Hebrews Chapter 4

ابرانیان فصل چهارم پس چون این وعده اورود با آرامی انوز واقع است ما باید بسیار متوجه باشیم ما بعدا کسی در میان شما پیدا شود که این فرصت را از دست داده باشد زیرا در واقع ما نیز مثل آنان مجدر را شنیده ایم اما این پیام برای آنان فایده نداشت زیرا وقت آن را شنیدند و ایمان به آن گوش ندادند ما چون ایمان داریم با آرامی او دست می‌آویم گرچی کار خدا در موقعی آفرینش دنیا پایان یافت و فرموده است زیرا در جای درباره روزی هفتم چونین نوشته شده است خدا در روزی هفتم از کار خود آرامی گرفت با وجود این خدا در آیه فاق می‌فرماید هرگز به آرامی من نخواهند رسید پس چون هنوز ادهه فرصت دارن به آن داخل شوند و امچنین چون آنان که اول بشارت را شنیدن از روی نافرمانی و بی ایمانی به آن داخل نشدند خدا روزی دیگری یعنی امروز را تأین می‌کند زیرا فرصت از سال یان دراز به وسیله داؤد سخن گفته و با کلمات که پیش از این نقل شد می‌فرماید اگر یوشه به آنان آرامی می‌بخشید بعدها خدا درباره روزی دیگری چونین سخن نمی گفت بنابراین استراعت دیگری مثل استراعت روز سبت در انتظار قوم خداست زیرا هر کس به آرامی خدا داخل شود مثل خود خدا از کار خیش دست کشید از سخت بکوشیم تا با آرامی او برسیم مبادا کسی از ما گرفتار همون نافرمانی و بی ایمانی که قبلن نمونه از آن را ذکر کردیم بشود زیرا کلام خدا زنده و فعال واسه تمام شمشیر‌های دودم تیزتر است و تا اعماق روح و نفس و مفاصل و مغز استخان نفوز می‌کند و نیاد و اغراز دل انسان را آشکار می‌سازد در آفرینش چیز نیست که از خدا پوشیده بماند همه چیز در براور چشمان او برهنه و روباز است و همه ای ما باید حساب خود را به او پس بدهیم پس چون ما کائن به این بزرگی و عظمت داریم که به عرش برین رفته است یعنی ایسا به سر خدا اطراف ایمان خود را محکم نگه داریم زیرا کائن عظم ما کسی نیست که از امدردی و ضعفهای ما بخبر باشد بلکه کسی است که درست مانند ما در هر چیز بسوسه شد ولی مرتکب گناه نگردی پس بیایید تا بودلیری به تخت فیض بخش خدا نزدیک شویم تا رحمت یافته در وقت احتیاج از او فیض یابیم