داستان ایوب و معنای رنج

  ۱ ساعت

  ۲۲ نُوامبر ۲۰۲۶

در این بخش، زندگی و رنج‌های عظیم ایوب بررسی می‌‌شود تا دیدگاه عمیق‌تری نسبت به دردها و چالش‌های زندگی پیدا کنیم. ایوب با وجود از دست دادن همه‌چیز، ایمان و ارتباط خود را با خداوند حفظ کرد و پرسش‌هایش را به سوی او برد. این قسمت به ما می‌‌آموزد که چگونه در میان بحران‌ها و سوگ، به جای تلخی، به جستجوی ارتباط با خالق بپردازیم.

دانلود تصویری دانلود صوتی

متن برنامه / متن سرود

به برنامه این راز زندگی خوش آمدید. این برنامه در روشنائی انجیل مقدس شما را کمک می‌‌کند تا در زندگی خود تغییرات اصاسی بوجود بیاورید. سلام همه شما بینندگان عزیز محبوبان خداوند دعا می‌‌کنم هر جایی که اصید حضور خداوند شادی و سلامتی خداوند با شما بشن. خوشحال استم که فرصتی دیگر معایه شده تا در مبحثی دیگر از مباحث تراما قسمت هشتم با هم بشیم و بحثی دیگر از کتاب مقدس و زندگیی که خداوند به ما بخشیده را بتانیم زیر متعالیه قرار بتیم و اندکی آگاهی کست بکنیم.


سلام برادار راجب. سلام برادار دانیال. تشکر از این دعوت و تمام بینندگان عزیزم ما سلام عرض می‌‌کنم. شما چطور استین؟ امید است که در هر جایی که باشین شما خوب باشید، آرام باشید و بتانیم این یک ساعتی که اینجا استیم با هم باشیم و بیشتر رجع به این موضوع زخمهای قلبی مورد بست قرار بتیم. و در قسمت‌های قبلی همونطور که شما این سلسله مباحث رو مرور کردید با ما در رابطه با محفظ تراما، حاسیب، زخمهای قلبی مباحث مختلفی از کتاب مقدس داستانهای مختلفی از کتاب مقدس رو با هم مرور کردیم. امروز هم می‌‌خواییم یک داستان دیگر رو در ابتدا شروع کنیم.


بسیار از شما نام ایوب رو شنیدید و نام ایوب مثال زدنی است. سبر ایوب مثال زدنی است. تبدیل به ایوب مثال شده است. امروز می‌‌خواییم در رابطه با داستان ایوب صحبت کنیم. برادر آلی جان، اگر می‌‌خواییم از این قسمت شروع کنیم در رابطه با شخصیت ایوب در کتاب مقدس و شخصیتی که می‌‌تونه به ما یک آگاهی به وقت شده که در رابطه با زندگی هست. چه چیزی برای گفتن هست؟ چه موضوعی برای اشاره کردن هست؟ خب واقعا خود کتاب ایوب شاید بس انگیزترین کتاب در تمام کتاب مقدس باشه. خیلی مورد بس است. ولی اگر به خود شخص ایوب اول توجه کنیم اینانوز ما را بیشتر زیر سوال می‌‌بره. چون می‌‌خوانیم در آغاز کتاب ایوب می‌‌خوانیم که اینجا یک مرد به نام ایوب بوده شخص به عیب. دیندار بوده. شخصی که راستکار بوده. خدا ترس بوده. البته هم بسیار سروطمند بود. ده تا فرزند داشت. همیشه برای فرزندهای خود دعا میکد.


پس شیطان به خدا میگه خب این ایوب فقط به خاطر این برکات تو را دوست داره. پس در اونجا یک مبایثه است. عجیب و غریب است بین خدا و شیطان تاوره که میخانه. و خدا برای شیطان اجازه میده. که شیطان شخص ایوب آزمایش کنه. پس چی اتفاق می‌‌فته؟ پس این شخصی دیندار راستکار شخصی که به خدا متعکد است. یک روز یک خدمتگار میده و دوان دوان میره پیش ایوب و میگه دوست آمدن تمام گوهایتانا تمام مالهایتانا بردن و بعد یک خدمتگار دیگه آمد و خبر پشت خبر تمام دار و نادارش در این یک روز برده میشه.


بعد یک خبر دیگه می‌‌آیه میگه فرزنده هایتان که در این خانه شما بودند یک توفان آمد و این خانه خراب شد و تمام اولادهایتانم از بین رفتند. یعنی تمام دار و نادار خدا و تمام اولادهای خدا در این یک روز و در یک وقت از دست میده. پس این شخص دینداد چی میگه؟ شاید آیه محروف آیوب و مدن نظر تون هست که میگه از رحم مادر برهنه متولد شدم و برهنه خواهم رفت و اشاره می‌‌کنه که خداوند داد و خداوند گرفت و نام خداوند رو دلال میده. یعنی انوز هم به وجود این رنج‌ها و این فقدان خدا را پرستش می‌‌کنه و بعد شیطان دوباره او را ازید می‌‌کنه.


پس فیلن بدنش ازید می‌‌کنه و آیوب مریض میشه. میره از سر تا پایش. چی داره؟ عبلاها داره و بسیار دردناکه. زخمهای زیاد هست. بلاخره خانمش میعه خب خدا را لعنت کن و بیمیر. دیگه زندگی دیگه فایده نداره. انوز هم عیوب ایمان خود از دست نمی ده و می‌‌گه که ما نیکی را از خدا باید بپذیریم و هم بدی را از خدا بپذیریم. یعنی این عیوب در فصل اول و دو که می‌‌خوانیم با وجود این رنجها ایمان خود از دست نمی ده ولی سوال می‌‌کنه یا چطور؟ بله. چیزی که شما اشاره کردید وقتی که از همون ابتدا ما با شخصیت عیوب و رابطه اش با خدا آشنا می‌‌شیم، متوجه از این موضوع می‌‌شیم که بلاهایی که سر عیوب می‌‌آیا از خاطر گناه عیوب نبوده.


