۱ ساعت
۱۵ ژوئن ۲۰۲۶
پناهجویان به دلیل آزار و اذیت، خشونت و یا تهدیدات جدی در برابر زندگی و آزادیهایشان، مجبور به فرار از وطن خود میشوند. آنها زخمهای عمیق را تجربه میکنند بخاطریکه خیلی چیزها را از دست میدهند: خانه، امنیت، دوستان، خانواده، هویت، آینده ... این زخمهای قلبی در زمان مهاجرت بدتر میشوند چون که در کشوری که پناهنده میشوند آنها اکثر اوقات بازهم تبعیض و فقدان امنیت، و ترس ار اخراج شدن را تجربه میکنند. آنها نمیتوانند به خانه برگردند. آنها نمیتوانند جاییکه هستند بمانند و رفتن به کشور سوم تقریباً ناممکن است. این یک مانع جدی در زندگی شان است. چه امیدی میتوانند در این ناامیدی داشته باشند؟ بسیاری از پناهجویان میپرسند که چرا، تا چه مدت؟ ما این را در کتاب مزامیر همچنان میبینیم. برای پناهنده گان، تنها خدا پناهگاه آنها است، یک کمک واقعی و امید بزرگ در زمان مشکلات.