د ۵۱ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

خدایا رحم کن بر حسب رحمت گناهم عف کن از روی رافت زعسیانم بکلی شستو چوده مرا پاکی زکن حال نکوده گناهم در نظر باشد همیشه بدیهای مرا برکن زریشه شود تصدیق تا این که کلامت شود تسکیه تا در عدل نامت مراگوی زمعصیت سرشتند زمادر سرنوشتم را نوشتند تو بینشان مرغ شادی را بدوشم شراب خرمی را تا بنوشم اگر کوبی دگشت استخانم بوج داور تو بین ما شادمانم بپوشند روی خود را از گناهم ببخشاد تو خطا و اشتباهم تو روح مستقیم در باطنم ساز مرا تو از حضور خود ماینداز طریق تو دهم تعلیم با مردم که در دشت خطا گردیدن گم خدا خواهد زمار روح شکسته چون این قربانی است او را خجسته نخواهد کرد دل بشکستر آخوار نخواهد کرد دل بشکستر آخوار دل کوبی درا یار است چه بسیار