بله. پس ما این را باید جدا کنیم. یعنی خیلی مواقع می‌‌آین مثلا اشخاص این گناه تعبیر می‌‌کنن. شاید جنوتر هم بریم به یک همچین تعابیر نزدیک شویم و ببینیم اشخاصی هستن و می‌‌آین این گناه تعبیر می‌‌کنن. ولی این طوری که شما شروع کردید و کتاب مقدس در رابطه با شخصیت عیوب می‌‌گه که او پارسا بود، دعا می‌‌کرد، هر روز غربانی می‌‌کند و خدا از او راضی بود و همینطور عیوب یک رابطه خیلی قوی و تنگا تنگ با خدا داشته پس رنج عیوب حاصل گناه عیوب نبوده.


پس یک پلان و برنامه و یک ارادهی روی زندگی عیوب قرار گرفته بوده که همونطور که می‌‌بینیم باز نام خداوند ذکر می‌‌شه اینجا. خب این یک بحثی هست که شاید لا جواب هست. که عیوب شخصی که خدا را دوست داره و موتی خدا هست و چی را بدی‌ها را می‌‌بینه. این یک سوالی هست که فکر می‌‌کنم و سراسر جهان هست. مذاهب مختلف مورد این سوال توجه می‌‌کنند. یعنی متقید هستند که کسی که موتی خدا هست دیندار هست خدا او را برکت می‌‌ده. کسی که گناکار هست خدا او را جزا می‌‌ده. پس کسی که در بدبختی هست اطلاعا گناه کرده که بدبختی را می‌‌بینه و کسی که زندگی برکتی داره خب بتی یک دلیلی داره.


ها دقیقا من یادم هست که در افغانستان این محب هست همچنان در افغانستان بودی بست. مثلا البته خب جنبه‌های خیلی ساده ترشی بود که مثلا اگر کسی نماز نمی خوان و زندگیش برکت نداشت و به صلح روزی نداشت برکت نداشت زندگیش خوب نبود کلیکی برای قضاوت می‌‌کردن می‌‌گفتن این از خاطر عزیز که نماز نمی خوانه یا از خاطر عزیز که اعمال مذهبی رو انجام نمی ده و توچهار سخته می‌‌شه در دستان اعیب ما دوستان اعیب رو هم داریم در حوبت با اگر بخواییم یک بحث خیلی مختصر داشته باشیم دوستان اعیب هم وارد سحنه ماجرا و یا شرایطی می‌‌شن که اعیب داره تجربه می‌‌کنه اونها چی کار می‌‌کنن؟


خوب، قسمتی که می‌‌خوانید در فصل دوم قسمت اول این کتاب کتابی بسیار دور داراز است که یک چل و دور فصل داره یک مبایسه زیادی است ولی در اوائل این سی تا دوست که استن می‌‌آین پیش اعیب و شوکی شدن که این آدم سرورتمند و کامیاب و با تمام دارائی خود فیلن چقدر حالت بدبختی قرار داره اینکه شوکی شدن، مریض است، بسیار افزارد است برای افت روز اینجا می‌‌خوانیم، ساکت مندن، ایچ گبیم نزدن اما در کنار ششتن، فکر می‌‌کنم این شاید بسیار مقبول است ایچ کدامشان به اون حرفی نزد زیر دیدن که درد اون سخت و شدید است خب این شاید یک عبارت است برای ما شما وقتی که کسی بسیار در حالت بدبختی است که ما باید یاد بگیریم چیگونه همراهش همدردی بکنیم یا مراقب حرف زدن خود باشیم که چی چیزی قرار ما براز او بگیم بعضی مواقع ما اشتباه برخورد می‌‌کنیم مثلا ما یادم است که اگر کسی دوچار یک سوگی می‌‌شد عزیزی رو از دست می‌‌داد و ناراحت بود، قمگین بود ما نمی ماندیم او گریان کنه، نه نمی ماندیم او سوگواری کنه یا می‌‌گفتیم نه که او بد است یا نمی ماندیم که او خودت قمگین نشان بده و یا اگر شخصی یک سوگی شخصی رو از دست داده بود اجازه خنده کردن نداشت و او به این فکر می‌‌کرد که من نباید خنده کنم چون اگر خنده کنم مردم بد می‌‌گن، بد مالوم می‌‌شد و نمی تنم لحظات شادی رو تجربه بکنم و یا ای که طوری لباس بپشم چون مردم می‌‌گن که اگر این رقمی لباس نپوشی ازادار نیستی و یا باید ازای خودا یا سوگ خودا نشان بده


حالی وارد از این بحثا نمی شیم چون از بحث خارج می‌‌شیم حالی اگر که همینطور ادامه بدیم دوستان ایوب آمدن و سکوت کردن کار بسیار پسندیده کردن ولی جای دیگر شاید شروع می‌‌کنند و حرف زدن ولی مالوم نیست چجور تأثیر می‌‌زدن ولی خود ایوب هم بعد از ای که یک شکی دید سوکوت خود را می‌‌شکنند و شروع می‌‌کند به حرف زدن. شاید حتی ناله می‌‌کند. اما وقتی که ایرا می‌‌خوانیم در امو فصل ثیام، اینجا انوانش است شکایت عیوب. او شکایت می‌‌کند. خدا را لعنت نمی کند. البته همسرش گفت خدا را الا کن. تا قصه خدا دیگه نباش. اما او زندگیش را لعنت می‌‌کند. ما اجازه داریم این کار را بکنیم. این خوب است. میگه روزی تولد من را کاش نمی بود. کاش اصلا تولد نمی شدم. امو روزی که به دنیا آمدم، کاش امو روز در جنتری خود هست می‌‌شد. یعنی بسیار بسیار چیراها می‌‌گفت. چیرا من تولد شدم. چیرا من زنده استم. چیرا؟ چیرا؟ چیرا؟ و این شاید مهمترین سوال است که یک بچگک وقتی کلان میشه همیشه پرسان می‌‌کنه چیرا؟ و از چیراها ما یاد می‌‌گریم. ولی این ایوب فیلن کلان است. اندازه چیراها دار. اندازه نمی فهم. چیرا؟ چیرا ما در این حالت است؟ چیرا خدا ما را می‌‌گذاره که ایچین بدبختی را بیمیره؟ چیرا نمیگذاره که ما بیمیریم؟ و بعد آخر میگه ما هیچ آرامش ندارم. میگه رنج و غم من روز هفتون است و پر از آشفتگاه هست. با این حالت داستان شروع می‌‌شه به یک شکایت یا یک سوق.


