رومیان ۴

رومیان فصل چهارم پس در این صورت در باره جد ما ابراهیم چی بگوییم؟ اگر به وسیل اعمال خود پیش خدا آدل شمرده می‌شد دلیل برای فخر می‌داشت اما او نمی تواند در پیشگاه خدا بخود فخر کند زیرا نوشته شده است ابراهیم به خدا ایمان آورد و خدا آن ایمان را برای او عدالت به حساب گذاشت شخصی که کار می‌کند مزد بگیرد و مزد او حدیه به حساب نمی آید بلکه حق او است که باید به او پرداخت شود و اما مردی که کار نمی کند بلکه به خدایی که حتی شخصی دور از خدا را آدل می‌گرداند ایمان می‌آورد ایمان و عدالت شمرده می‌شد حضرت داود در باره خوشی شخصی که خدا بدون در نظر گرفتن اعمالش او را آدل می‌سازد چونی می‌فرماید خوشا به حال آنان که خدا خطاییشان را بخشیده و گناهانشان را پوشانیده است خوشا به حال کسی که خداوند گناه او را به حساب نمی آورد آیا این خوشی تنها متعلق به آنان است که سنت شدند یا همچنین به کسانی که سنت نشدند نیز تعلق دارد چنان که از کلام خدا نقل کردیم خدا ایمان ابراهیم را به انوان عدالت به حساب او گذاشد در آن زمان ابراهیم در چی حالت بود؟ آیا پیش از سنت شدن او بود یا بعد؟ البته پیش از سنت شدن و سنتش علامتی بود برای اثبات این که به وسیله ایمانش خدا او را پیش از آن که سنت شد آدل شمارده بود و از این رو ابراهیم پدر همه کسان است که به خدا ایمان می‌آورند و آدل شمارده می‌شوند حتی اگر سنت شده نباشند و همچنین پدر کسان است که سنت شدند نه تنها بخاطر این که سنت شدند بلکه بخاطر این که از ایمان که ابراهیم در وقت که سنت نشده بود داشت پیروی می‌کنند خدا به ابراهیم و فرزندانش وعده داد که جهان از او خواهد بود این وعده به علت اطاعت ابراهیم اثریت نیست بلکه برای این است که او ایمان آورد و ایمان او برایش عدالت شمارده شد زیرا اگر وعده‌های خدا به کسان داده شود که از شریعت پیروی می‌کنند دیگر ایمان آدمی بیمانا و وعده خدا بیارزش است زیرا شریعت غذب خدا را به وجود می‌آورد اما جای که شریعت نیست تجاوز شریعت هم وجود ندارد پس این وعده به ایمان متکیست تا آن برفیض خدا استوار بوده و برای تمام فرزندان ابراهیم اعتبار داشته باشد نتنها برای آنان که از شریعت اطاعت می‌کنند بلکه برای کسان هم که معنند ابراهیم ایمان می‌آورند زیرا ابراهیم پدر همه ماست چنان که نوشته شده است از این رو این وعده در نظر خدایی که ابراهیم به اون ایمان آورد گستوار است آن خدایی که مردگان را زنده می‌سازد نیستیها را هستی می‌بخشد ابراهیم ایمان آورد و در آن هنگام که هیچ امیدی نبود او امیدوار گشت و از این رو پدر ملت‌های بسیار شد همانطوری که کلام خدا می‌فرماید اولاده تو به این اندازه زیاد خواهند شد ایمانش او را تقویت می‌نمود زیرا اتمنان کامل داشت که خدا قادر است متابقه آنچه وعده فرموده است عمل کنه به این دلیل است که ایمان ابراهیم به انوان عدالت شمارده شد کلمات شمارده شد تنها به خاطر او نوشته نشد بلکه همچنین برای ما نوشته شد که باید عادل شمارده شویم ما به خدای ایمان داریم که خداوند ما ایسا را پس از مرگ زنده ساخت او به خاطر گناهان ما تسلیم مرگ گردید و زنده شد تا ما در پیشگاه خدا عادل شمارده شویم