11 minutes
26 August 2019
What does fasting truly mean beyond simply going without food? We explore its rich history in the Bible, from early expressions of mourning to its formal place in the time of Moses, and how figures like David fasted in repentance and deep spiritual reflection. We consider the teaching of Jesus, who emphasised sincerity over show, urging that fasting be done quietly for God rather than for public praise. We also examine how, over time, practises became more ritualised, and return to the core idea that true fasting is about seeking guidance, turning from wrongdoing, and caring for others—freeing the oppressed, feeding the hungry, and living with genuine compassion.
Transcribed by AI
قسمت نزده هام یونس سرب امروز چی موضوعی را برای صحبت انتخاب کده این؟ داود جان اگه شما هم موافق باشین امروز در مورد روزه صحبت کنیم بسیار خوب است، من هم آرزو داشتم که اگر روز سر این موضوع مهم صحبت کنیم خوب است که شما این موضوعی مهمه برای صحبت امروز انتخاب کده این داود جان دوستهای زیاد بارها از من سوال کدن که آیا شما مسیحان روزه میگیرین؟ یونس سرب از من هم این سوالها زیاد کدن و گفتن شما اگر روزه میگیرین چه قسم است و در کدام وقت اون روزه را میگیرین؟ داود جان برای حل این سوالهای دوستها امروز در مورد روزه صحبت میکنیم خدا کنه که بتانیم به سوالاتشان در این مورد جواب بگویم بسیار خوب است شروع کنین؟ روزه در مسیح تاریخ بسیار جالب دارد در قدیم کتاب مقدس کلمه سوم و زبان ابرانی برای روزه استعمال شده فکر میکنم که به عربی هم روزه را سوم میگن بله سوم و سلات یعنی روزه و نماز داود جان در کتاب مقدس اولین بار کلمه روزه در کتاب داوران فصل 20 آیت 26 ذکر شده شما داود جان اگر این قسمت بخوانین به چشم میخوانم تشکر داود جان در تمام عهد قدیم کتاب مقدس 34 دفع کلمه روزه ذکر شده و در عهد جدید 20 دفع کلمه روزه آمده پیش زمان موسا اگر تی کلمه مشخص روزه به نظر نمی رسه اما مفهوم روزه به شکل نوحه و ماتم کاملا ایان است مثلا ابراهیم به وفات خانم خود ساره نوحه و ماتم کرد که مفهوم روزه را داره بله داود جان در کتاب مقدس آیتهای دیگه هم است که به ای اشاره میکنه که روزه علامه ماتم و نوحه گری بوده بر علامه یهودیان در اقوام دیگه هم روزه با ماتم و نوحه گری یک جا بوده بله پیش از زمان موسا روزه یک موضوع کاملا خانوادگی به حساب میامد که هیچ وقت جز مصحب و عبادت نبود اما بر اولین دفعه موسا یک روز را بر روزه گرفتن در سال معین کرد که به حیث یک قانون دائمی بشکل بسیار سخت مورد تدبیق قرار میگرفت ای یک روز روزه بشکل اجتماعی و ملی هر سال در ماه هفته به اصاس جنتریه ابرانی که تقریبا به ماه میزان برابر است به تاریخ ده ماه بشکل اجتماعی و ملی به همه فرض شد در کتاب مقدس به مفهوم روزه نسبت به شکل و تاریخی گرفتن او زیادتر تأکید شده هدف و مقصد اصلی خدا که روزه را به قوم اسرائیل فرض قرار داد مفهوم امیقی روحانی داشت ای قسم روزه علامه فداکاری جسمانی بود که روزدار در عشق و محبت مالک حقیقی خود به شکل غرق و محو شده که هیچ فکر جسمانی نتانه به