Galatians Chapter 2

 Transcribed by AI

گلاتیان فصل دوام باز چارده سال بعد با برنابا به ارشلیم برگشتم و تیتوس را نیز با خود بردم. من رفتم زیرا خدا به وسیله الهام به من نشان داد که رفتن من ضروری است و آن مجدهی را که اکنون درمیان مردم غیریهود اعلام میکنم برای ایشان مطرح کردم. البته اول آن را محرمانه با اشخاص برجستی کلیسا درمیان گذاشتم مبادا آنچه انجام داده بودم ویا انجام میدهم بیهوده باشد. و با وجود این که تیتوس همسفر من یونانی بود او را مجبور نکردن که سنت کردد. اگرچه ادهی که وانموت میکردن برادران دینی ما هستند میخواستن او را سنت کنند. اینها بخفیانه بمیان ما راه یافتند تا مالند جاسوس ها اطلاعات در باره آزادی ما در مسیح ایسا یابند و ما را دوباره به بندگی شریعت دراورند. اما ما یک لحظه هم تسلیم اراده ای آنان نشدیم تا پیوسته حقیقت انجیل برای شما محفوظ بماند و آنان که ظاهرن اشخاص برجستهی بودند چیزی به پیام ما اضافه نکردند. نامورشان آنها برای من اهمیتی ندارد. خدا تحت تاثیر مقام کسی قرار نمیگیرد. بلکه آنها به این حقیقت پی بردند که خدا مرا وظیفه اعلام انجیل به غیر یهودیان را داده است. همان طوری که وظیفه اعلام انجیل به یهودیان را به پتروس سپرده بود. زیرا همان خدایی که به من قدرت داد تا رسول غیر یهودیان باشم به پتروس نیز قدرت بخشی تا او رسول یهودیان باشد. وقتی یعقوب و پتروس و یهوهنا که به ارکان کلیس ها معروف هند، آن فیضی را که خدا به من اطافرموده بود تشخیص دادند، آنها دست من و برنابارا به علامت موافقت فشردند و قبول کردند که ما در میان غیر یهودیان کار کریم و آنان در میان یهودیان. تنها پیشنهاد که داشتن این بود که در فکر فقرا باشیم، یعنی همان کاری که من میخواستم انجام بدهم. اما وقتی پتروس به انتاکیا آمد رو برو با او مخالفت کردم زیرا کاملا گنهکار بود. از آن رو که پیش از رسیدن اددهی از طرف یعقوب او با غیر یهودیان غذا میخورد اما با رسیدن آنها خود را کنار کشید و دیگر نمیخواست با غیر یهودیان غذا بخورد مبادا اهل سنت را برنجاند و دیگر مسیحیان یهودی نجات از ریاکاری او پیروی کردند به طور که حتی برنابا نیست تحت تاثیر درویی آنها قرار گرفت. اما وقتی دیدم رفتار آنان با حقیقت انجیل یکی نیست در حضور همه به پتروس خطاب کرده گفتم اگر تو با این که یهودی هستی مانند غیر یهودیان زندگی بیکنی و نه مانند یهودیان چطور میتوانی غیر یهودیان را مجبور سازی که مثل یهودیان زندگی کنند ما که یهودی ما در ذات هستیم و نه غیر یهودی گنهکار خوب میدانیم که هیچ کس با اجرای احکام شریعت در حضور خدا آدل شمرده نمیشود بلکه فقط بر اثر ایمان به ایسای مسیح آدل شمرده میشود ما خود نیست به مسیح ایسا ایمان آوردیم تا با وسیله ایمان و نه با اجرای شریعت آدل شمرده شمیم نه فقط ما بلکه هیچ بشری از راه انجام احکام شریعت نمیتواند آدل شمرده شود پس اگر در بین طلاش خود برای رسیدن به عدالت که در مسیح یافت میشود در یابیم که ما نیز مثل دیگران گنهکار هستیم آیا باید مسیح را آمل گناه خود بدانیم؟ هرگز نیم اما اگر آنچه را که خود خراب کرده ام بار دیگر بنا کنم البته نشان میده هم که شخص تجاوزگر هستم زیرا تا آنجا که به شریعت مربوط است من مردم زیرا به وسیله شریعت کشده شدم تا برای خدا زیست نمایم من با مسیح مسلوب شدم بطوری که دیگران که زندگی میکند من نیستم بلکه مسیح هست که در من زندگی میکند و در خصوص این زندگانی جسمانی که من اکنون دارم فقط به وسیله ایمان به بسر خدا که به من محبت داشت و جان خود را بخاطر من داد زندگی میکنم فیض خدا را باطل نمیکنم زیرا اگر عدالت از راه شریعت حاصل میشد مرگ مسیح بیفایده میبود موسیقی در موسیقی دیگران