د مرقوس انجیل ۷

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

انجیل مرقص مرقص فصل هفتم پیروان فرقی فریسی و بعضی از ملایان یهود که از ارشلیم آمده بودند دور ایسا جمع شدند. آنها دیدند که بعضی از شاگردان او با دستای ناشسته و به استلاح نجس غذا میخورند. یهودیان و مخصوصا فریسیان تا مطابق سنت های گذشته دست های خود را به طرز مخصوص نمیشستند غذا نمیخوردند. و وقت از بازار می آمدند تا خود را نمیشستند چیز نمیخوردند و بسیاری از رسوم دیگر مانند شستن پیاله ها و دگ ها و کاسه های مصیر را رعایت می کردند. پس فریسیان و ملایان یهود از او پرسیدند. چرا شاگردان تو سنت های گذشته را رعایت نمیکنند بلکه با دست های ناپاک غذا میخورند؟ ایسا به شان فرمود. اشعیا در باره شما منافقان چقدر درست پیشگوی نمود وقت گفت این مردم مرا با زبان عبادت میکنند اما دل هایشان از من دور است. عبادت آنها بیفایده است. چون راه و رسوم انسانی را بجای فراعیز خدا تعلیم میدهند. شما احکام خدا را گذاشته و به سنت های بشری چسپیده اید. ایسا امچونین به شان فرمود. شما احکام خدا را با چالاکی میگذارید تا رسوم خود را بجا آورید. مثلا موسا فرمود. پدر و مادر خود را احترام کن و هر که به پدر و یا مادر خود ناسزا بگوید سزاوار مرگ است. اما شما میگوید اگر کسی به پدر و یا مادر خود بگوید که هر چه باید برای کمک و شما بده هم وقف کار خدا کرده هم دیگر اجازه نمیدهید که برای پدر و یا مادر خود کاری کند. به این ترتیب با انجام رسوم و سنت هایی که به شما رسیده است کلام خدا را به اثر مینمایید. شما از این قبیل کارها زیاد میکنید. ایسا بار دیگر مردم را پیش خود خواست و به آنها فرمود. همه با من گوش بدهید و این را بفهمید. چیزی نیست که از خارج داخل وجود انسان شود و او را نجست سازد. آنچه آدمی را نجست میسازد چیزهایی است که از وجود او سادر می شود. هر کس گوش شنوادارد بشنواد. وقتی ایسا از پیش مردم به خانه رفت شاگردان در باره این مسال از او سوال کردن. به ایشان فرمود. آیا شما هم مثل دیگران نادان هستید؟ آیا نمی دانید هر چیزی که از خارج داخل وجود انسان شود نمی تواند او را نجست سازد؟ چون به قلب او داخل نمی شود بلکه داخل میده اش می شود و از آنجا به مبرز می ریزد. به این ترتیب ایسا تمام غذاها را پاک اعلام کرد. ایسا به سخن خود ادامه داده گفت، آنچه که آدمی را نجست می سازد چیزی از که از وجود او سادر می شود. چون افکار بد از دل بیرون می آید. یعنی فسق، دزدی، آدم کشی، زنا، چشم گرسنگی، بد نیتی، فریب، هرزگی، بدبینی، طاهمت، خودبینی و حماقت. اینها همه از درون بیرون می آیند و انسان را نجست می سازند. بعد از آن ایسا از آنجا به راه افتاد و به سرزمین سور رفته به خانه وارد شد و نمی خواست کسی بفهمد که او در آنجا است، اما نتمانست پنهان بماند. فوراً زنی که دخترش گرفتار روح ناپاک بود از بودن او در آنجا اطلاع یافت و آمده پیش پای ایسا سجده کرد. او که زن یونانی و از احالی فینیقیای سوریه بود از ایسا خواهش کرد که روح ناپاک را از دخترش بیرون کند. ایسا با او فرمود زن جواب داد ایسا با او فرمود وقت زن به خانه برگشت دید که دخترش روی تخت خوابیده و روح ناپاک او را رها کرده است. ایسا از سرزمین سور برگشت و از رای سیدون و دیکاپولیس به دریای جلیل آمد. در آنجا مرد را پیش او آوردن که کهر بود و زبانش لکنت داشت. از او درخواست کردن که دست خود را روی آن مرد بگذارد. ایسا آن مرد را دور از جمعیت به کنار برد و انگشتهای خود را در گوشهای او گذاشت و آب دا آن انداخته زبانش را لمس نمود. بعد به آسمان دیده آه کشید و گفت افتح یعنی باز شو فورا گوشهای آن مرد باز شد و لکنت زبانش از بین رفت و خوب حرف می زد. ایسا به آنان امر کرد که به کسی چیز نگوین. اما هرچی او بیشتر اشان را از این کار باز می داشت، آنها بیشتر آن را پخش می کردند. مردم که به اندازه حیران شده بودند، می گفتند او همه کارها را به خوبی انجام داده است. کرها را شنوا و گنگها را گویا می کند.