James Chapter 3

یعکوب فصل سوام ای برادران من درست نیست که بسیاری از شما در کلیسا معلم باشید چون می‌دانید که روز داوری برای ما معلمین سختر خواهد بود همه ما در چیزای زیاد مرتکب خطایای می‌شویم و کسی که در سخن گفتن خطا نکند مرد کامل است و می‌تواند تمام وجود خود را اداره کند ما به دهان اصفان دهانه می‌زنیم تا به فرمان ما شوند و به این وسیله تمام بدن آنها را به هر طرف که بخواهیم می‌گردانیم همچونین می‌تواند کشتی‌های بسیار بزرگ را که از بادهای سخت رانده می‌شوند با استفاده از سکان بسیار کوچک مهار کرد و به هر جا که ناخدا بخواهد ادایت نمود زبان هم امین طور است اگرچه ازو کوچک است و للافهای بسیار بزرگ می‌زند چی جنگل‌های بزرگ با جرقه آتش می‌گیرند زبان هم آتش است در میان تمام اعضای بدن ما زبان دنیای از شرارت است که همه وجود ما را آلوده می‌سازد و دوران زندگی را به جهنم سوزانه مبدل می‌کند انسان توانسته است و بازم می‌تواند تمام هیوانات وحشی و پرندگان و خزندگان و ماهیان را رام کند ولی هیچ کس ارگز نتوانسته است زبان را تحت فرمان خود نگه دارد زبان شریر و رام نشدنی و پر از زهر کشنده است ما با آن هم خداوند و پدر را هم دست پاس می‌گویم و هم انسان را که به صورت خدا آفریده شده است بدرد می‌گویم از یک دهان هم شکر و سپاس شنوده می‌شود و هم دشنام ای برادران این کار درست نیست آیا یک چشمه می‌تواند از یک شکاف هم آب شیرین و هم آب شر جاری سازد؟ ای برادران آیا درخت انجیر می‌تواند زیتون و یا درخت انگور انجیر به بارا ورد؟ همین طور چشمه آب شر هم نمی تواند از خود آب شیرین جاری سازد درمیان شما چی کس آقل و فهم است؟ او باید با زندگی و اعمال نیک خود که با توازو اکمت امرا باشد آن را نشاندهد اما اگر شما حسود و تنخوه و خودخواه استید از آن فخر نکنید و برخلاف اقیقت دروخ نگایید این حکمت از آلم بالا نیست این حکمت دنیاوی نفسانی و شیطانی چون هر جا حسد و خودخواهی است در آن جا به نظمی و هر نوع شرارت است اما حکمت که از آلم بالا است اول پاک و بعد سلو جو و با گذشت و می‌ربان و پرست شفقت و سمرات نیکو و بیغرز و بیریاست نیکی و عدالت میوی بزرهاییست که به دست سالهان در سلو صفا کاشته می‌شود