نور حقیقی که چشم دل انسان را باز می‌‌کند

حقیقت این است: تا وقتی عیسای مسیح وارد زندگی انسان نشود، چشم دل انسان کور است

این جمله شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد، اما در حقیقت یکی از عمیق ‌ترین واقعیت‌های روحانی را بیان می‌‌کند. بسیاری از انسان‌ها در این جهان زندگی می‌‌کنند، نفس می‌‌کشند، کار می‌‌کنند، تلاش می‌ کنند، حتی لبخند می‌‌زنند، اما در درون خود در تاریکی به سر می‌ برند؛ تاریکی‌ای که نه با پول روشن می‌‌شود، نه با موفقیت، نه با علم، و نه با سرگرمی.

عیسای مسیح تنها کسی است که می‌‌تواند تاریکی روح انسان را به نور تبدیل کند و به زندگی معنا، هدف و امید ببخشد. او آمده است تا انسان را از کوری روحانی نجات دهد و حیات جاودان عطا کند

معجزه‌ای که فقط شفا نبود

یکی از معجزات شگفت‌ انگیز عیسای مسیح، شفا دادن مرد کور مادرزاد است. این معجزه در ظاهر یک اتفاق فیزیکی بود: انسانی که هرگز دنیا را ندیده بود، ناگهان توانست نور، چهره‌ها و رنگ‌ها را ببیند. اما این فقط ظاهر ماجراست.

پیش از آنکه عیسای مسیح این معجزه را انجام دهد، جمله ‌ای بسیار عمیق و سرنوشت ‌ساز بیان کرد.

عیسی بار دیگر با فریسیان سخن گفت و فرمود: «من نور جهان هستم، کسی که از من پیروی کند، در تاریکی قدم نخواهد زد بلکه نور زندگی را خواهد داشت.»
یوحنا ۸: ۱۲

این جمله فقط یک ادعا نبود. بسیاری در تاریخ ادعا کرده‌اند که راهنما هستند، حقیقت را می‌‌دانند یا انسان را نجات می‌‌دهند. اما عیسای مسیح ادعای خود را با عمل ثابت کرد. او با باز کردن چشم‌‌های مرد کور نشان داد که واقعاً نور جهان است؛ همان مسیح موعود، همان پسر خدا

نور مسیح، فراتر از دیدن با چشم

این معجزه تنها برای آن نبود که یک انسان بتواند دوباره ببیند. بلکه یک پیام آسمانی و نمادین در دل خود داشت

انسان‌های زیادی در این جهان کور هستند، اما نه کور جسمانی؛ بلکه کور روحانی

بسیاری در تاریکی زندگی می‌‌کنند؛ تاریکی‌ای که از گناه، ترس، غرور، نا امیدی، اضطراب، پوچی و بی ‌هدفی سرچشمه می‌‌گیرد. آن ‌ها شاید از نظر جسمی سالم باشند، اما درونشان زخمی است. شاید آینده داشته باشند، اما امید ندارند. شاید اطرافشان انسان‌های زیاد باشد، اما در قلبشان تنهایی عمیقی وجود دارد.

عیسای مسیح همان‌گونه که توانست چشم‌های جسمانی مرد کور را باز کند، امروز نیز قادر است چشم دل انسان را باز کند

انسان‌هایی که چشم دارند اما نمی‌بینند

واقعیت تلخ این است که بسیاری از مردم چشم دارند اما نمی‌ بینند.

آن‌ها نگاه می‌ کنند، راه می‌ روند، زندگی می‌‌کنند، کار می‌ کنند، درس می‌‌خوانند، اما در حقیقت «حقیقت زندگی» را نمی‌بینند

زندگی را فقط در جسم می‌‌بینند

بسیاری فکر می‌‌کنند زندگی فقط خوردن و خوابیدن و کار کردن است.

اما انسان فقط بدن نیست. انسان روح دارد. انسان ارزش دارد. انسان برای هدفی بزرگ‌ تر آفریده شده است. اگر انسان روح خود را نا دیده بگیرد، هرچقدر هم که در ظاهر موفق باشد، در درون خالی خواهد ماند

خدا را نمی‌بینند

بسیاری خدا را نمی ‌بینند؛ نه اینکه خدا حضور ندارد، بلکه دل آنان بسته است

در گیر و دار زندگی، در فشار مشکلات، در لذت‌های زودگذر، در هیاهوی دنیا و در نگرانی‌های روزمره، صدای خدا را نمی‌شنوند و حضور او را احساس نمی‌کنند.

