2 minutes 57 seconds
26 August 2019
Transcribed by AI
نافرمانی انسان شریر آشکار می کند که ترس خدا مدنزرون نیست. آنقدر خودخواه و مغرور شده است که فکر می کند گناهش آشکار نمی شود و کسی او را متهم نمی کند. سخنان زبان شرارت و فریب است. از فهم دور شده و از نیکوکاری دست کشیده است. در بستر خود شرارت را تفکر می کند. راه نادرست را عادت خود ساخته و از بدی نفرت ندارد. ای خداوند رحمت تو تا به آسمانها می رسد و وفاداری تو مافق عبرها. عدالت تو مانند کوها پابرجاست و احکام تو امیقتر از امقهای زمین. ای خداوند تو مددگار امسانها و هیوانات هستی. ای خدا رحمت تو چقدر عالی و با ارزشه است. آدمیان در سایه بالهای تو پناه می برند. همه از نعمت تو برخوردار می شوند و از دریای رحمت تو می نوشند. تو سرچشم زندگی هستی و در نور تو روشنی را می بینم. رحمت تو همیشه بر آنان ای که تو را می شناسند باقی بماند و عدالت تو پیوسته همراه راست دلان باشد. مگذار که پایمال اشخاص مغرور گردم و یا دست شریران مرا مجبور به فرار سازد. ببینید که چگونه بدکاران افتادند. آنها تور سقود کردند که دیگر نمی توانند برخواست.