۱۰ نُوامبر ۲۰۲۶
شام خداوند یکی از مهم ترین آیینهای مسیحی است که خود عیسای مسیح در آخرین شب زندگی زمینیاش، هنگام برگزاری عید فصح با شاگردانش، مقرر کرد
نان و جام در شام خداوند، یادآور بدن و خون عیسای مسیح هستند؛ او که از روی محبت، جان خود را برای آمرزش گناهان ما بر صلیب فدا کرد.
همانگونه که عید فصح یادآور نجات قوم اسرائیل از بردگی مصر بود، شام خداوند نیز یادآور نجات ما از گناه به واسطهٔ قربانی مسیح است. کلام خدا میفرماید:
عیسی فرمود: «این را به یاد من بهجا آرید» (لوقا ۲۲: ۱۹). بنابراین، شام خداوند تنها یک مراسم مذهبی نیست، بلکه فرصتی است برای یادآوری محبت خدا، شکرگزاری از نجات، توبه و تازه شدن ایمان ما
پولس رسول تأکید میکند که پیش از شرکت در شام خداوند، هر شخص باید خود را بیازماید (اول قرنتیان ۱۱: ۲۸). این به معنای کامل و بی گناه بودن نیست، بلکه یعنی با قلبی فروتن، صادق و توبه کار به حضور خدا نزدیک شویم. اگر مرتکب گناه شدهایم، نباید از خدا فرار کنیم، بلکه باید گناه خود را اعتراف کرده و به فیض او اعتماد نماییم
شام خداوند همچنین نشان دهندهٔ اتحاد ایمانداران در مسیح است؛ زیرا همهٔ ما اعضای یک بدن هستیم (اول قرنتیان ۱۰: ۱۷). در این آیین، مرگ خداوند را اعلام میکنیم و با امید منتظر بازگشت دوبارهٔ او هستیم (اول قرنتیان ۱۱: ۲۶)
شام خداوند یاد آور گرانبها ترین بهای نجات ما، یعنی خون عیسای مسیح است. این آیین ما را به ایمان، توبه، محبت، اتحاد و شکرگزاری دعوت میکند. نجات ما نه بر اساس شایستگی شخصی، بلکه به واسطهٔ فیض خدا و قربانی مسیح است
باشد که هر بار در شام خداوند شرکت میکنیم، محبت صلیب در قلب ما تازه شود و زندگی ما شهادتی از فیض و نجات او باشد
« خون مسیح چه گرانبها است»