زبور ۱۰۷: ۲۲- ۴۳

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

موسیقی سفر موسیقی سفر بعضی از آنها با کشتی به بحر رفتند و در آبهای عمیق مشغول کار شدند. آنها کارهای خداوند و شاهکارهای دست او را در اعماق بحر دیدند. و فرمان او باد و توفان برخواست و امواج بحر به تقیان آمد. کشتی ها گاهی به هوا بلند می شدند و گاهی به عماق بحر فرو می رفتند. جانشان در این تلاتم از حال رفت. مانند مستان افتان و خیزان شدند و نمی دانستن که چی کار بکنند. آنها در تنگی خود نزد خداوند پریاد براوردند و ایشان را از تختی هایشان رهائی بشند. توفان را آرام کرد و امواج بحر از تلاتم بازی سادند. وقت آرامش حکم فرما گردید همه خوشحال شدند و خداوند آنها را به بندر مقصود رسانید. و از خداوند را به سبب رحمتش و به سبب کارهای شگفتنگیز او بابنی آدم شکر کنند. از همه تو جلال او را به جماعت قوم اعلام کنند. و نزد بدرگان قوم او را ستایش کنند. او دریاه ها را به بیابان و چشمه های آبرا و زمین خشک و بیاب تبدیل کرد. زمین هاسخیز را بخاطر شرارت ساکنان او به شورزار مبدل سند. بیابان را به دریاجه آب و زمین خشک را به چشمه های آب تبدیل کرد. برستگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهر برای سکونت خود آباد کرد. در زمین آنجا به زراعت پرداختند تاکستان ها غرف نمودند و حاصل بسیار به رست آوردند. خداوند آنها را برکت داد که بیحد زیاد شدند و نکذاشت که رمه و گلهشان کم گردند. باز کم گشتند و تحکیر شدند و در زیر ظلم و ستم رنج کشیدند. خداوند رهبران ظالم را خواد و در ویرانه ها آوارا می زادند. اما مسکین را از رنج و سختی رهائی می دهند و قبیله ها را نسل گله ها زیاد می زادند. صالحان این را می بینند و خوشی می کنند اما دخان شلارت بسته می گنند. کیست ردمند تا بدین چیزها تفکر نماید که ایشان رحمت های خداوند را خواهند فهمید.