د نوروز وږمې په لږېدو شوې

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

نوروز شد و به نفشه از خاک دمید بر روی جمیلان چمن نی کشید کس را به سخن نمی گذارد بلبل در باغ مگر خونچه بر رویش خندید باد نوروز وزید روز پیروز رسید صبح امید دمید مجدان را که در این سال حیات نویار نیار نور مسیحاش پرستار آمد آی همه خلق جهان و آی همه پاک دلان شکری صد و زبان همه گوید و سرائی بنامی سبحان آیت رحمت نو باز بدیدار آمد آزگردید جهان در دشت از جوان گل نو گشت هیان به تصلیه دل قم فده کن رو حال خود با عمد آبایی تنی خستایی بیمار آمد در فراق شدید دیدگرگر سپید آتف هم داد نوید که همه رو فضای از دنتی من پرسای عبری نیسان پر چنان بار گو هر بار آمد دوتی آزادی ماست نوبت شادی ماست وقت آبادی ماست آقای بستا پموفایست دیا پایم نونو یکی از تین سیب و یک در سیزده از رال آمد دوتی آزادی ماست نوبت شادی ماست وقت آبادی ماست آقای بستا پموفایست دیا پایم نونو یکی از تین سیب و یک در سیزده از رال آمد دوتی آزادی ماست نوبت شادی ماست وقت آبادی ماست وقت آقای بستا پموفایست دیا پایم نونو یکی از تین سیب و یک در سیزده از رال آمد