زندگی نامه شما چگونه خواهد بود؟

پنجره نور برنامه برای روشنی خانه‌های تان دوسته عزیز سلام تقریباً سی سال میشه که یک کتابچی هست که همیشه میرم کتاب بله؟ کتاب کتاب، کتابچه خواب بخاطر یک خورد کتابچه میگی میشه بنامه نان روزانه واقعاً که نان روزانه هست و در این سی سال که من پیرا و عیسی مسیح شدم این همروزه بر من نان میده و از هندوستان شروع کردیم به خاندن از این به زبانهای بسیار ترجمه شده انگلیسی، فارسی، دری و پشتور نمیدونم زبانهای افغانستان ولی در تمام دنیا سالهای سال هاست که مردم این کتابچه رو می‌‌خوانند و برکت می‌‌گرند بر هر روز یک پیام هست بر هر روز امتطور که ما یک نان نیاز داریم این بر ما یک نان میده و امروز می‌‌خوایم که از این کتاب بر شما چیزهایی رو که آماده کردیم به سهم شما برسانیم اجازه هستم من سلام بگویم بر دوست‌های عزیز ما؟ بله، چرا نیم دوست‌های عزیز وطندار‌های گرامی سلام خدا کنار که جور و خوش و سرحال باشین و امروز هم مثل روز‌های دگه بتانین که پرگرام ما را تا آخر بشنوین بیبینین و برکت بگیرین آمین خوب دوست‌های عزیز امتطور گفتیم از این کتاب نان روزانه موضوعی را انتخاب کردیم زندگی نامه شما چگونه هست؟ زندگی نامه شما، زندگی نامه نزیره جان زندگی نامه من، زندگی نامه کسایی که با ما همکار هستند اینجا بسیار مهم هست که ما در مورد از این فکر کنیم که بعد از این که از این دنیا می‌‌ریم از ما به چی شکلی یاد خواد کردن؟ به چی نام یاد خواد کردن؟ آیا به نیکویی یا به زشتی، به بدی؟ و پیشتر ما و نزیره جان صحبت کردیم اون گفت خودت است که میگی گفتی که گفته شده که گذشتر سلوات، گذشتر فراموش کنیم آینده را با خداهای بزباریم امروز چیزی که هست واقعا شکر گذار باشیم که این کاملا درست است بله، چیزی است که ما میشه تشویق می‌‌شیم که امت باید یک نظر داشته باشیم در مورد زندگی خواد که گذشتر خبیازو گذشت، ترشت، خلا شد آینده را با خداهای بزبار و امروز است از سنت امروز زندگی کن این چیزی است که تا امروز ما این کار را می‌‌کردیم و کوشش می‌‌کنیم که بکنیم که کار برد نیست بله که میگن میگن گذشتر گذشت امروز مده موفت برباد ولی این را فراموش نکنیم که امروز ما است که آینده ما را هم تأین می‌‌تونن ممکنه از ما از گذشتر در سایر بگیریم ممکنه زندگی ما کسایی باشه که ما او را نمونه و سرمشق زندگی خود قرار دادیم درست؟ تا باشد که امروز خود را بخوبی تیر کنیم کسایی است که بر ما خدمت کردن کسایی است که ما را محبت کردن کسایی است که ما را پرورش دادن که امروز در زندگی خود خوش و آرام استیم و با خداوند خود یک جا زندگی را پیش می‌‌بریم در روح ازو با روح ازو با کلام ازو ولی این را بفهمیم و بگوییم که آیا شروع زندگی مهم است یا پایان زندگی؟ زندگی نامی خود اگر ما می‌‌خواییم نشته کنیم آیا از دیروز ما مهم است ازی که بعد ازی که زندگی ما با پایان می‌‌رسه بعد ازی که ما می‌‌مره اون مهم است آخر زندگی مهم است درست درست و از وقتی که در مورد زندگی نامه فکر می‌‌کنیم و گرم می‌‌زنیم از این روز شروع میشه از این لحظه ولی یادی از اون روز بفتیم گفتیم که زندگی ما را مردم به چی شکل یاد خواد کردن زندگی نامی ما چی خیلی خواد بود؟ اگر نشته شده یا نشده ملیون‌ها نفر هست که اصلا زندگی نامشان نشنا شده. ولی یاد میشه، مردم یاد می‌‌کنن. مردم یاد می‌‌کنن، اولادای ما، نواسه‌های ما، کواسه‌های ما ما را یاد می‌‌کنن و چشکل زندگی داشتیم. و به این ارتباط از یک مرد بسیار با خدا که بسیار خدمت کرد به بشریت. یک مبشر، یک بشارت هندی، خبر خوش انجیل بنامه المودی یاد میشد و مبشر برجسته بود. پرسان کردن که گفتن که زندگی نامشان نشنا شده کنیم. و انوز زنده بود. گفتن که زندگی نامشان نشنا شده کنیم. هر وقت که من مردم، هر وقت که من مردم، زندگی نامشان نشنا شده کنیم. تا که من زنده هستم، نیاز نیست. چرا؟ بخاطر از این که آغاز زندگی اوقدر مهم نیست. جریانش هم اوقدر مهم نیست. ولی این که چشکل زندگی به پایان می‌‌فته. به چی نتیجه می‌‌رسی؟ مثل یک درخت داره درست هست. وقتی که یک درخت داره درست می‌‌کنی، او بزرگ میشه. بلاخره چی میوه می‌‌ترد؟ چی سمر میرد؟ چی نواب؟ ما زندگی نامی خواهد داشتیم. ما بسیار کسایی را می‌‌شناسیم که مثلا بر مردم یک مثال بسیار خوب بودند. اتا کتابا نشده کدهند. خیلی جان، ما و خودت یک کتابش هم خاندیم. یک کتاب نیست، با سیار کتاب‌ها خاندیم. ما و خودت شریکی یک کتابش هم خاندیم که بسیاری کسایی هستند کارهای عالی در این دنیا می‌‌کنند. چقدر کسای هست که اونا طرفدار از اونا هستند و بسیار الگوی خوب او را برخود قرار می‌‌تند. ولی ببینین که در آخر زندگیش، تا آخر زندگیش یک اشتباهی می‌‌کنند. امرتکب یک اشتباهی میشه که دیگه طرفدارش او را نمیتونند که یک مثال خوب بر زندگی خواهد انتخاب کنند. از این خاطر پیشتر گفتیم که پایان زندگی مایست که ما چی شکل زندگی ما پایان می‌‌فهد؟ آیا مفق می‌‌باشیم در زندگی خود، آیا کارای خوب کرده می‌‌باشیم یا اشتباهی از ما سر می‌‌زنه؟ و آخرین تریل قسمت زندگی مایست که وقت پیش خداون می‌‌ریم، ما پیش خداون جوابگو هستیم. خداون شخصا از ما پرسان می‌‌کنه. دوست دیگه ایمان شخصی هست. یکی از موضوعاتی که فیلن به یادم آمدید که ایمان شخصی هست. پاسغ گوی به خدا شخصی هست. هیچ کسی نمیتونه که زمانت دیگه کسی کنه. هیچ انسان نمیتونه گناهای ما را برداره. هیچ کسی نمیتونه که مثلا فودیه گناهای ما را برداره. هر کدا ما جوابگو خود هستیم در حضور خدا. خدا از ما سوال می‌‌کنه. من زندگی که بر تو دادم. نعمات که بر تو دادم. وقتی که بر تو دادم. از او چی قسم استفاده کردی؟ پس ما پیش خداون جوابگو هستیم. این را باید داشته باشیم. پس او میشه آغاز زندگی. وقتی ما می‌‌گیم زندگی نامی ما. زندگی نامی ما خصوصا کسایی که بی سیم هستی ایمان آوردن. او ادامه پیدا می‌‌کنه. زندگی نامی ما عبدی هست. چون که وقتی بیش خدا می‌‌ریم در اونجا هم ما زنده هستیم. چون که خدای ما زنده و پا برچه هست. بله. در کتاب مقدس نشته است در قسمت دمارات پولست رسول. که او تشویش داشت. کدام آیت کلم خداست که نشته است که او تشویش داشت. بله بله. پولست رسول کسی بود که واقعا می‌‌تونه یک نمونه خوب برا ما باشه. بخاطر از این که نتانا او خدمت کرد. درست است. و محبت