اما این سوق با ایمانی نیست. اینجا فکر می‌‌کنه آغاز درس ایوب است که سوق و شکایت به معنی با ایمانی نیست دانیال جان. بله وقتی که داستان ایوب رو یک مقدار با تحمل بیشتر یا تحمق بیشتر ما مرور کنیم متوجه می‌‌شیم که ایوب سوگواری می‌‌کنه. ولی سوگ ایوب یا سوگواری ایوب به نوعی رابطه او با خدا را خراب نمی کنه. و از سوگ خودش به سمت خدا می‌‌ره. و این کاری هست که ایوب می‌‌کنه. ولی خب در دنیا امروزی بسیاری از مردم وقتی دوچار سوگ می‌‌شن. سوگ می‌‌کنه هر مناهی داشته باشه. از دست دادن. حالا یکی از جنبه‌های بالاترین جنبه از سوگ از دست دادن از ازیزان هست. ولی خب می‌‌کنه از دست دادن کار باشه. از دست دادن زندگی، سرمایه و یا موقعیت. این‌ها هم با خودش یک سوگ داره. یک نراحتی داره. و بعد گفته شما یکی از جملات پرسشی که بارها تکرار می‌‌شه کلمه چرا. چرا و چرا. چرا من لایق از این شرایط باشم. چرا فقط سرمایی تجربه حاصل شد. چرا من این گرفتاری را باید تجربه کنم. و تمرکز انسان‌ها میره روی چراها و خود سوگ. و اونها اونجا استاد می‌‌شن. نمی تانن حرکت کنن.


ولی خب شما خیلی خوب تشریح کردید که باب سه باب حرکت ایوب هست. چرا؟ چون که چراهای ایوب متوجه خدا می‌‌شن. و به نوع وارد یک رابطه با خدا می‌‌شن. دانیال جان یک چند سال پیش آلمان بودم. یک سمناری داشتیم. آفوان‌ها آمدن. و یک مرد آمد. دیدیم که بسیار آفزورد است. و او شروع کرد به قصه کردن. و نظر به گبه هایش. میگه ما از ترکیه آمدیم طرف امو جزیره لسپوس. و شاید شما همه اکس هایی را دیده باشین. که این قیق‌ها چطور بازیشان چپه میشن. میگه امو کشتی ما چپه شد. غرق شد. مردم غرق شدن. و ما زن و آلاده همیشون را از دست دادیم. پس این مردم منجه ششت. او یک ایوب امروزی بوده. ما چی برایش بگویم؟ و او گفت من مانع زندگی ندارم. چرا نفس بکشیم؟ صبح چرا بلند شم؟ چیز در زندگی ندارم. واقعا ما مندن اونجا. کسی که چیزهای در زندگی از دست میده. مثل عزیزان خود. خانه خود. کسب خود. وطن خود. خیلی از اینها هدف زندگی را گم می‌‌کنند. چرا ما نفس بکشیم؟ حرکت ما برای چی هست؟ برای اینها چی باید؟ می‌‌تونم چیزی بگویم؟ واقعا سخت است. مثل دوستان ایوب باید در ابتدا سکوت کرد و چیزی نگفت. و یا این که از خداوند حکمت طلبید و دعا کرد برای اون شخص و برای فهم خود که چطور می‌‌تونیم به ایک همچین شخصی تسلیب ببخشیم. چطور می‌‌تونیم به ایک همچین شخصی امید ببخشیم.


ولی حرکت جالب این شخصی که همسر خود و فرزندان خود در دریای مدیترانه از استاده ای استش که آمدید. آه، آه، بله، او آمد آمده مابند جمع کلیسه، جمع روحانی و این رابطه را برغرار کرده یعنی اجازه نداده که او سوگ او را شکست بده یا او سوگ تبدیل بشه به ایک مانع و او را، او شکی که در او وارد شده او را نگاه کند در جای خودش و او هیچ حرکت مسبتی نکند بله بلی خب این یک حرکت مسبت هست آه این آمده در جمع وقتی شما در رویتو با مانع زندگی صحبت می‌‌کرد من یاد کتاب انسان در جستجوی مانع دست دادم آه، آه، ویکتور فرانکل که هست بله، من یک باری کتاب را خوندم من فکرم این دو باری را خوندم بله من، محتوی این کتاب خلاصه آه، شما بفرمیده خودش یعنی شما بفرمیده ولی شخصیت فرانکل که در زندانهای مثلا نازی قرار می‌‌گیره و تجربیات خیلی سختی داره در اون زندان انسان هایی که معنایی برای زندگی ندارن و دوچار شکنجا و رنج و مرگ میشن و فرانکل در اونجا بدنبال معنا می‌‌گرده و تلاش می‌‌کنه اون معنا را پیدا بکنه و این خیلی می‌‌تونه برای ما انگیزه بخش باشه در یک همچین فضایی که در اون شکنجا هست در اون مرگ هست در اون هیچ تصفیری از آینده نیست در اون خوراک نیست پوشاک نیست و شکنجا و بی احترامی بی هرمتی در بدترین حالتش هست یک انسان به جنس جوی معنا چه انسانی هست دنبال چه معنایی می‌‌گرده و این می‌‌تونه خیلی قابل بحث باشه در این کتاب که فرانکل این را تلاش می‌‌کنه پاسخ بتر و وقتی که خب ما شاید مثل فرانکل ویکتر فرانکل نباشیم و این مردی که تمام عزیزان خود از دست داده مثل از اونا نباشیم ولی هر کدام ما فکر می‌‌کنیم چی در دنیا غرب زندگی بکنیم یا چی در دنیا مثلا در شرق اونجا شاید بعضی میگن بدبختی‌ها زیادتر هست هر کدام ما رنجی داریم عزیزان از دست می‌‌کنیم یک طفل یا فکر می‌‌کنیم امو کتاب شما امی کتاب داریم کتاب تیموتی کلر شاید یکی از اینجا گفته که پور فروشترین کتابی بوده بیگنسیاز واکنگ وید گاد تروی پین و سفرین راه رفتن با خدا در خلال درد و رنج من می‌‌تونم بگم که این یک از بهترین کتاب‌های از که من تا به حال خوندم و من میگم که من پیشنهاد می‌‌کنم که عزیزان این کتاب رو پیدا کنن سفارش بتن و بخونن و مطمئن هستم که از این کتاب برکت می‌‌گیرن من این رو امسال خوندم و یعنی واکنگ وید گاد راه رفتن با خدا که در وقت درد و رنج و این شخص خب یک دو سال پیش مبتلا سارتان شده و جان خود از دست داد ولی خدافن واکن از لابلای نشده‌های خود خیلی دیگر راه را برکت داد خودش در همین کتاب در ابتدای از این کتاب در روابطه با بیماری سارتان خودش صحبت می‌‌کنن وقتی که دو چار از این بیماری می‌‌شن خودش و همسرش چه رنجی را متحمل می‌‌شن برای از این که باید دعا بکنن و از این فصلی که در زندگیشان رقم خورده عبور کنن و این برای از اونها یک تجربه بسیار سخت است و در ابتدای کتاب با این داستان شروع می‌‌کنن در طول یک ساعت پنج کدک بر اثر خشونت جان خود از دست می‌‌دن و اشاره می‌‌کنن شاید شما وقتی این کتاب رو خلاص می‌‌کنید ست‌ها کدک جان خود را از دست می‌‌دن و این ما رو می‌‌بره به موضوع رنج که واقعا موضوع رنج بسیار ایک موضوع جدی و همگیر هست همه ما به نوع درگیر موضوع رنج هستیم و تجربه ای از رنج داریم ولی خب نمی خواهیم که از کتاب ایوب اینقدر زود خارج شدیم در این چند دقیقه پایانی یکی دو دقیقه پایانی شاید بیشتر بخواییم در رابطه با این کتاب صحبت کنیم ایوب هم دوچار رنجی می‌‌شه وقتی که وارد زندگی ایوب می‌‌شیم ببینیم که در افتدا به نوعی مال و انوال خود از دست می‌‌ده یک برکتی بوده او داده و او از دست داده و بعد فرزندان خود از دست می‌‌ده یکی یکی کسانی که برای هر کدام از انها شادی کرده و برای هر کدام از انها قربانی می‌‌داده هر روز دعا می‌‌کرده و به حضور خدا می‌‌رفته و انها رنیز از دست می‌‌ده و دوچار یک سوگی عظیم می‌‌شه که هیچ کس نمی تانه خود جای ایوب بگذاره ولی ایوب این تجربه را سپریه می‌‌کنه و با خدا گارد رابطه می‌‌شه و در نهایت طوری خلاص می‌‌کنه میگه که وقتی که با خدا گارد رابطه می‌‌شه میگه که تا به حال بابا تو با تو شنیده بودم، در بابا چلدو اکتباع اعیوب ولی امیالی چشمان من تو را می‌‌بینه پس اعیوب وقتی سوگ خدا به حضور خدا می‌‌بره و خدا را در مرکزیت قرار میده و سوگ را در مرکز قرار نمیده اون می‌‌تونه خدا احیا کنه و شفا پیدا کنه چون خدایی که در مرکز هست بهترین‌ها را رقم می‌‌زنه ولی اگر سوگ و اون ناکامی در مرکز باشه چراهای ما تبدیل به زخم هایی میشه که همیشه باز هست و همیشه ما را دوچار سختی، ناله، شکایت و تلخی می‌‌کنه