او غلبه حاصل کنند چنانچه ایسای مسیم میفرماید زندگی بسته بنان نیست بلکه به هر کلمه ای که خدا میفرماید پس شخص روزدار هم باید این مفهوم روزه را در نظر داشته باشه واقعا در حقیقت مفهوم روحانی روزه بسیار امیق است در مورد داود نبی در کتاب مقدس میخوانیم داود روزه گرفت و داخل شده تمامی شب به روی زمین خوابید و مشایخ خانش بر او برخواستن تا او را از زمین برخی زانند اما قبول نکرد و بایشان نان نخورد داود نبی وقتی که در مقابل خداون مرتکم گناه شد در باطن خود احساس امیق تشویش و پریشانی کرد و بلاخره به ماتم و سوگواری شروع کرد او با روزه گرفتن به گناه خود ماتم گرفت بله داود جان شما درست گفتین ما از کلام خدا تصویر بسیار زیباره در مورد مفهوم روزه میگیریم در حقیقت وقت و زمان منخوردن نان مهم نبوده بلکه مقصد روزه دار صرف این بوده که از خدا رهنمایی حاصل کنه و بر گناهان خود ماتم بگیره و بر غلب کردن بر گناهان خود از خدا کمک و قوت حاصل کنه که به این ترتیب بتانه در شناخت و درک خدای حقیقی ترقی کنه اما من فکر میکنم که قوم یهود پسانها بر روزه رنگ مذهبی و یا مثل یک رسم دادن که با مفهوم حقیقی روزه مطابق به کتاب مقدس فرق داشت بله مردم یهود به مورد زمان مثل مراسم مذهبی دیگر روزه را هم به تظاهر و ریاکاری رنگ کردن آیا ایسای مسی در مورد روزه چی فرموده؟ ایسای مسی بر پیرواه خود روزها و یا وقتهای بخصوص بخاطر روزگرفتن تایین نکده و به این خاطر روزگرفتن بر ما مسیها که از ایسای مسی پیروی میکنیم اختیاریست ایسای مسی به پیروان خود فرمود که هر وقت روزه میگیرند فقط برای خوشنودی خدا روزه بگیرند نه این که مثل ریاکارا روزه بگیرند تا مردم از اونا تعریف و تمجید کنند داود جان شما این گفتار ایسای مسی را که در انجیل مهتا فصل 6 آیتهای 16 تا 18 است لطفاً بخونین وچشم ایسای مسی میفرماید وقت که روزه میگیرید مانند منافقان خود را عفصوردنشان ندهید آنها چهرههای خود را تغییر میدهند تا روزدار بودن خود را برخ دیگران بکشند و یقین بدانید که آنها عجل خود را یافتند اما تو وقت که روزه میگیری سرت را چرک کن و صورت خود را بشوید تا مردم از روزه تو با خبر نشوند بلکه فقط پدر تو که در نهان است آن را بداند و پدر که هیچ چیز از نظر اوپن هان نیست عجل تو را خواهد داد این هدایت و فرموده ایسای مسی کاملاً دقیق است در اون زمان هم مردم بر یک کاری روزه میگرفتند و این روز هم به گرفتن روزی خود تظاهر میکنند تا دیگران از اونا تمجید کنند حتی بازی کسا وقتی که روزدار باشند آنقدر برخورد خراب میکنند که اگر از اونا در مورد این برخورد و اصاب خرابیشان پرسیده شود روزه را باهانه میکنند خداوند هرگز این قسم روزه را هدایت نکده یونو صاحب مسیان چه قسم و چه وقت روزه میگیرند؟ داود جان بازی مسیان در روز جمع بخاطر که ایسای مسی در این روز مسلوب شد از خوردن گشت پرهیز بیکنند بازی مسیان در مدت چهل روز پیش از قیام مسی از خوردن بعضی از گزاها پرهیز بیکنند در مورد این عادات در کتاب مقدس کدام دستور مشخص وجود نداره بلکه فقط دستور داده شده که از انجام دادن ویا گفتن تمام چیزهای شرارت آمیز خودداری کنیم فکر میکنم که بسیار مناسب است اگر در این مورد گفتار ایسای مسی را ذکر کنیم که میفرماید آیا