهان بکنیم به هر شکل که میشه باید اونا را تشویق بکنیم وسائل شان را تا حد توان براورده بسازیم و راهان شان بکنیم به مکتب تا آینده شان بیتر شد در اون صورت هست که ما میتنیم که سر مشکلات غلبه بکنیم اگر اطفال خود آینده شان را در نظر نمیگیریم ما هیچ وقت از مشکلات رهایی پیدا نمی کنیم خب فریبا جان بین که همراه با دوست های شنوده ما در این بخشی از برنامه به ایک صورت زیبا که برای کودک ها صورده شده گوشت بتیم بسیار خوب مشنویم موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی خدا به هم رای شما این از همش دعای من خدا به هم رای شما این از همش دعای من خدا به هم رای شما این از همش دعای من خدا به هم رای شما این از همش دعای من امیدوار هستیم که اطفال نازنین از شنویدن ای صورت برکت گرفتا باشند واقعا صورت بسیار زیبا بچه های جان خب فرما جان ما شما به آخر برنامه رسیدیم نقضی رسیدیم که همراه دوست های شنوینده ای ما خدافیزی بکنیم خوب دوست های عزیز با امید از ای که بتانیم امی اطفال ها کمک کنیم تا اینا بتانن به مکتب برون و همه تا دعا میکنیم که کسایی که در رأس دولت هستند کسایی که محصولین هستند بتانند یک راه درست پیدا کنند که اطفال افغانستان بتانند در جامعه پیشرفته در جامعه درسخان بزرگ شوند و برنامه ای نوبت خدا بپایان میبریم خدا نگهدار همه شما
۱۲ ژانوِیه ۲۰۱۹
۲۹ دِسامبر ۲۰۱۸
۱۵ دِسامبر ۲۰۱۸
۸ دِسامبر ۲۰۱۸
۱ دِسامبر ۲۰۱۸
۲۴ نُوامبر ۲۰۱۸
۱۷ نُوامبر ۲۰۱۸
۱۰ نُوامبر ۲۰۱۸