خب عزیزان می‌‌دونم که بحث خیلی در رابطه با کتاب اعیوب می‌‌تونه بیش از ای باشه ولی فرصت ما کم هست و اون فرصت کم ما را خودتان جبران کنید و این کتاب را بخانید برویم قسمت دیگر از برنامه را ببینیم با ما باشید تا برگردیم و این محفظ را در بخش دیگر ادامه بدیم موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی موسیقی


خب عزیزان در قسمت اول دیدیم که عیوب رنج خود و سویواری خود در خداوند شروع کرد. درست هست که متحمل درد و رنجی شد که غیر قابل تصور هست. برای ناله و صدای خود را به سوی خدا بلند کرد و با اون وارد رابطه شد. هرچند در تلخی، هرچند در تحقیر دوستانش و صحبتهایی که از دوستانش شنید. ولی همچنان ادامه داد و خدا او را قناعت بخشید و در نهایت او را برکت داد. برادارالوی جان اگر می‌‌خواییم این محفظش را ادامه بدیم. واکنش‌های ما نسبت به رنج چگونه هست؟ نسبت به تلخی، رنج، درد چگونه هست؟


خب شاید واکنش‌های مختلفی باشه و بیننده ازیز من نمیدونم شما کدام رنج فیلن تجربه می‌‌کنید و کدام واکنش را نشان می‌‌دید داری از خود چی احساسات می‌‌اید. یک واکنش امو سبر خشک. میگن خواهی ایچ موضوع نیست. و شما چطور می‌‌کنید؟ یعنی دندان روی جگر بگذار و فکر کنید که ایچ اتفاق نفر داد. یک حالت سخت و ایچ احساس خود را ابراز نمیکنه ای سبر خشک میگن. این یک واکنش هست. یک اکس اومال دیگه مثلا تلخی. کسی بسیار متنفر میشه. اتا زندگی نفرت داره. و از تمام اشخاص متنفر هست. و فقط نفرت از زندگیش میای بیرون. اینم یک اکس اوماله هست. شاید یک اکس اومال دیگه شکست. و پرسان می‌‌کنه. خدا مگه در فکر ما نیستی؟ ما ایچ احمیت ندارم. یا اتا شاید میگه که خدا تو اصلا نیستی. یعنی خدا را ایلا میده. یک حالت ایست. ایوب شک. این شکی نداشت. سوال داشت. چیرا داشت. ولی شک نکرد. خدا را کنار نگذاشت. و آخیران بعضی کسا ترهم به خود. یا به خود همیشه دلسوز هستند. و میگن که دیگرها هم باید همیشه با ما رحمت کنند. همیشه در فکر غم خود هستند و همیشه در درون خود فرو می‌‌رند. و از اکس اومال‌های مختلف داریم. احساسات مختلف را شاید تبرز می‌‌کنیم.


ولی می‌‌بینیم ایوب. موضوع که شما گفتید سوغ واری است. احساسات داره. خیلی ناراحت است. ولی نفرت نداره. تلخ نشده. تلخم نشده. و سبر خشکم نمیکنه. ولی این سوغ را ابراز می‌‌کنه. شک نمیکنه. باور داره. ایمان داره. نفرت نشده. یا لعنتی در زبانش. شاید در افتدار شک می‌‌گره و خود می‌‌گره. ولی با خدا چیزی را خدا را مخاطب این گناه قرار نمیده. و سبر خشک او رقمی که شما گفتید. رقم این نیستش که فقط مجبور است دندان روی جگر بمانند. و چاره دیگر نداره. و شاید سبر خشک رو بشه این رقمی هم یک مقدار بتر منا کرد. ببخشین. شاید فکر می‌‌کنند که سوال کردن یا چی را گفتند شاید این گناه است. شاید این نشانی زعف ایمان است.