نشان داد. بشریت خدمت کرد. یعنی که اکثریت نامه‌های رسالات انجیل پولست رسول نشته کرد. که ایکی از شاگرده و رسولان این صحبتی بود. و می‌‌تونه یک سرمشخ خوب برا ما بخاطر باشه که نتانا توانمندی‌های خودا نتانا استداد خودا بکار انداخت و نشته کرد. بلکه خالگاه‌های خودا هم گفت. تشویش‌های خودا هم با ما بخش کرد. بعضی کسا کوش می‌‌گنه چیزای خوبه مثلا نشته کنند در زندگی نامه خود. و چیزای بده نشته نکنند. اما اموطوری که کتاب مقدس پر از داستانهای خوب است. داستانهای مضبط است. داستانهایی است که معافقتها را نشان داد. در زندگی انبیات در زندگی مردم از اونقدر انتقاد میشه. بسیاری وقتا میگه که شما چرا در کتاب مقدس تانه قدر گناه‌ها را در اون زکر کرده. که فلانی ای گناه را کرد. مثلا داود که یک نبی بود با برشبه گناه کرد. ای بخاطر از ایست که ما... ابرات بگیریم، پند بگیریم، درست هست. خدا اجازه داد که در کلامش همه چیز بیا، هم گناه، هم ثواب، هم چیزای خوب، هم چیزای پد. و پولس رسول هم امتی اک کسی بود که هم در مورد خوبیهای خود نشتا کرد و همچنین خالیگاه هایی که داشت. خب پولس رسول هم خب درست هست که یک رسول بود. در پولی از این یک انسان هم بود مثل ما واره. او هم تشویش میکد. تشویش از او بخاطر از این نبود که او چی بخورد، چی بپوشد. بخاطر که ایران بفهمید که قیسای مسیح گفته بود که تشویش از ایران نکنید که شما چی بخورید یا چی بپوشید. بلکه تشویش پولس رسول ای بود که آیا تا با آخر به خداون وفادار می‌‌موند یا نمیموند. آیا تا آخر خداوند از او خوشنود می‌‌باشد یا نمیباشد. بله و ما می‌‌خوایم که یک قسمت را از کتاب مقدس بر شما بخواییم دوستهای ازیز. ما می‌‌خوایم که موبایل خود را وصل کنم در استودیو که ای آیات را نشان بدن. می‌‌ریم در کتاب انجیل باشید که وصل هستیم. بله باید باشیم. خب ما در کتاب انجیل در اول قرانتیان فصل نوم از آیات بیس چارم می‌‌خانیم که پولس رسول خودش ای را نشان می‌‌کنه. میگه که مگر نمیدانید که در مسابقه دوش فراموش نکنید که ما در مورد چی صحبت می‌‌کنیم در مورد زندگی نامه. که ما چیخصیم در این زندگی می‌‌دونیم. زندگی خودش سفر است و یک جنگ هم است. در این چی میگه مگر نمیدانید که در مسابقه دوش اگرچه همه شرکت کنندگان می‌‌دونند. تمام مردم دنیا روان هستند یک طرف ولی فقط یک نفر جایزه می‌‌گیره در مسابقه. خب پس یک نفر جایزه می‌‌گیره. دیگرها چطور؟ شما نیست توری بدوید که آن جایزه نصیب شما شود. یعنی هر کس باید اون دوش خود رو بکنه در مسابقه. اگر جایزه بگیره یا نگیره اون باید که بدوه و اون تو فکر کنه که اون جایزه از اون میشه. ورزشکار که خود را برای مسابقه آماده می‌‌سازد سخت می‌‌کوشد و از زیاده روی خودداری می‌‌کند. آنها چونین می‌‌کنند تا تاج گل را که زود پشمرده می‌‌شود به دست آورند. ولی ما این کار را بخاطر تاج که تا عبد باقی می‌‌موند انجام می‌‌دیم. زندگی نامی ما تا به عبد است. برای این من می‌‌دوم ولی نه بیدون هدف. من مشت می‌‌زنم اما نه مثل کسی که به هوا مشت می‌‌زند. بدن خود را زحمت می‌‌دهم و آن را تحت فرمان خود در می‌‌ارم. من بعدا پس از