د ۱۳ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

خدایا تا بکه گردم فراموش نمی گردم من از ذکری تو خاموش که تا که روی خود از من بپوشی که در کوی تو دارم من خروشه چرا من مشورت با خود نمایم کذان اندر دل خود غم فضایم که تا که دشمنم گردد سرف راز نماید دشمنی را باز آغاز نظر کن ای خدا کن مستجابم ما بادا که بخواب مرخوابم تو چشمان مرا بنمای روشن پریشانم مکن در پیش دشمن که دشمن زین پریشانی شود شاد که پندارد بود غالب زبونیاد توکل میکنم بر رحمت تو توکل میکنم بر رحمت تو نمیخواهم بغیر از نعمت تو همیخوانم سرود بهر خداوند همیخوانم سرود بهر خداوند که احسانش ندارد هیچ مانند از همین کار را درست کنید