نمی دانید هر چیزی که از خارج داخل وجود انسان شود نمی تواند او را نجست سازد چون به قلب او داخل نمی شود بلکه داخل میده اش میشود و از آنجا به مبرز میریزد چیزی که آدمی را نجست میسازد چیزیست که از وجود او سادر میشود چون افکار بد از دل بیرون میآید یعنی ناپاکاریهای جنسی دوزدی آدم کشی رفیق بازی زنا چشم گرستنگی بدنیتی فریب هرزگی بدبینی تهمت اینها همه از درون بیرون میآیند و انسان را نجست میسازند دوستان عزیز ما باید از این چیزها روزه بگیریم داود جان در کتاب اشیا که در عهد عتیق کتاب مقدس است فصل پنجا و هشت این کتاب در مورد روزه است انوار این فصل است روزه واقعی اگر شما یک قسمت از این فصل بخوانید بسیار خوب خواد شد و چشم میخوانیم آواز خود را بلند کن و دریغ ما دار و آواز خود را مثل کرنا بلند کرده و قوم من تقصیر ایشان را و با خاندان یعقوب گناهان ایشان را اعلام نما و ایشان هر روز مرا میتلبن و از دانستن طریقههای من مسرور میباشن مثل امت که عدالت را به جا آورده حکم خدای خود را ترک ننمودن احکام عدالت را از من سوال نموده استقراب جستن به خدا مسرور میشون و میگوین چرا روزه داشتیم و ندیدی و جانهای خش را رنجانی دیم و ندانستی اینک شما در روز روزه خشی خود را میابید و بر عملهای خود ظلم مینمائید اینک به جهت نزا و مخاسمه روزه میگیرید آیا روزه ای که من میپسندم مثل این است؟ روزه که آدمی جان خود را برنجاند و سر خود را مثل نای خم ساخته پلاس و خاکستر زیر خود بگستراند آیا این را روزه و روز مقبول خداون میخوانی؟ مگر روزه ای که من میپسندم این نیست که برنجانی دیم مگر روزه ای که من میپسندم این نیست که بندهای شرارت را بگشایید و گریهای یوغ را باز کنید و مظلومان را آزاد سازید و ار یوغ را بشکنید مگر این نیست که نان خود را به گرسنگان تقسیم نمائید و فقیران رانده شده را به خانه خود بیا برید و چون برهنه را ببینید او را بپوشانید و خود را از آنان که از گوشت تو میباشند مخفی نسازید آنگاه نور تو مثل فجر طالع خواهد شد و صحت تو به زودی خواهد رویید و عدارت تو پش روی تو خواهد خرامید و جلال خداوند ساقه تو خواهد بود آنگاه دعا خواهی کرد و خداوند ترا اجابت خواهد فرمود و استغاسه خواهی نمود و او خواهد گفت که اینک آذر هستم اگر یوغ و اشاره کردن به انگشت و گفتن ناحق را از میان خود دور کنید و آرزوی جان خود را به گرستنگان ببخشید و جان زلیلان را سیر کنید آنگاه نور تو در تاریکی خواهد درخشید و تاریکی غلیز تو مثل زهر خواهد بود و خداوند ترا همیشه ادایت نموده جان ترا در مکانهای خشک سیر خواهد کرد و استخانهایت را قوی خواهد ساخت خلال که تاریکی زرور بگیرد و آنگاه دعا به قسرات خواهد سکند و خداوند ترا خانهایت را قوی خواهد ساخت و تو مثل باغ سیراب و مانند چشمه آب که آبش کم نشود خواهی بود و کسان تو خرابههای قدیم را بنا خواهند نمود و تو اصاصههای دورههای بسیار را برپا خواهی داشت و تو را امارت کننده رخنهها و مرمت کننده کوچهها برای سکونت خواهند خاند تشکر دعوت جان خدا در کلام خود که به ما زندگی میبخشه نهی که روزه گرفتن ما برای ای باشه که به گناه خود معتم کده پشت ایمان شویم و در ایمان خود به خداوند رشت کنیم نهی که روزه ما باعثی غرور و یا تظاهر برای ما باشه