ولی وقتی که این کتاب آیوبه در کتاب مقدس را می‌‌بینین و اتا در آخر را می‌‌بینینه که خدا او را قبول داره. و دوستایش که او را توبیخ می‌‌کنند اینا را سرزنش می‌‌کنند. دقیقا. من یادم است که یک محفظی را در رابطه با کتاب آیوب ما داشتیم سالهای پیش و وقتی که یک قسمت دیگر از کتاب مقدس را مطالعه می‌‌کردیم در کتاب تصنیح بابه ۲۸ در اونجا وقتی که موسا داره به نوعی معوضه می‌‌کنه پیام میده به قوم میگه که اکنون برکت و لعنت را پیش شما می‌‌گذارم. و وقتی در رابطه با برکت صحبت می‌‌کنه انگار ابتدای زندگی آیوب است. و وقتی در رابطه با لعنت صحبت می‌‌کنه انگار زمانی است که آیوب دوشار درد و رنج شده است. و سؤال بسیاری از عزیزان ای بود که طرز برخورد خدا فقط این گونه است برکت و لعنت و وقتی کتاب آیوب را مطالعه می‌‌کنیم می‌‌بینیم نه. طرز برخورد خدا، فیض و رحمت خدا و محبت خدا خیلی فراتر از این تفاصیل انسانی است که انسان‌ها در لعنت و یا در برکت مناح کنند. و او چیز متفاوتی می‌‌تونه باشه.


خب بردارالو جان اگر که بریم به همین موضوع آیوب رو با هم ادامه بدیم که در رابطه با سوک هست یا سوگواری خب همین کلمی هست. سوگ و یا سوگواری به چه معنی است؟ اگر ما بخواییم این را ایک مقدار باز کنیم. چون شاید بعض وقت هم ما اشتباه معنی می‌‌کنیم سوگواری شاید. بله، خب، سوگ امتحان کردن یا منکر درد نیست، بلی درد را به صدای بلند پیش خدا ابراز می‌‌کنی. با این احساسات خود شاید نامید هستی، شاید سوال داری، شاید هم خفه شده خشم داری و یاس. ولی خدا را در این وسط هم همیشه به یاد داری. خدا را به یاد می‌‌اری. پس سوگواری به ایمانی نیست. خب، شاید سوال باشه ولی خدا را هنوز در نظر داری. و ما می‌‌بینیم که بعدن بیشتر دیدیم ایسای مسیح که نجات هنده ماست. از ذات خدا در میان ما آمد. چکر رنج کشی در باغ جدسیمانی و دعا می‌‌کرد که این پیاله رنج از ما در کن ای پدر. و وقتی که به سلیب رفت، او شاید سخترین رنج جسمی و روحی را اونجا می‌‌کشه. و پس اون سوال می‌‌کنه چرا؟ این سوال چرا ما را ترکدی خدا؟ این سوال در مظامی را می‌‌بینیم که داود این سوال را کرد. داود گفت چرا ما را ترکدی؟ اگر خدا دور نیستی، اگر این اشخاص داود، ایوب و خود ایسای مسیح این سوال‌ها را می‌‌کردن، همه شما سوال کردن نمیتونیم وقتی که در چونین حالت قرار داریم؟ قطعا می‌‌تونیم سوال بکنیم و قطعا می‌‌تونیم به حضور خدا بریم و اون درمان و اون تسلیر را از خداوند دریافت بکنیم.


شاید زمان ببره، شاید به سرعت انجام نشه، ولی در طول رابطه ما با خدا مطمئنن درمان حاصل میشه و التیام می‌‌ایم. ولی خب بعضی وقتا یک احساساتی هست که در درون ما شکل می‌‌گیره و این احساسات در قالب درد، در قالب رنج، در قالب قم، افسردگی، ناراهتی، خب این‌ها با ما هستن. ما نمیتونیم منکرش شده و بگوییم که نه، من مثلا باید دزور خودش شاد نگاه کنم یا دزور باید شادی کنم، خب ما نمیتونیم این احساس را پینهان بکنیم و یا ندیده بگیریم و بگوییم که مثلا نفر، یک نفر که قمگین هست شاید یک سال طول بکشه تا این سوگ رو، سوگ از دست دادن رو فراموش کنه و ما بخواییم به او بگوییم که فراموش کن و شاد باشیم، نمیتونه فراموش کنه با این احساسات چیکار کنیم که بعض وقتا میای و ما را تحت تحصیل قرار میده ما نمیتونیم به زور شاد باشیم و نمیتونیم در زور شادی کنیم، قمگین هستیم خب غم‌ها گفتید و فکر می‌‌کنم شاید از نظر روانچناسی غم‌ها اگر برسی بکنیم غم شامل احساسات ما شما هست و متون که گفتید نمیتونیم منکر از او باشیم ببینیم غم شاید مثل موج باشه، احساسات مثل موج‌ها هست موج پستی‌ها و بلندی‌ها داره، بلا می‌‌اره و پاین می‌‌اره و احساسات ما این طور هستن و غم مثل یک موجی که در تحیه هست و در اونجا فیلم قرار داری با امو غمتان ولی موج اونجا نمیمونه، موج میره بالا و تو پاید بگذاره این موج خودش بره جلو با امو غمت پاید برخورد کنی نمیتونی او را رد کنی، منکر باشی ولی غم هست همراه عشق، عشق شامل احساسات هست رزا جان ما یک پیاز آوردیم اینجا و شما می‌‌دونه که اگر رزا می‌‌کردم زود عشق می‌‌اید در چشم چی را عشق می‌‌اید؟ خاطر غم که نیست، شاید خوشمازه میشه وقتی که بیران می‌‌کنیم ولی این پیاز یک نوع عصید داره، یک مواد داره که عذیت می‌‌کنه مارا پس عشق می‌‌اید، یک نوع آبی هست که چشم مارا می‌‌شوید که از این عصید چی باشیم؟ پاک باشیم عشق غم مثل زود، خب می‌‌تونیم بگیم که غم یا رنج یک نوع عصید هست که جان مارا، روح روان مارا عذیت می‌‌کنه پس بگذاریم که عشق هم بریزیم عشق غم یک حالت درمانه است در روح روان ما مرد آن است که دهان خود را بسته می‌‌کنه و گریه نمی کنه.