این که دیگران را به مسابقه دعوت کنم خود من از شرکت دران محروم باشم. دوسته ازیز یک وقفه می‌‌گیریم و برگشت می‌‌کنیم. مراغم نیست و یارم مسیعه است. دوسته ازیز یک وقفه می‌‌گیریم و برگشت می‌‌کنیم. مراغم نیست و یارم مسیعه است. دوسته ازیز یک وقفه می‌‌گیریم و برگشت می‌‌کنیم. مراغم نیست و یارم مسیعه است. دوسته ازیز یک وقفه می‌‌گیریم و برگشت می‌‌کنیم. مراغم نیست و یارم مسیعه است. موسیقی خانواده خوب دوستای عسیس ما در مورد از این صحبت می‌‌کنیم که آغاز زندگی مهم است یا پایانش بله زندگی نامه ای ما چی خواد شد بلاخره ما چی قسم یک زندگی نامه خواد داشتیم آیا مردم بنیکوی از ما یاد خواد کدن آیا خداوند از ما راضی خواد بود همه توریق گفتیم که همه گی جوابگو استیم دوستای عسیس همه گی در حضور خدا می‌‌ریم و جوابگو استیم و بعدش از کتاب مقدس خواندیم که زندگی را پولس رسول در اینجا در این آیات مثل یک مسابقه تشبه می‌‌کنه به یک مسابقه که همه گی می‌‌دوند همه گی می‌‌دوند و می‌‌خوایند که جایزه را نصیب شوند و بعدش می‌‌گویند که شما قصد می‌‌بدونین که او جایزه را شما می‌‌گیرین و او جایزه جایزی عبدی است در اینجا باید می‌‌گیرین در آیت بیست پنجم می‌‌گه ورزشکار که خود را برای مسابقه آماده می‌‌ست سخت می‌‌کشد و از زیادروی خودداری می‌‌کنند این چیزهایی که ناقص، خرد ریزه است، بیمفهوم است این چیزها را رحا می‌‌کند پشت شب وقت خود را زایی نمی کند، وقت خود را به هدر نمی دهد آنها چونین می‌‌کنند تا تاج گل را که زود پشمرده می‌‌شود بعدست آورند یعنی که زحمت نی کشند ولی بخاطر این یک تاج که فانی است از بین می‌‌رود ولی ما این کار را بخاطر تاج که تا عبد باقی می‌‌موند انجام می‌‌دیم که حضور خداوند است حضور خداوند است پولس رسول همونطوری که پیشتر نزیر جان پرسان که در موردش صحبت کدیم پولس رسول خودش از زندگی خود قدر زیاد تشویش نداشت که چی بخارد، چی بپوشد، کجا برد ولی تشویش از این را داشت که عبدیت این توفه عبدی را این جایزی عبدی را که زندگی عبدی در حضور خداست اون را عزیز نداشت این ترسش بود نه تنها پولس رسول ایسای مسیح بر کل ما این پیام داده و گفته که بخاطر زندگی تان که چی بخورین و چی بپوشین تشویش نکنین بلکه ما باید زندگی ما قسم باشه که آیا تا آخر ما بر خداوند خود وفادار استی بر خدا زندگی کنیم بله ایمان ما تا آخر بر خدا زندگی کنیم آخر بر خداوند پایدار باشیم و خداوند از ما خوشنود باشه ای از که ما برنده اونمو مسابقه دوش استیم که پولس رسول در موردش گفت می‌‌زنه بله و ایمان ما یعنی بعض کسا میگه خب ما پیروی ساهیم از این وقت که کس دیگه را می‌‌شنیم که ایمان داره یا مثلا خود ما شخصا ما کلام خدا میگه میگه ایمان تانا با ترس و لرز تجربه کنیم ایمان تانا با ترس و لرز پیش برین یعنی مغرور نشین که ما پیروی ساهی مسیح استیم این و آن نی باید با بردباری در حضور خداوند ما همیشه زانو بزنیم و اون را داشته باشیم در زندگی خود او از که اساس زندگی ماست او منبع حیات است او منبع قوت است پس دستای اصیز یک روز زندگی ما با پایان می‌‌رسه و اعمال ما گفتار ما دیانت ما آشکار میشه