آن‌ها به جای اینکه به خدا نزدیک شوند، بیشتر در دنیای مادی غرق می‌‌شوند و در نتیجه تاریکی روحانی عمیق ‌تر می‌‌شود

حقیقت را زیر سایه پول و مقام گم می‌‌کنند

بعضی‌ها آنقدر گرفتار پول، مقام، ظاهر، موفقیت و شهرت شده‌اند که دیگر حقیقت را نمی‌بینند

فکر می‌‌کنند اگر بیشتر داشته باشند، خوشبخت ‌تر می‌‌شوند. اما هرچه بیشتر به دست می‌‌آورند، بیشتر احساس پوچی می‌‌کنند. چون دل انسان با چیزهای موقت پر نمی‌شود

درون انسان تشنه چیزی است که دنیا نمی‌تواند بدهد به جز عیسای مسیح.: آرامش واقعی و محبت حقیقی

هدف زندگی را نمی‌بینند

بسیاری نمی‌دانند چرا به دنیا آمده‌اند: نمی‌ دانند برای چه زنده ‌اند. زندگی برایشان تبدیل شده به تکرار روزها:

صبح تا شب تلاش، شب تا صبح خستگی… و دوباره از نو

آرام ‌آرام انسان در تاریکی فرو می‌ رود. شاید ظاهرش خوب باشد، شاید بخندد، اما در درونش سؤال‌های عمیق و دردناکی شکل می‌‌گیرد:

آیا زندگی همین است؟

آیا من فقط برای رنج و زحمت آفریده شده‌ام؟

آیا امیدی وجود دارد؟

آیا کسی مرا می‌ بیند؟

آیا خدا واقعاً مرا دوست دارد؟

وقتی مسیح وارد زندگی انسان می‌‌شود، نور می‌‌آید: اینجاست که پیام انجیل آشکار می‌‌شود:

تا وقتی عیسای مسیح وارد زندگی انسان نشود، چشم دل انسان کور است

ممکن است انسان تجربه‌های فراوان داشته باشد، کتاب‌های زیادی خوانده باشد، فلسفه بداند، علم داشته باشد، سفر کرده باشد، اما هنوز حقیقت را نبیند. چون حقیقت فقط اطلاعات نیست؛ حقیقت نور است. و این نور در شخص عیسای مسیح ظاهر شده است:وقتی مسیح وارد قلب انسان می‌‌شود:

تاریکی تبدیل به روشنایی می‌‌شود

نا امیدی تبدیل به امید می‌‌شود

ترس تبدیل به آرامش می‌‌شود

گناه تبدیل به توبه و پاکی می‌‌شود

پوچی تبدیل به معنا می‌‌شود

مرگ تبدیل به وعده حیات جاودان می‌‌شود

مسیح فقط برای بهتر کردن شرایط زندگی نیامد؛ او آمد تا زندگی تازه بدهد. او آمد تا انسان را از مرگ روحانی نجات دهد و به او حیات جاودان عطا کند

حیات جاودان؛ هدیه‌ای از طرف عیسای مسیح

حیات جاودان چیزی نیست که انسان با تلاش خود به دست آورد

این هدیه‌ای است از طرف خدا، به وسیله ایمان به پسرش

انسان با اعمال خوب، مذهب، مراسم، یا تلاش‌های انسانی نمی‌تواند خودش را نجات دهد. اما عیسای مسیح راه نجات را باز کرد. او آمد، صلیب را پذیرفت، گناهان بشر را بر خود گرفت و با قیام خود پیروزی بر مرگ را اعلام کرد

به همین دلیل است که ایمان به او فقط یک باور ساده نیست؛ بلکه ورود به نور و خروج از تاریکی است

دعوت نور: آیا می‌‌خواهی ببینی؟

امروز نیز عیسای مسیح همان پیام را به ما می‌‌گوید:

«من نور جهان هستم »

این دعوت هنوز زنده است

اگر احساس می‌‌کنی در تاریکی هستی

اگر در دل خود پوچی و خستگی داری

اگر آرامش نداری اگر نمی ‌دانی هدف زندگی چیست

اگر قلبت زخمی است

اگر امیدت کم ‌رنگ شده

بدان که مسیح قادر است چشم دل تو را باز کند. او آمده است تا به تو دید تازه بدهد، حقیقت را آشکار کند، و تو را به سوی نور هدایت نماید. او آمده است تا تو را از تاریکی بیرون بیاورد و حیات جاودان عطا کند

انسان برای رابطه با خدا آفریده شده است و بدون این رابطه، هیچ چیز کامل نمی‌شود. حتی اگر همه چیز داشته باشد، درونش خالی خواهد ماند. اما وقتی مسیح می‌‌آید، زندگی معنا پیدا می‌‌کند. انسان می‌‌فهمد که خدا واقعی است، محبت واقعی است و امید واقعی وجود دارد. مسیح نور است. مسیح نجات‌ دهنده است. مسیح پسر خداست

و ایمان به او، آغاز حیات جاودان است.