2 minutes 17 seconds
26 August 2019
ابرانیان فصل پنجام هر کائن ازم از میان مردم برگذیده میشود، تا نمائندهی مردم در حضور خدا باشد. او بخاطر گناهان انسان هدایای تقدیم خدا نموده و مراسم قربانی را انجام میدهد. چون خود او دوچار زعفهای انسانی است، میتواند با نادانان و خطاکاران همدردی کند. ولی با علت زعف خود مجبور است نه تنها برای گناهان مردم، بلکه بخاطر گناهان خیش، نیز قربانی بنماید. هیچ کس اختیار ندارد این افتخار را نصیب خود بسازد، بلکه فقط با دعوت خدا به این مقام میرسد. همون طور که حاروم رسید. مسیحم همین طور او افتخار کاهن ازم شدن را برای خود اختیار نکد، بلکه خدا با او فرمود. تو به سر من هستی، امروز پدر تو شده ام. ولی ایز در جای دیگر میفرماید. تو تا به عبت کاهن هستی، کاهنه در رببه ملکی صدق. ایزا در زمان زندگی خود، بر روی زمین بانالا و عشق از درگاه خدای که بلحایی او از مرق قادر بود دعا کرد و آجت خیش را خواست و بخاطر این که کاملا تسلیم بود دعایش مستجاب شد. اگرچی پسر خدا بود، اطاعت را از راه تعمل درد و رنج آموخت و وقت با کمال رسید سرچشمه نجات عبدی برای همه ایمانداران خود گردید و خدا لقب کاهنه اعظم، کاهنه برربه ملک صدق را به او داد. درباره او، مطالب زیاده برای گفتن داریم ولی شرعان برای شما که در درک این چیزها دیرفهم شده دوشوار است. شما که تا این موقع با یک معلم دیگران میشدید، انوز احتیاج دارید که پیام خدا را از الف با به شما تعلیم دهند. شما بجای غذای قوی و شیر احتیاج دارید. کسی که فقط شیر میخورد، تفل است و تتشخیص حق از باطل تجربه ندارد. اما غذای قوی برای کلانسالان و برای کسان است که قوای ذهنی آنها با تنبیههای طولانی پروژشیفت است تا بتوانند نیک و بد را از هم تشخیص بدهند.