دویم کورنتیان ۷

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

رساله دوم پولس رسول به قرنطیان دوم قرنطیان فصل هفتم ای عزیزان این وعده ها بما داده شده است پس ما چقدر باید خود را از هر چیزی که جسم و جان مارا آلوده ساخته است پاک کنیم و با خدا ترسی مقدس بودن خود را به کمال برسانیم قلب های خود را به سوی ما باز کنید ما نسبت به هیچ کس بناحق رفتار نکردیم اخلاق کسی را فاسد نساختیم و فریبکاری نکردیم من نمیخواهم با سخنان خود شما را ملامت سازم زیرا چونان که قبلا گفته بودم شما آنقدر در نزد ما عزیز استید نه مر و نه زندگی میتواند شما را از ما جدا سازد من چقدر با شما اتمنان دارم و چقدر با شما افتخار میکنم با وجود تمام زحمات و مشکلات که داریم من دلگرمی و خوشی زیادی دارم مثلا وقتی به مقدونیه رسیدیم نه تنها نتوانستیم برای رفی خستگی خود کمی استراحت کنیم بلکه از هر طرف دو چار زحمت شدیم از یک طرف با دیگران در نزا بودیم و از طرف دیگر باطنان میترسیدیم اما خدا که به دل شکستگان دلداری میدهد با آمدن تیتوس بما دلگرمی بخشید تنها آمدن او نبود که ما را خوشحال ساخت بلکه تشویق شما از او نیز در خوشی ما معصر بود او به من گفت که شما چقدر میخواهید برای ببینید و چگونه از کاری که کرده بودید پشیمان شده اید و چقدر اکنون از من دفاع میکنید این چیزها خوشی ما را بیشتر کرده است با این که نامه من باعث ناراحتی شما گردید است من از نوشتن آن پشیمان نیستم وقتی دیدم که آن نامه باعث رنجش شما شده بود اگرچه مواقعی بود تا مدت از نوشتن آن پشیمان شده بودم اما حالا خوشحالم نه به علت رنجی که دیدید بلکه به سبب این که این غم سبب شد که شما راه خود را تبدیل کنید زیرا مطابق اراده خدا شما دوچار درد و رنج شدید تا به این وسیله از جزای ما کاملا در امان باشید وقتی متحمل چونین رنجی می شود و آن را اراده خدا می دانید این باعث طوبه و در نتیجه نجات شما می گردد و هیچ پشیمانی بدنبال ندارد اما درد و رنج دنیاوی باعث مرک می شود ببینید درد و رنجی که مطابق اراده خدا تحمل کرده اید چه صفات نیکوی در شما به وجود آورده است جدیت، دفاع از بیگناهی خیش و ناراهتی در مقابل بیعدالتی ها ترس از شرارت، علاقه و غیرت و تعصب برای بجزارسانیدن خطاکاران شما خوب نشان دادید که در تمام جریان بیتقصیر هستید من آن نام را بخاطر آن شخص ظالم و یا آن مظلوم ننوشتم بلکه تا بر شما معلوم شود که میزان علاقه و اطاعت شما نسبت به ما در حضور خدا چقدر زیاد است بنابراین مخصوصا وقتی دیدم تیتوس از این که همه شما موجه به آرامش و آسودگی خیال او شدید شاد و خوشحال است ما بسیار دلگرم شدیم من پیش او از شما زیاد تعریف کردم و شما آبروی مرا حفظ کردید آره همانطور که سخنان ما در باره شما تماما راست بود فخر ما نیست بیشه تیتوس به حقیقت پیوست و هر وقت او اطاعت شما را و آن ترس و لرزی که در زمان ملاقات با او نشان دادید بیاد می آورد محبتش نسبت به شما بیشتر می شود من چقدر خوشحالم که می توانم از هر حیث به شما اتمنان داشته باشم