این مردی است. خم به عبروی خود نمی دانه. بلی، عشق خودش یک دوایه است. یک درمانی است که می‌‌تانه روح و روان ما را نرم سازه. که تلخ نباشیم، سخت نباشیم. پشت بگذاریم که این موجهای بالا و پایین به اون رای خود را راوان باشه. که به این غم هم راوان باشیم. اتفاقاً وقتی که ما مقابل شخصی قرار می‌‌گیریم که دوچار سوک شده و ما می‌‌خواییم اون را کنترول کنیم. ما می‌‌خواییم موجهای را را روبرو شده و بالا و پایین هایی که داره تجربه می‌‌کنه را دستگاری کنیم. یک جای اجازه ندیم زیادی گریه کنه. یک جای اجازه نمی دیم خنده کنه. یک جای اجازه نمی دیم که یک جای اگر گریان نکنه می‌‌گیریم چرا گریان نمیکنه و می‌‌خواییم که او را در زور در گریه بیاریم. و این برخورد اشتباهی هست که باید واقعا مراقب باشیم. اگر کسی واقعا به خاطر سوک داره گریان می‌‌کنه اجازه بدیم گریان کنه. و چون گریان می‌‌تونه برای از او یک التیام باشه. همینطور که شما گفتید این قمعه بشوره. و یک وقت می‌‌بینید یک نفر گریان نمیکنه و دوچار شک شده. به او اجازه بدیم که به خود بیایه و او را تحقیر یا قضاوت نکنیم. و یا خیلی مواقع شده مثلا می‌‌بینم مخصوصا در قرب. در مراسم سوگواری می‌‌بینیم که با وجود از این که قم دارن خاطراتی را تعریف می‌‌کنن که در او خندم هست. و می‌‌بینیم که اشک و لبخند با هم هستن. و این لبخند و بیاد آوردن روزهای خوبه از او برکات زندگی از او یک تسلیه هست.


من یادم هستم که در ماه گذشته ما یک تجربه داشتیم در این جمعیتی که در شهر ما هستن. یکی از عزیزان پدر خود از دست داد. و خیلی نراحت بود و خدا را زیر سوال می‌‌برد. چرا اجازه ندادی؟ من او را ببینم. من نمیخوایم خدای نخواستای خوهر را زیر سوال ببروم. نه خدا را شگه خوهر بلند شد. با سربلندی با شادی بلند شد. و به یاد آورد که خدا چقدر پدر از او را در جوانیش، در محاجرت، در فرزندانش، در زندگیش برکت داد. و فردایش این خانم هم در جمع ما هست. آمد و پرستش کرد و شادی کرد به حضور خدا رفت و سوگ خود را به حضور خدا برد. و این تجربیات ما در زندگی روزمره هست که ما این را می‌‌تونیم داشته باشیم.


اگر برگردیم به کتاب مقدس این یک نبی گریان داریم در کتاب مقدس که معروف است. نبی گریان که یک کتاب بزرگ جز و انبیهای بزرگی کتاب مقدس است. دو دانه کتاب دارد و نامش ارمیا هست. ارمیای خشک بزن. که یک کتاب کتاب ارمیا هست و یک کتاب هم مراسی ارمیا هست که به نوعی همون... سوغ و مرسی حسرائی و نوحه حسرائی است در کتاب مراسی ارمیا. در حال تو با ارمیا شما چه موضوعاتی را برای ما گفتید؟ تشکر خدای که ما این کتاب ارمیا داریم. نفکت ایوب. فکر می‌‌کنم ارمیا امیگتر میره. او یک شکستی را می‌‌بینه. شهر محبوب خدا از دست میره. و ایران شده. یروشلین و ایران شده. و می‌‌بینه مردم هم در و در هستن. و این پیغمبر بسیار احساساتی است. و بعد او شروع می‌‌کنه بگیریه. و ایران نشته می‌‌کنه. و یک شهر نشته می‌‌کنه. و امو کتاب مراسی که گفتین پنج غزل مانند داره. که فیلن برای ما شماست. و در اونجا چند موضوع را می‌‌بینیم. که چی گونه این نبی با این شکست با این رنج مواجه میشه.


قدم اول میگه که من رنج را به یاد می‌‌ارم. مسیبت و دربداری خود را به یاد می‌‌اورم. زندگی به کامم تلخ میشه. همیشه با انها فکر می‌‌کنم. و جانم در من پریشان گشت است. این در کتاب است. پس امو قدم اول سو به یاد آوردن رنج. ممکر نشدن. پنهان نمی کنیم. سبر خشک نداریم. ما این را باید پیش خدا بیاریم. این قدم اول است. بله. رنج را آشفار کنیم. رنج را نشان بکنیم. و فراموش نکنیم. ولی قدم دوام. نفکر رنج‌ها را به یاد می‌‌ارن. ولی خدا را به یاد می‌‌ارن. میگه اما با این هم. وقت رنج هاییم به یاد می‌‌ایند. ناومید نمی شوم. زیرا که رحمتهای خدا بپایان است. محبت و رحمت او هر صبح تازه می‌‌شوم. چقدر زیباست. بوجود این ویرانی‌های که دور برش است، او طلوع افتاوه می‌‌بینه. و این طلوع افتاوه که می‌‌بینه میگه اونجا یک درز اومید هست. اون را به یاد می‌‌آریم. فرموش نمی کنیم.


من هر روز می‌‌رویم قدم زدن. امسوب هم رفتیم. و انوز تاریک است. آواز سرد است. ولی در برگشت دیدم که این افتاوه تازه طلوع می‌‌کنه. و چقدر شرین است. اون مثل محبت خدا است. هر پرتو این افتاوه یک نشانی از محبت خدا است. شاید تاریکی درابر ما باشه. ولی طلوع رحمت و محبت خدا هر صبح تازه است. اون را یاد می‌‌کنه. و اجازه است قدم سیام. اول رنج‌ها را به یاد می‌‌آره. خداوان را به یاد می‌‌آره. و پس میگه انتظار می‌‌بانه. میگه خداوان همه چیز من است. بنابراین بر اون اومیدوارم. پس بیتر است که انسان اومیدوار باشه و در خاموشی منتظر بمانیم. تا خداوان اون را نجات دهد. خوش داری انتظار بکشی؟ کلام خدا میگه که منتظران خدا خجر نخواهند شد.


