رومانیا 14 فصل

رومیان فصل چارده هم سبزیجات می‌خورد، خوار بشمارد و همچنین شخص پرهیزکار نباید کسی را که هر غذایی را می‌خورد ملامت سازد زیرا خدا او را پذیرفته است تو کیستی که در باره خادم شخص دیگری قضاوت کنی؟ این که آیا آن خادم در خدمت خود معفق می‌شود یا نی؟ فقط مربوط به عرباب اوست ولی او معفق خواهد شد زیرا عرباب آسمانی او قادر است این کار را برای او انجام دهد یک نفر یک روز را از روزهای دیگر مهمتر می‌داند حالاً که شخص دیگری همه را یک قسم می‌شمارد هر کس باید در عقیده خود کاملاً خاطر جمع باشد آن که روز معین را بزرگ می‌شمارد برای خاطر خداوند چونین می‌کند و او که هر غذایی را می‌خورد باز برای خاطر خداوند می‌خورد زیرا او برای خوراک خود خدا را شکر می‌کند و از طرف دیگر شخص پرهیزکار برای خداوند نمی خورد و او نیز از خدا سپاسگزاری می‌کند هیچ یک از ما فقط برای خود زندگی نمی کند و یا فقط برای خود نمی می‌رد اگر زیشت می‌کنیم برای خداوند زندگی می‌نمائیم و اگر بی می‌ریم برای خداوند می‌می‌ریم پس خوا زنده و خوا مرده متعلق به خداوند هستیم زیرا به همین سبب مسیح مرد و دوباره زنده شد تا خداوند مردگان و زندگان باشد پس تو چرا در باره برادر خود قضاوت می‌کری یا چرا برادرت را حکیر می‌شماری همه ما پیش کرسی قضاوت خدا خواهیم استاد زیرا نوشته شده است خداوند می‌گوید به حیات خودم سوگند کمه در برابر من بزانود را آمده با زبان خود خدا راستایش خواهن نمود پس همه ما فرد انفرد باید حساب خود را به خدا پس بدهیم بنابراین از قضاوت کردن در باری یک دیگر خودداری کنیم و در عیوز تصمیم بگیرید چیلی لغزش یا رنجش در راه برادر خود نشوید من می‌دانم و مخصوصا در ایسا خداوند یکین دارم که هیچ چیز به خودی خود ناپاک نیست اما برای کسی که آن را ناپاک می‌داند ناپاک است و اگر برادرت بخاطر غذایی که تو می‌خوری آزرده شود دیگر از روی محبت رفتار نمی کنی نقضار آن چی می‌خوری موجب حلاقت شخصی که مسیح در راه او مرد بشود و نقضاری آن چی برای شما جایز است باعث شود که دیگران از شما بدگویی کنند زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست بلکه شامل عدالت و سلامتی و خوشی در روح القدس است هر که مسیح را به این طریق خدمت می‌کند مورد پسند خدا و پیش انسان قبول شده است پس آنچه را که موجب صلح و سازش و تقویت یک دیگر می‌شود دنبال کنیم کار خدا را بخاطر خوردن غذا خراب نکنید تمام خوراکی‌ها پاک استند اما گناه دارد اگر کسی به وسیله آنچه بخورد باعث لغزش شخصی دیگری بشود همچنین اگر خوردن گوشت یا شراب ویا انجام کارهای دیگری تو موجب لغزش یا رنجش برادرت شود بهتر است از آن دست بکشید پس عقیده خود را در باره این مطلب بین خود و خدا نگه دارد خوشا به حال کسی که وقتی کاری انجام می‌دهد وجدانش او را ملامت نمی کند اما اگر با وجدان ناراحت چیزی را بخورد حکم شده است زیرا متابقه آنچه وجدانش به او می‌گوید عمل نکرده است و هر عمل که از روی ایمان نباشد گناه است