رومیان فصل 2

رومیان فصل دوم درست دارد که چونین اعمالی می‌کند ملامت می‌کند حق دارد آیا تو گمون می‌کنی که با ملامت کردن دیگران از جزا فرار خواهی کرد؟ در حاله که همون کارها را انجام می‌دهی؟ آیا فراوانی مهر و بردباری و سبر خدا را ناچیز می‌شماری؟ مگر نمی دانی که منظور مهربانی خدا این است که تو را به طوبه رهنمایی فرمایید؟ با سخت دلی و بیعلاقگی خود نسبت به طوبه اقوبت خود را تا روز ظهور غذب خدا و داوری آدلانه ای او پی وسته شدیتر می‌سازی زیرا خدا به هر کس بر حسب اعمالی که کرده است عجر یا جزا خواهد داد بعضی مردم نیکی را دنبال می‌کنند و در جستجوه ازت و شرف و زندگی فناناپذیر هستند به آنان خدا زندگی عبدی خواهد داد بعضی مردم خودخواه هستند و حقیقت را رد می‌کنند و به دنبال ناراستی می‌روند آنها مورد خشم و غذب خدا قرار می‌گیرند برای همه ای آدمیانه برای همه ای آدمیانه که بدی را بجا می‌آورند مسیبت و پریشانی خواهد بود اول برای یهودیان و سپس برای غیری یهودیان اما خدا به کسانه که نیک و کاری نمایند ازت و شرف و سلامتی خواهد بخشید اول به یهودیان و سپس به غیری یهودیان زیرا نزد خدا طرفداری نیست همه ای آنانه که بدون داشتن شریعت موسا گناه می‌کنند بدون شریعت تناک می‌شوند و همه ای آنانه که زیر شریعت هستند و گناه می‌کنند و وسیله شریعت بازخواست می‌شوند زیرا تنها شنیدن احکام شریعت هیچ کس را در حضور خدا عادل نمی سازد بلکه عمل کنندگان شریعتند که عادل شمرده می‌شوند هرگاه غیری یهودیان که دارای شریعت نیستند احکام شریعت را طبیعتن انجام می‌دهند معلوم است که شریعت آنان خودشانند با وجود این که شریعت کتبی ندارند رفتارشان نشان می‌دهد که مقررات شریعت در قلبهایشان نوشته شده و به دانهایشان نیست درستی این را تعیید می‌کند زیرا افکارشان یا آنها را ملامت می‌کند و یا از آنها دفع می‌نماید مطابق بشارت که من می‌دهم در روز که خدا به وسیله ایسای مسیح همه افکار پنهانی دلهای آدمیان را داوری می‌کند این کار انجام خواهد گرفت اما اگر تو خود را یهودی می‌نامی و به شریعت پابند هستی و از این که خدا را می‌شناسی به خود فخر می‌کنی و اراده او را می‌دانی و به سبب این که در شریعت تربیت شده ای چیزهای عالی را برتر می‌دانی و خاطر جمع هستی که راهنمای قرآن و نور ساکنان تاریکی و استاد نادانان و معلم کودکان می‌باشی و صاحب شریعتی هستی که مظهر معرفت و حقیقت هست پس تو که دیگران را تعلیم می‌دهی چرا خود را تعلیم نمی دهی تو که مویزه می‌کنی دوزدی نباید کرد آیا خودت دوزدی نمی کنی تو که می‌گوی زنا نکن آیا خودت زنا نمی کنی تو که از بطها نفرت داری آیا محبت‌ها را غارت نمی کنی تو که به شریعت فخر می‌کنی آیا با شکستن شریعت نسبت به خدا بی حرمتی نمی کنی چنان که نوشته شده هست بسبب شما مردمان غیریهود نام خدا را به حرمت می‌سازن چنان چه از شریعت اطاعت کنی سنت تو عرضش دارد اما اگر از شریعت سرپیچی نمائی مثل خودت اگر یک غیریهود که سنت نشده هست از احکام شریعت اطاعت نماید آیا خدا او را سنت شده به حساب نخواهد آورد؟ و شخص که جسمن سنت نشده هست ولی احکام شریعت را انجام می‌دهد تو را که با وجود داشتن کتاب و نشانه سنت از شریعت تجاوز می‌کنی آیا خدا را سنت شده به حساب نخواهد آورد؟ از شریعت تجاوز می‌کنی ملامت خواهد ساخت زیرا یهود حقیقی کسی نیست که ظاهران یهود باشد و سنت واقعی تنها یک عمل جسمانی نیست بلکه یهودی واقعی شخصیست که از باطن یهودی باشد یعنی قلبش سنت شده باشد و این نیست کار روح خداست این نیست کار شریعت مکتوب ستایش چونین شخص از خداست نه از انسان