ما وقتی خدم زدن میره می‌‌بینیم که بچه‌های مکتب منتظر سرویس است. و اونجا در خاناکی منتظر اوتوبوس است. ولی می‌‌دونن که این اوتوبوس در راه هست. پس انتظار یعنی در نظر گرفتن آینده. اومیدوار هستیم که آینده یک چیز مصبت باشه. یک باوری هست و اگر همونطور که شما گفتید رنج خود را بیاد بیارید و خدا را بیاد بیارید یک باوری در بیاد آوردن خدا هست که این رنج را تسلیم می‌‌بخشه و ما می‌‌تونیم در انتظار خدا باشیم و همونطور که کلام خدا میگه منتظران خدا خجل نخواهند شد.


بردارالی شما ما از کتاب ایوب صحبت کردیم از کتاب ارمیا و شخصیت ارمیا صحبت کردیم خیلی اندک و مزامیر سوک هم داریم. نزدیک به پنجاه مزمور هست که به نام مزامیر سوک هست و ما بارها این مزامیر رو در قالب ستایش پرستش دعا می‌‌خانیم و رقم کمی نیست پنجاه مزمور سوک خیلی وقت کتایی داریم در پایان بخش دوم برنامه یک مقدار شما در رویته با این موضوع صحبت کنید و فکر می‌‌کنم که این برپست رو ببریم به قسمت ثموم خب فقط خلاصا می‌‌گیم ست و پنجاه مزمور هست شعر هست، سرود هست ولی سرود‌های شادی داریم و سرود‌های غم خدا را شکر به این سرود‌های غم و می‌‌تونیم این را بعد از وقفه چنده بیشتر به یاد بیاریم می‌‌تونیم اندازه نزدیک به دو دقیقه وقت داریم می‌‌تونیم از یکی از این مزامیر شروع کنیم که شما در نظر گرفتید برای ما


خب یک مزمور هست مزمور سیزده میگه ای خداوند تا به که ای مارا همیشه فرموش می‌‌کنی این اموی سوال از که ای ایوبم کرده او ایوب فکر می‌‌کنه که خدا دیگه در قصهش نیست تا به که ای رویت را از من می‌‌پوشانی پس او حس می‌‌کنه که خدا دیگه در قصه ما نیست و اگر اموی مزموری سیزده گه تا آخر ای را بخانیم بسیار سوال می‌‌کنه بسیار پریشان هست و گریه می‌‌کنه میگه اما من به رحمت تو توکل می‌‌دارم دل من در نجات تو خوشی می‌‌کند یعنی رنجهایی را به یاد می‌‌ارد ولی خدا را هم به یاد می‌‌ارد و در انتظار طلوع رحمت خدا می‌‌باشد دقیقا من ای آیه را می‌‌خونم و با ختم از ای آیه می‌‌ریم به بخش بعدی برنامه میگه که اما من بر محبت تو توکل دارم دلم در نجات تو شادی خواهد کرد برای خداوند خواهم سرایید زیرا مرا سزای نیکو داده است با ما بمانید و این محبت را در بخش بعدی ادامه خواهیم داد بودم از تو جدا با فردی عظیمان دادی قلبم شفان سریا من بکن سنو ده دیروزی چون مسیحا بما بخشیدی آباگی سریا من بکن سنو ده دیروزی چون مسیحا بما بخشیدی آباگی ای مسیحا بیا برکم قلب مرا ای فرزند خدا توی منجی ما ای خدا من توی عظیمان دی با فیض عظیمان دادی روح شادی ای خدا من توی عظیمان دی با فیض عظیمان دادی روح شادی ایچیز نتابه نم مرا جدا سازم ان محبت تو بست خدا من نه بلندی پستی نه هستی نه بستی چون فخاد ای هیسا روحی او رمیشی نه بلندی پستی نه هستی نه بستی چون فخاد ای هیسا روحی او رمیشی هر زموح هم شبه روزه پشه ایسا هر زبانی گویا خدا من دست ایسا با محبت خود پدرمایه دشت خواد با رحمت دشت گویا پدر نزدان بیاد با محبت خود پدرمایه دشت خواد با رحمت دشت گویا پدر نزدان بیاد


آیا می‌‌خواید برنامه‌های قبری راز زندگی را تماشا کنید؟ بس لطفاً با آدرس راززندگی.کم مراجعه نموده از میان انامین و متنامین برنامه موضوع مورد درخوای تن را انتخاب نموده تماشا نماید تشکر که تا این بخش از برنامه با ما بودید در قسمت اول تانستیم یک مقدار داستان آیوب رو مرور کنیم در قسمت دوم این رنج و این درد رو یک مقدار بررسی کنیم و در قسمت پایانی تلاش می‌‌کنیم یک جمبندی داشته باشیم از هر دو قسمت


بردار آلی جان وقتی که برادر یا خواهر ما در درد و رنج قرار می‌‌گیره ما چه وظیفهی داریم؟ چه کاری می‌‌تانیم انجام بدیم؟ به خصوص امیالی در افغانستان و ما می‌‌دانیم که مردم ما هم در درد و رنج هستن و مشکلات زیادی دارن چه کاری می‌‌تانیم در غبال اونها انجام بدیم؟ و یا در غبال دوستان نزدیکان خود می‌‌تانیم؟ همیشه می‌‌خواییم جواب بدیم. همیشه می‌‌خواییم یک جوابی داشته باشیم. البته در این کتاب کلر که شما شارع کردین، او یک داستانی داره. میگه یک مرد سی تا پسر خدا در چند وقت از دست میده. و یک مرد میای پیش این پدر که حالا خیلی در غصه است و کتش رجع به خدا گپ می‌‌زنه، و می‌‌خوای او را بسیار تشویق کنه. و این مرد میگه چکم مزاهم هست. فردا یک کسی دیگر می‌‌اید و او ساکت است. گوش میده. یک کم دعا می‌‌کنه، همرایش در کنارش می‌‌شینه و میره. و کسی امو پدر میگه کاش بیشتر همرای ما می‌‌ششد. یعنی گوش دادن، آرام ششدن، شاید یک درمان بسیار منصب هست. که ما همرای تو هستیم. ما هم جوابی ندارم، ما توضیحی ندارم. ولی ما همرای تو هستیم. بعضی مواقع انسان‌ها فکر می‌‌کنند که پاسخ برای هر سوالی و برای هر شرایطی دارند. ولی باید به این فکر بکنند که شخص مقابل ما دارد درد و رنجی را تحمل می‌‌کنند که ما در جای از اون نیستم. و باید اون اجازه بکنم. و بهترین کار من یه هستش که در کنار از اون قرار بگیرم و اون را تسلیم ببخشیم.