پولست رسول در یک قسمت دیگی از امی و ساله با قرانتیان میگه که امارتی از سنگ نباید امارت زندگی ما از گیاه و چوب باشه درست است بلکه از سنگ‌های بسیار مستقل مستحکم درست از لاجوارد، از طلاعی، الان وقتی طلاع و لاجوارد می‌‌کنیم، این موضوع جسمانی نیست دوستا عزیز خواهیدین، این چطور محکم باشه. بله و سفر زندگی هم به این شکل هست که باید که تا آخر محفق باشیم در زندگی خود نلخظیم و ناومد نباشیم زندگی خود. یک ذرب المثل هست که میگه که پیری برای یک شخص نادان مثل زمستان هست ولی پیری برای یک شخص دانا برداشت معصول هست. بله این یک ذرب مثل هست کتاب امسال سلیمان هست. بله و ما باید این قسمت زندگی کنیم که بخاطر زندگی ما در گذره هست و ما نباید تشویش داشته باشیم و قسمت زندگی کنیم که وقتی یک زمان ما پیر می‌‌شیم ما مایوس نباشیم نگویم که کاش که این قسمت زندگی می‌‌کدم، کاش که یا پشیمانی، احساس پشیمانی کدم، کاش که تو می‌‌کدم، کاش که تو نمیکدم، کاش که رازرده نمیسختم، کاش که اشتباره نمیکدم، باید از این اول وقت ما زندگی را در سفر زندگی کلام خود را می‌‌خانیم و در رای خدا قدم می‌‌گذاریم باید که زندگی ما قسم باشه که پشیمانی نداشته باشیم داخلش. وقتی به طرف پشتر می‌‌بینیم نادم نباشیم، پشیمان نباشیم، درست هستیم؟ بلکه معنویت هست که ما از نیاکان خود برکت گرفتیم و یا چیزهایی گرفتیم که به زرر ما تمام شده و اگر ما برکت گرفتیم از اونا خدا را شکر و این برکت را ما می‌‌تونیم برای اولادی خود بتیم ولی اگر ما نیاکان ما کدام اشتباری کدن او برما تجربه باشه که این تجربه را برای اولادی خود ما بگویم و خود ما از زندگی از اونا تجربه بگیریم. و من یک قصه از خرتترکی خودم می‌‌کنم، پدر کلانم یک باغ بسیار خوبش داشت و هر روز در این باغ می‌‌رفت، زامت می‌‌کشید، کار می‌‌کد. خواهی اگر روز ما هم در این کنجک باغ در سر چمنده شیشته بودم بازی می‌‌کدم که پدر کلانم آمد بیل هم در دستش بود، قدره که عرق کده بود و بسیار امتروش هم سرخ شده بود از بس که زیاد زامت کشیده بود و باغبانی می‌‌کد. آمد برمه گفت که بی بی طرف عرقای من سیکو، من عرق می‌‌ریزم، زامت می‌‌کشم، بعد از او چی می‌‌شد؟ سیبا هم در کلان می‌‌شد، شیرین می‌‌شد، که تو بخورید. خب دنو بقیه من بسیار خرد بودم دیگه من عدف این گفتش را نفهمیدم ولی الان من می‌‌فهم که واقعا او زامت می‌‌کشید که سمر زامت از او را ما بی بینیم و این بسیار یک درس خوب است برمه. بله، بله، اینی چیزی که پولاس رسول میگه میگه من زحمت می‌‌کشم، مشت می‌‌زنم اما نه به هوا، درست است به هدف که بی بینیم آیندهی خودا، درست است، زندگی نامی خودا، بلاخره، بلاخره نهایت زندگی خودا در نظر داشته باشیم که ما پیش خدا را می‌‌ریم. پدر ما ایک وقتی که در مورد روز دواری گب بالا می‌‌شد باز می‌‌گفت یک شیر داشته همیشه او را می‌‌گفت که دنیا را طلب ایدم به مقصد نرسیدم آیا چی شود آخرت ناطلب ما. یعنی نمی کنم که شیر از کی است اما دوست‌های دیگه خداوند ما را خلق کرده دیگه دنیا نه بخاطر نابودی نه بخاطر از که از بین بریم به حدر برای زندگی ما بلکه سمر بیاریم و برای عبد