۱ ساعت
۸ مارس ۲۰۲۶
ایمان به اینکه عیسای مسیح «یگانه معلم بود که قدرت خدایی داشت»، به معنای شناخت او نه صرفاً به عنوان یک فیلسوف یا پیامبر دارای خرد انسانی، بلکه به عنوان خدا در قالب انسان (تجسم) است که آموزههایش دارای اقتدار مطلق خدایی است. این مفهوم تأکید میکند که از آنجا که عیسای مسیح هم کاملاً خدا و هم کاملاً انسان بود، آموزههای او کامل، حقیقی و منحصراً قادر به آشکار کردن ماهیت خدا و راه رسیدن به زندگی ابدی هستند.