این بهترین کار می‌‌تونه باشه. یک آیه جنجالی هست در کتاب مقدم. خصوصی‌ها جنجالی‌ها داره. در کتاب رساله به رومیان بابه هشت آیه بیست و هشت میگه که می‌‌دنیم در حق آنان که خدا را دوست می‌‌دارن و بر حسب اراده او زندگی می‌‌کنند همه چیزها با هم برای خیریت است. وقتی به این کلمه همه چیزها با هم می‌‌رسیم انگار که داره در حالات با هم رنج صحبت می‌‌کنه هم شادی هم خوشی هم قم همه چیزها را با هم میگه برای خیریت است. ما چطور این را درک بکنیم؟ چطور میشه همه چیزها با هم در جهت خیریت باشه؟


دانیال جان این سوال را در آخر شما می‌‌پرسین که این آیه که حالا گفتین خیلی پول جرباس است. ولی یک داستان دیگه است خیلی شهرت داره در دنیا غرب یک تاجر سروعتمن بوده در شیکاگو آدم دیندار بود و با ایمان بوده و وقتی که زندگی شرکت خود ادامه داره یک پسر چار ساله را از دست میده چون مریض شده بود یک دو سال بعد یک آتش بسیار واشطناکه تمام شهر شکاگو را از بین می‌‌بره و او خیلی تاوان را می‌‌بینه در شرکتش خیلی تاوان را دید یک دو سال بعد از او خانم خود را با چهار تا دختر به انگلستان روان می‌‌کنه که بره برای دیدن دوستان و بعد این کشتی هم برای یک توفان نوجه میشه و چهار تا دختر از غرب میشن فقط خانمش پیام روان می‌‌کنه میگه ما تنها زنده ماندم این آقا نامش هاروشیو اسپافورد هست شایر همه هست و اون سوار کشتی میشه و میره و وقتی که به ما جای می‌‌رسد که اونجا توفان بود یک سروده می‌‌نویسد خب این سرود صد و پنجه سال بعد انوز در بین مسیحا خیلی شهارت داره به انگلیسی می‌‌گیم It is well with my soul یعنی جان من آرام آرام هست و این نیست که خبر خشک داشته میگه اینطور میگه که در وقت آرامش رودخانه یا در وقتی که توفانهای وحشتناق اکیونوس در هر حاله جان من آرام هست چرا؟ چون ما به خداوند ما ایسای مسیح اعتماد داریم و این سرود چقدر باعث برقات زیاده مردم مسیح‌های سارا سر جهان شده


پس اینجا یک خیریت بسیار خیریت جهانی رو می‌‌بینیم دقیقا وقتی که این آیا رو می‌‌خوانیم می‌‌بینیم که در این آیا از خیریتی صحبت میشه که در اراده خداونده است ولی ما وقتی که با یک شخصی در اراده رابطه می‌‌شیم که می‌‌خواییم او را تسلیف و بخشیم نمیتونیم با این کلمات روی زخم از اون نمک بپاشیم و بگوییم که این دردی که می‌‌کشی این رنجی که می‌‌بری برای خیریت توست باید بسیار احتیاط کنیم که نگیم خواست خدا بود چون خدا بد نمیخوایی اراده خدا نمیتونه بد باشه ولی گذر از این تاریکی باید با یک ایمان و یک اطلاعات یا یک آگاهی صورت بگیره چون همون شخصی را که شما مثال زده تو راشی این شخصی بوده که در یک تاریکی قرار گرفته. اول مال و منال و زندگی خود از دست می‌‌ده و بعد چهار دختر خود را. و این در یک تاریکی قرار می‌‌گیره.


بلی انگار می‌‌دانه که این تاریکی موقعت است. دائمی نیست. یا شما یادم هست که شما این را مثال زدید گفتید که این یک تونل است. و از دور روشنهایی معلوم می‌‌شه. شاید بسیار نامیدی باشه در وسط تونل. تونل سالنگ رفتید و خیلی بیروبار است بعضی خود. فکر می‌‌کنید که ایچ وقت ما تیر نمی شیم. ولی بلاخرا در اون طرف نور رو می‌‌بینید. و فکر می‌‌کنم رنج هایی هم مثل این تاریکی هم اون تونل است. یا می‌‌شه گفت این رنج‌ها مثل یک مکتب یک کلاس درس است. سخت است. شاید درست فهمیده نمی تانید. ولی می‌‌دانید که ما می‌‌توانیم چرای چیزی یاد بگیریم. و نور در انتهایش است. و ما وقتی کاملا تاریک است. موتر چیز توقف نمی کنید. ادامه می‌‌دید. ادامه می‌‌دید تا به نور برسید. یا به اون رحایی. یا به اون آزادی. و سوق همینطور است. گریه می‌‌کنید. ناراحت هستید. ولی ادامه می‌‌دید. و نمی مانید که اون مانه شده.


پس اگر که بخوایم یک جنبندی خیلی کطا بکنم قسمت دوم مرسیه یا مرسیه سرایی نوحه سرایی سوقواری می‌‌توند دعا باشه. می‌‌توند تبدیل به رابطه شوه. و ای که کنار شخصی که زخمی شده. کنار شخصی که سوگوار است. بشینیم. او را درک بکنیم. و سکوت کنیم. اجازه بدیم که او صحبت کنم. برای پایان اگر شما. خب یک آیه در یکی از مزامیر است که میگه خداوند نزدیک دل شکستگان است. و روح کفتگان را نجات میده. خدا در کجا است؟ خدا در امو تاریکی است. در امو تونل است. در لابلای موج‌ها است. خدا در اونجا است. رنج شاید نمیتونیم توضیح بدیم. ولی می‌‌تونیم حضور خدا را در این وقت رنج تجربه کنم. آمین.


خب به پایان برنامه رسیدیم. دعا می‌‌کنم که فیض مسیح با یک آیه که شما باشن. باید برنامه رسیدیم. باید برنامه رسیدیم.