زندگی کنیم در حضور خداوند. ای از خاص اراده خدا که ما را دیگه دنیا آورده به ای فکر کنیم. باید بجنگیم برای زندگی خود بجنگیم تا به مقصد درسیم. آمید آمید باید که بجنگیم و ای جنگ ما خود ما شخصا نمی تانیم چون زندگی پر از گناه و شرارت پر از بدیه‌ها از ببینی که در دنیا چی می‌‌کزد امروز ما نمی تانیم که به تنهایی خود بجنگیم بلکه خداوند است که بر ما می‌‌جنگه فقط ما سر تسلیم به او داشته باشیم. و این جنگ ما بخاطر چی است؟ این جنگ ما بخاطر قدرت یا سروت و چیزا نیست؟ این جنگ ما در مقابل درسیم. شرارت هست، در مقابل گناه هست، در مقابل بدیه‌ها هست که می‌‌جنگیم در مقابل از یا تا محفق شویم یک روز که محفق شویم تا بلاخره خدوان از ما خوشنود باشه، محفقانه به جنگیم، جنگ بر محفقیت. آمید. و از این خود پولس رسول هم در مورد از این جنگ صحبت می‌‌کنه، میگه جنگ معنوی داخل پولس رسول نتیجه تمام صحبتهای خود اعلام می‌‌کنه و میگه که با جنگ نیکو جنگیدم و دوره خود را با کمال رسانیدم. جنگ نیکو یعنی استادگی در مقابل وسوسه و گناه و شرارت در مقابل ابلیس استاده شدن است. البته ما می‌‌تونیم که در پیروی از ایسای مسیح که با ما قوت میتد در مقابل ابلیس استادگی کنیم و پیروز شویم. درست هست. جنگ ما با خون و گشت و پوست نیست، با انسان نیست، بلکه جنگ ما با او ارواه مریو نا دیدنی هست که ما دیده نمیتونیم ولی هست کلام خدا میگه. پس بیاینیم که به این جنگ نیکو بریم و پیروز شویم. درست. بعد داخل پولس رسول چی میگه؟ میگه ایمانم را حفظ کردم. من در این سفر زندگی، در این جنگ ایمانم را حفظ کردم. ایمان که ما داریم دوست داریم با خداوند یک تا است. خدایی که او متابعت فیض خود ما را از مرگ و گناه و از شرارت دنیا آزاد ساختن، نجات دادن. درست. ای است ایمان ما. پس پولس رسول میگه ایمان خود را حفظ کنیم تا باشه که تا داخل یک زندگی نامی خوب و عالی بر اجتماع، بر بشریت بانیم و ما می‌‌تونیم که ایسای مسیر بهترین نمونه انسانیت است در کمالش او را در نظر داشته باشیم. ایسای مسیر می‌‌تونه بهترین الگوی باشه بر ما دوست داریم. که جان خود را داد، خودی انسانها کد، تا باشه که ما امروز در خوشی و آرامش جاویدانی و عبادی خداش را می‌‌شریک کنیم. واقعا و ای کلام خدا را که ما در دست خود داریم، ای گنج است بر ما، ای یک الگوی خوب است بر ما، ما پیشتر در مورد نفر گب زدیم که گفتیم ما کتابشا خاندیم، ما و خالی جان شریکی کتابشا خاندیم ولی او در زندگی خود اشتباه کرد، او شکست خورد ولی کلام خدا کلام است که مثل گنج بر زندگی ما رعنما است و اگر ما ای کلام را بخانیم نجات عبادی را می‌‌تونیم حاصل کنیم. آمید، ویسای مسیح تا باخره حتی تا سر سلیب او رفت و محبت خود را بر ما نشان داد. دوسته عزیز خدا را شکر می‌‌کنیم که برنامه را تماشا کردین، شنیدین، خدا شما را برکت بده تا زندگی نامه شما زندگی نامه عبادی در حضور خدا باشه در ایمان ویسای مسیح خدا حافظ ناصرتان دوسته. خداحافظ دوسته عزیز. تا این ویسای مسیح تا رفت و محبت خود را برنامه را برنامه شما بکنیم که برنامه از از ایمان ویسای مسیح تا زندگی نامه را برنامه باشه.